
สังขยาฟักทอง เป็นอีกหนึ่งเมนูที่ชอบทานและอยากทำให้ได้ เห็นฟักทองลูกเล็ก ๆ ทีไรเป็นต้องซื้อ ดูเหมือนง่าย ๆ แต่เวลาทำจริง ไม่ง่ายเท่าไร ครั้งแรก…เคยทำ “ไม่รอด” แต่ไม่ยอมแพ้ ทั้งหาข้อมูลจาก Youtube ทั้งสอบถามผู้ใหญ่ จึง มีครั้งที่สอง แต่ครั้งนี้ขอบอกว่า “สำเร็จ” แล้วค่ะ สวยงามตามท้องเรื่อง เคล็ดลับอยู่ที่ไข่ควรจะเป็นไข่เป็ดเลี้ยงแบบบ้าน ๆ จะดีมาก ๆ คาวน้อย และฟักทองต้องเป็นสายพันธุ์เหนียวหนึบจะอร่อยมากเช่นกัน ปัจจุบันครั้งที่ 3 ได้ลองใช้ฟักทองญี่ปุ่นแล้วค่ะ เมื่อทำเสร็จแล้วฟักทองยังเป็นลูกสวย ๆ อยู่ เนื้อสังขยาข้างในเนียน นุ่ม ไม่เป็นรูพรุน ที่สำคัญตอนผ่าครึ่งออกมาแล้วเห็นชั้นสังขยาสวย ๆ อยู่ตรงกลางนี่แหละค่ะ เป็นความรู้สึกแบบ “เออ! เราทำได้แล้ว”
จริง ๆ เคล็ดลับของครั้งนี้ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนเลย แต่สิ่งที่ได้จากครั้งแรกคือ อย่ารีบร้อน/อย่าเร่ง/อย่าใจร้อนนั่นเอง
โดยเฉพาะเรื่องการผสมไข่กับกะทิ ต้องคนให้เข้ากันดีและกรองก่อน เทใส่ฟักทองแล้วเวลานึ่งก็ต้องคอยดูไฟ ไม่ให้แรงจนเกินไป เพราะถ้าไฟแรงไป เนื้อสังขยาอาจไม่เนียนอย่างที่ใจต้องการ
🥥 วิธีทำสังขยาฟักทองแบบที่ลองครั้งที่สอง
สูตรสังขยาฟักทอง ปรับได้ตามใจท่าน (สำหรับทำฟักทอง 1 ลูก)
วัตถุดิบ
- ฟักทอง 1 ลูก เลือกลูกที่ขนาดพอดี ๆ ทรงสวย
- ไข่ไก่ 3 ฟอง
- กะทิประมาณ 200 มล.
- น้ำตาลมะพร้าวหรือน้ำตาลปี๊บ 100–120 กรัม ปรับตามชอบ
- เกลือประมาณ 1/4 ช้อนชา
- ใบเตย 2–3 ใบ
วิธีทำ
- เริ่มจากล้างฟักทองให้สะอาด แล้วเจาะด้านบนเป็นฝา ค่อย ๆ คว้านเมล็ดและไส้ออกให้หมด ระวังอย่าให้ทะลุเนื้อฟักทอง ล้างให้สะอาด คว่ำผึ่งให้แห้ง
- จากนั้นมาทำตัวสังขยา ตอกไข่ใส่ชาม ตามด้วยน้ำตาล กะทิ และเกลือ ใส่ใบเตยลงไปแล้วใช้มือขยำหรือคนให้ส่วนผสมเข้ากันดี จนน้ำตาลละลาย
- ตรงนี้แหละค่ะที่ครั้งนี้ตั้งใจมากเป็นพิเศษ ไม่ตีแรง ไม่รีบ พอทุกอย่างเข้ากันแล้ว
- นำไปกรองด้วยกระชอนอีกครั้ง เพื่อให้เนื้อสังขยาออกมาเนียน ๆ
- เทส่วนผสมลงในลูกฟักทอง โดยไม่ต้องเทจนเต็มมาก เผื่อไว้เล็กน้อย เพราะตอนนึ่งสังขยาจะมีการขยายตัว
- ต้มน้ำในลังถึงให้เดือดก่อน แล้วค่อยนำฟักทองลงนึ่ง ใช้ไฟกลาง ๆ ประมาณ 40–50 นาที หรือจนสังขยาสุกและเซตตัว
- ระหว่างนึ่งก็อย่าเปิดฝาบ่อยนะคะ เดี๋ยวอุณหภูมิแกว่ง ไฟอย่างแรงเกิน (ไฟกลาง) เพราะถ้าไฟแรงฟังทองจะแตก
- พอสุกแล้ว ปิดไฟและพักให้เย็นสนิทก่อนค่อยตัด ถ้ากรณีเร่งรีบควรวางฟักทองในจาน/ภาชนะ เมื่อนึ่งสุก นำไปแช่ตู้เย็นจะเร่งได้เร็วขึ้น
มันอาจจะเป็นแค่สังขยาฟักทองหนึ่งลูกสำหรับใครหลายคนแต่สำหรับเรา มันคือหลักฐานเล็ก ๆ ว่า ทำครั้งแรกไม่สำเร็จ ก็ไม่ได้แปลว่าเราทำไม่ได้ บางอย่างต้องลองผิด ลองถูก แล้วกลับมาทำใหม่อีกครั้ง ครั้งแรกอาจได้บทเรียน ครั้งที่สองอาจได้ของสวย ๆ และครั้งต่อไป…อาจจะอร่อยกว่านี้อีกก็ได้
สรุปว่า สังขยาฟักทองครั้งที่สอง ผ่านค่ะ (ได้ 2 ผ่าน) จากเมนูที่เคยคิดว่าน่าจะง่าย พอได้ลงมือทำจริงถึงรู้ว่า รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ มีผลกับหน้าตาและเนื้อสัมผัสมากกว่าที่คิด แต่ก็สนุกดีนะ…เพราะบางทีความสุขของการทำอาหารไม่ได้อยู่ที่ทำออกมาสมบูรณ์ตั้งแต่ครั้งแรก แต่อยู่ที่ได้เห็นตัวเองค่อย ๆ ทำได้ดีขึ้นในครั้งต่อไปนี่แหละคือความภูมิใจของคนทำ
