ผักชี (Coriander) เป็นผักที่ให้กลิ่นหอม สามารถทานแบบสดกินคู่กับขนม เช่น สาคูไส้หมู หรือจะนำมาทำอาหารคาว เช่นทำน้ำซุป เป็นเครื่องเคียงในข้าวมันไก่ เป็นต้น
บ้านของดิฉันปลูกกระชายเป็นหลัก ในระหว่างที่ปลูกกระชายก็จะปลูกผักชนิดอื่น ๆ ร่วมไปด้วย เช่น ข้าวโพด ปลูกแซมท้ายร่องคั่นกับต้นพริก นอกจากนี้ยังปลูกผักชีบนแปลงกระชายด้วย เพราะผักชีใช้ระยะเวลาประมาณ 40-60 วัน ก็สามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้
เมื่อปลูกกระชายเสร็จเรียบร้อยแล้ว จะโรยผักชีเป็นแถว (ซึ่งถ้าโรยเมล็ดผักชีแบบห่าง ๆ ก็จะได้ผักชีที่แตกกอ ลำต้นใหญ่) จากนั้นก็ปิดฟางข้าว และรดน้ำเพื่อให้ฟางที่ปิดหน้าดินชุ่มน้ำ มีน้ำหนัก ไม่ปลิวหายไปเมื่อลมพัด ผักชีเป็นผักไม่ชอบแสงแดดจัด ส่งผลให้ใบไหม้ได้ ดังนั้นต้องหมั่นรดน้ำบ่อย ๆ แค่พอให้ฟางเปียก อย่าให้น้ำขัง หากมีน้ำขัง ต้องรีบระบายน้ำออก เพราะอาจจะทำให้ผักชีเน่าได้ (สังเกตตรงบริเวณโคนต้น ถ้ามีสีน้ำตาลเมื่อไหร่นั่นคือเน่าแล้ว) นอกจากนี้ต้องหมั่นถอนหญ้า หรือวัชพืชซึ่งขึ้นเร็วมาก ต้องรีบถอนออก หากปล่อยไว้นาน ต้นหญ้าจะแย่งสารอาหาร ทำให้ผักชีต้นเล็ก หลังจากที่ผักชีขึ้นได้ 14-25 วันก็จะใส่ปุ๋ยเพิ่มสารอาหารให้แก่ผักชี ที่บ้านของดิฉันจะใส่ปุ๋ยสูตร 15-15-15 ซึ่งมีหลายสูตรในการเลือกและใส่ปุ๋ย ขึ้นอยู่กับความพร้อมและความสะดวก รวมทั้งความสมบูรณ์ของดิน ผักชีที่ได้ปุ๋ยใบก็จะมีสีเขียวเข้ม ลำต้นสูงใหญ่ เมื่อผักชีอายุได้ 30-45 วันก็เริ่มเก็บได้ โดยก่อนที่จะเก็บผักชี จะต้องรดน้ำให้ดินร่วน นิ่ม เพื่อที่เวลาถอนจะได้รากติดขึ้นมาด้วย หากดินแข็งจะส่งผลให้รากผักชีจะขาด และต้องทนุถนอมเพราะผักชีเปราะบาง ขาด หักได้ง่าย เมื่อถอนเสร็จแล้วนำไปล้างดินออก เด็ดใบที่เหลืองและใบเสียทิ้ง จากนั้นมัดเป็นกำ ๆ และนำผ้าชุบน้ำมาคลุมไว้เพื่อมิให้ใบเหี่ยว หากผักชีที่ล้างมาเปียกน้ำ หรือชุ่มน้ำมากเกินไปให้นำไปผึ่งลมเพื่อไม่ให้ผักชีเน่าระหว่างการขนส่ง
ที่มา ：
จิรวัฒน์ ภู่เสริมภูมิ. (2552). ผักกินใบ. เกษตรสยามบุ๊คส์.