Sanamchandra Palace Library's Blog (2)

“กล้วยด่าง ” ดิฉันได้ยินคำนี้ครั้งแรกเมื่อประมาณช่วงของการแพร่ระบาดเชื้อโควิด-19 ช่วงปีแรก คือ ประมาณเดือนเมษายน 2563  ในตอนแรกก็ไม่เข้าใจว่า กล้วยด่างเป็นอย่างไร ทำไมราคาค่อนข้างสูง มีดีอย่างไร ทำไมเพื่อนชอบสั่งมาทางออนไลน์  แต่เมื่อลองส่งคำขอเข้าไปในกลุ่มคนรักกล้วยด่างและได้รับการอนุมัติจากแอดมิน ก็ลองหาอ่านโพสต์ต่าง ๆ ก็พบว่า มีราคามากกว่าที่เราคิดไว้  เป็นที่ต้องการของท้องตลาด โดยเฉพาะตลาดในโลกโซเชียล จึงได้สอบถามข้อมูลจากเพื่อน ๆ และตัดสินใจสั่งกล้วยต้นแรก แต่ยังไม่ใช่กล้วยด่าง เป็นกล้วยเสือพราน ตามด้วยกล้วยแดงอินโด ตอนนั้นราคาประมาณ 800-1,000 บาท ต่อมาได้พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นหลักพันบาท คือ กล้วยตานีด่าง (น้อย) 1,000 บาท, กล้วยน้ำว้าค่อมด่าง ต้นละประมาณ 2,000 บาท และพัฒนาไปจนถึงแพงสุดตอนนั้น คือ กล้วยด่างฟลอริด้า ต้นละ 2,650 บาท ที่แพงสุดในชีวิต คือ กล้วยเทพนมด่าง ต้นละ 15,000 บาท  มีพี่ ๆ น้อง ๆ หลายคนที่พบเห็นและสอบถามเวลาที่ขนส่งมาส่งกล้วย ทุกคนก็งงและสงสัยว่าทำไมเราซื้อกล้วยอะไรได้แพงขนาดนี้ ซื้อมาทำไม ตอนนั้นก็ยอมรับว่าวงการต้นไม้อ่านะ เข้าแล้วออกยาก ไม่ทราบเหมือนกันว่าจะเป็นการลงทุนที่สูญเปล่าหรือไม่อย่างไร เพราะเข้าใจและยอมรับว่า “การลงทุนมีความเสี่ยง”

ตามที่ดิฉันได้ศึกษาและฝึกปฏิบัติธรรมมา ดิฉันมักจะได้ยินคำสอนว่า ทุกคนล้วนเกิดมามีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นของของตน มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย มีกรรมเป็นผู้ติดตาม” ใครกระทำใด ๆ ไว้ ไม่ว่าดีหรือชั่วย่อมหนีผลกรรมไม่พ้น ต้องได้รับผลจากการกระทำนั้นตอบแทน บางคนเกิดมามีร่างกายครบ 32 บางคนเกิดมาพิการ บางคนเกิดมามีชีวิตที่สุขสบายมีทรัพย์สมบัติมากมาย บางคนเกิดมาแสนลำบากยากจน บางคนเกิดมามีรูปลักษณ์และผิวพรรณที่งดงาม บางคนเกิดมามีรูปลักษณ์และผิวพรรณที่ไม่สวยไม่งามเป็นต้น แต่อย่างไรก็ตาม ความรวย ความจน ความสวย ความหล่อ ของคนไม่ได้เป็นเครื่องบ่งชี้ความดี เพราะบางคนเกิดมารวย สวย หล่อแต่เป็นคนนิสัยไม่ดีมากมายในสังคม ในขณะที่บางคนเกิดมาเป็นคนพิการ ยากจน รูปลักษณ์ไม่สวยไม่งามแต่กลับเป็นคนดีมีมากมายเช่นกัน