Day 1 : ไหว้พระ เชคอินร้านกาแฟดัง ที่พักสุดประทับใจ
ทริปนี้เริ่มต้นจากความตั้งใจง่าย ๆ ว่าอยากหาเมืองเงียบ ๆ ไปพักใจสักวัน เลยเลือกขับรถมาอุทัยธานี จังหวัดที่หลายคนบอกว่าน่ารัก แต่ไม่เคยมีโอกาสมาแบบจริงจังสักที
จุดแรกที่แวะคือ วัดท่าซุง
เมื่อมาถึงเราตรงไปไหว้พระที่ด้านในวิหารแก้วก่อนเลย ถึงแม้จะเคยมาหลายครั้งแล้ว แต่พอได้มาเห็นด้วยตาตัวเองอีกครั้ง ก็ยังรู้สึกว่าสวยทุกครั้งที่ได้มอง แสงที่สะท้อนกับกระจกด้านในวิหารทำให้บรรยากาศดูสงบและงดงามแบบบอกไม่ถูก พออกจากวิหารแก้วก็มานั่งรถสองแถวเล็ก ๆ เพื่อไปยัง วิหารทองคำ (ค่ารถคนละ 5 บาท)
ที่วิหารทองคำนี้ งดงามและอลังการไม่แพ้กัน ด้านในมีแต่ความอลังการ ช่วงเวลาที่เดินชมในนั้น เป็นช่วงเวลาที่เราได้เดินช้า ๆ อยู่กับตัวเอง เหมือนมาเติมพลังใจแบบเงียบ ๆ
หลังจากไหว้พระเสร็จ ท้องก็เริ่มร้องพอดี เลยตรงไปที่ ร้านศาลาโค้ก ร้านดังของอุทัยธานีที่ได้ Michelin Guide บอกตรง ๆ ว่าตอนแรกมาก็เพราะชื่อเสียงนี่แหละ แต่พอได้กินจริง ๆ … ก็รู้สึกว่าไม่ได้หวือหวามากนะ เอาตรง ๆ อาหารช้ามาก ๆ เราใช้เวลาในการรออาหาร 1 ชั่วโมงครึ่ง ส่วนรสชาติหาทานได้ทั่วไป ราคากลาง ๆ ถามว่าจะไปอีกไหม? ก็อาจจะยังนะ…
อิ่มท้องแล้วก็เข้าเมืองไปเช็กอินที่ พงษ์เพ็ชร์การ์เด้นโฮม ที่พักนี้เป็นอีกหนึ่งความเซอร์ไพรส์ของทริปของเราเลยก็ว่าได้ ตอนจองที่พักก็คิดแค่ว่าขอที่พักสะอาด ราคาไม่แรง แต่พอมาถึงกลับรู้สึกประทับใจเกินคาด ทั้งบรรยากาศ ความร่มรื่น และความเป็นกันเองของเจ้าของ บางทีการเดินทางที่ดี ไม่ใช่การได้พักโรงแรมหรู ๆ เสมอไป แต่เป็นการเจอที่พักที่ทำให้เรารู้สึกสบายและผ่อนคลายแค่นั้น
พักเหนื่อยสักแป๊บ ช่วงบ่ายก็ออกไปต่อที่คาเฟ่ Baked.n.bar
ร้านน่ารักมาก และเป็นประเภทคาเฟ่ที่ดังมาก ๆ ในเรื่องของขนมปัง โดยเฉพาะเมนู ‘ชิโอะปัง’ ตอนที่เราไปถึงร้านคนแน่นมาก ๆ ไม่มีที่ว่างให้เดินหรือนั่งเลย ตอนแรกเราตั้งใจจะกลับเลย ก็เลยหยุดถ่ายรูปสักครู่ แต่หลังจากที่เราถ่ายรูปเสร็จคนที่อยู่ในร้านก็ทยอยเดินออกมาจนหมด ไม่มีคนเลยสักคน พอสอบถามจึงทราบว่าคนที่มารอนั้น รอชิโอะปังตัวดังนั่นเอง แต่แอบเสียใจเพราะพอเราเดินเข้าไปกลับพบว่าขนมปังหมดแล้ว
