เปิดบ้าน ทับแก้ววิชาการ

หอสมุดพระราชวังสนามจันทร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จัดกิจกรรมงานเปิดบ้าน โดยแบ่งเป็น 2 ครั้ง ครั้งแรกเป็นงานเปิดบ้านหอสมุด หรือเปิดบ้านพี่พร้อม จัดช่วงต้นเดือนกรกฎาคม และครั้งที่สองเป็นงานทับแก้ววิชาการของมหาวิทยาลัยจัดช่วงปลายเดือนสิงหาคม

Read more

ทุกครั้งที่เดินผ่านร้านขนมถังแตก

ช่วงนี้ฉันซื้อขนมถังแตกที่ตลาดนัดวันพุธทานบ่อยมาก จากที่เมื่อ 3 ปีก่อน แค่เห็นขนมถังแตกในตลาดสักที่ใดที่หนึ่งฉันก็รู้สึกเศร้าใจแล้ว

พอเวลาผ่านไปบาดแผลในใจของเราก็จะดีขึ้น เราอาจจะยังผ่านมันไปไม่ได้หรอก แต่มันไม่ได้เจ็บปวดเท่าเมื่อก่อนแล้ว การเดินผ่านร้านขนมถังแตกเมื่อ 3 ปีก่อนกับตอนนี้ให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิมแล้ว

คุณปู่ส่งมอบสูตรขนมถังแตกให้กับคุณพ่อของฉัน หลังจากที่ท่านประกอบอาชีพขายขนมถังแตกนี้มาตลอด 20 ปี คุณพ่อของฉันจึงขายขนมถังแตกตั้งแต่ช่วงที่ดิฉันเรียนมัธยมปลายมาจนถึงการเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย ฉันผูกพันกับขนมชนิดนี้มาก ทั้งกลิ่นแป้งหมัก กลิ่นแป้งที่กำลังสุกในเตา กลิ่นน้ำตาลที่ใช้ผสมแป้ง หรือแม้กระทั่งความรู้สึกตอนเฉาะกะลามะพร้าวเพื่อขูดเนื้อมาทำไส้ขนม

น่าเสียดายที่ตัวดิฉันเอง ไม่ได้มีสูตรขนมถังแตกของคุณปู่และคุณพ่อ ฉันไม่ทราบอัตราส่วนของการผสมแป้ง แต่ฉันทราบเฉพาะกระบวนการขั้นตอนการทำองค์ประกอบต่าง ของขนมถังแตกที่ฉันมักจะได้รับหน้าที่ในการดูแลส่วนนั้นเสมอ

Read more

เทราบิเทีย สะพานแห่งความทรงจำ

 

ครั้งแรกที่เห็นเวิร์ด วอนเดอร์ ประชาสัมพันธ์ว่าจะตีพิมพ์ Bridge to Terabithia ฉบับแปลไทย ความทรงจำต่าง ใสวัยเด็กของฉันให้หวนกลับมา

Bridge to Terabithia ฉบับภาพยนตร์ถูกฉายในปี 2007 จากการคาดเดาคุณพ่อน่าจะซื้อแผ่น DVD ของภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ฉันราว ปี 2009 หรือในตอนที่ฉันอายุ 10 ขวบ

Read more

ผักชี

ผักชี (Coriander) เป็นผักที่ให้กลิ่นหอม สามารถทานแบบสดกินคู่กับขนม เช่น สาคูไส้หมู หรือจะนำมาทำอาหารคาว เช่นทำน้ำซุป เป็นเครื่องเคียงในข้าวมันไก่ เป็นต้น

บ้านของดิฉันปลูกกระชายเป็นหลัก ในระหว่างที่ปลูกกระชายก็จะปลูกผักชนิดอื่น ๆ ร่วมไปด้วย เช่น ข้าวโพด ปลูกแซมท้ายร่องคั่นกับต้นพริก นอกจากนี้ยังปลูกผักชีบนแปลงกระชายด้วย เพราะผักชีใช้ระยะเวลาประมาณ 40-60 วัน ก็สามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้

Read more

“รสมือแม่” มรดกที่ไม่ต้องมีพินัยกรรม”

      

 

เมื่อแม่จากไป ความเปลี่ยนแปลงหลายประการก็เกิดขึ้นในครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการดำเนินชีวิตประจำวัน แม่ม่วยเป็นผู้ที่มีความสามารถด้านการทำอาหาร รสชาติที่จัดว่าอร่อยทำให้ทุกคนในบ้านคุ้นชินกับการรับประทานอาหารที่มีคุณภาพ จนกลายเป็นเสมือน “นิสัยการกิน” ที่ทำให้สมาชิกครอบครัวรู้สึกอยู่ยากหากไม่ได้ลิ้มรสฝีมือของแม่ ความสามารถในการทำอาหารจึงกลายเป็นสิ่งที่แม่ทิ้งไว้ให้เป็นทั้งความทรงจำและคุณค่าที่ทุกคนจดจำได้อย่างชัดเจน

อาหารทุกจานที่แม่ม่วยปรุง ไม่ว่าจะเป็นต้มจืด แกงเผ็ด อาหารทอดหรืออาหารผัด ล้วนเต็มไปด้วยความตั้งใจและความห่วงใย ด้วยเหตุนี้ พ่อจึงคุ้นชินกับการมีอาหารอร่อยพร้อมเสิร์ฟอยู่ตรงหน้าเสมอ แต่เมื่อแม่จากไป คำถามสำคัญในแต่ละวันก็คือ “จะจัดหาอาหารอะไรให้พ่อรับประทาน และพ่อจะยอมรับประทานหรือไม่” ในระยะแรก ครอบครัวพยายามอาศัยอาหารสำเร็จรูปหรืออาหารที่ซื้อมาเพื่อความสะดวก ทว่าไม่นานนักก็พบว่าอาหารเหล่านั้นไม่สามารถตอบโจทย์ได้ เพราะหลายครั้งยังคงถูกเก็บไว้ในตู้เย็นโดยไม่ได้แตะต้อง และสุดท้ายก็ต้องเททิ้งไป การตระหนักรู้เช่นนี้นำมาสู่การตัดสินใจใหม่ว่า จะต้องลงมือทำอาหารด้วยตนเองอย่างเต็มที่เพื่อดูแลพ่ออย่างแท้จริง

Read more