วันนี้เลยลองสั่งทั้งกาแฟกับชาเขียวตัวดังมาลอง ต้องยอมรับเลยว่าหอมมากทั้งสองแก้ว โดยเฉพาะชาเขียวที่รสนุ่ม ดื่มง่าย ส่วนขนมก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เบเกิลดิปชีส คือดีมาก กินตอนยังอุ่น ๆ ยิ่งฟิน แล้วก็มี ซอฟต์คุกกี้ชิ้นใหญ่ ที่ตอนเห็นครั้งแรกคิดว่าแบ่งได้สองคน แต่สุดท้ายลูกชายกินหมดคนเดียวแบบโดยที่เราเองก็ยังไม่ได้ชิม (คิดว่าคงอร่อยแหละ)
เราทอดเวลาอยู่ที่ร้านนานมาก ๆ นานจนร้านปิด บอกเลยว่าในร้านมีแค่เราคือลูกค้ากลุ่มสุดท้าย บรรยายกาศเลยเงียบสงบ สบายมาก ๆ จนไม่อยากเดินออกจากร้านเลย
ตกเย็น…ได้เวลาไปเดินเล่นต่อที่ ตลาดเย็นริมน้ำอุทัยธานี ส่วนตัวชอบช่วงเวลานี้ที่สุดของวัน บรรยากาศริมแม่น้ำสะแกกรังตอนเย็นมันเรียบง่ายและสบายใจมาก ผู้คนออกมาเดินเล่น ซื้อของกิน นั่งคุยกัน เราแวะให้อาหารปลาด้วย ปลาจำนวนมหาศาลว่ายขึ้นมารอกินอาหาร เป็นอะไรที่ดูแล้วเพลินมาก จนยืนอยู่ตรงนั้นนานกว่าที่คิด
ก่อนจบวัน ก็ฝากท้องมื้อเย็นไว้ที่ร้าน ทัย ร้านที่ให้ฟีลเหมือนมานั่งกินข้าวบ้านเพื่อน อาหารไม่ได้ซับซ้อน เป็นเมนูง่าย ๆ ที่คุ้นเคย เป็นมื้อเย็นที่ไม่ได้ตื่นเต้น แต่กลับเป็นมื้อที่ทำให้รู้สึกสบายใจที่สุด และนั่นก็น่าจะเป็นความรู้สึกเดียวกับที่อุทัยธานีมอบให้เราในวันนี้
เมืองเล็ก ๆ ที่ไม่ได้มีสถานที่ท่องเที่ยวหวือหวา ไม่ได้วุ่นวาย แต่เต็มไปด้วยความเรียบง่ายที่ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายตลอดทั้งวัน ถ้ามีใครถามว่าอุทัยธานีเป็นยังไง เราคงตอบว่า…
“เป็นเมืองที่ไม่ได้ทำให้ว้าวตั้งแต่นาทีแรก แต่ก็เป็นเมืองที่ทำให้คิดถึงหลังจากกลับบ้านแล้ว”
Day 2 : เช้าที่อุทัยธานีก่อนออกเดินทางกลับ
เช้าวันสุดท้าย เราไม่ได้รีบออกจากอุทัยธานีทันที เพราะยังอยากใช้เวลากับเมืองนี้อีกนิด ก่อนกลับเลยแวะร้าน TONE CAFÉ x BOO BUN คาเฟ่เล็ก ๆ ที่บรรยากาศดีและอบอุ่นมาก สิ่งที่ประทับใจที่สุดคงหนีไม่พ้นเรื่องกาแฟ เพราะแค่เดินเข้าร้านมาก็ได้กลิ่นกาแฟหอม ๆ ลอยมาแล้ว แต่เมนูที่ตกเป็นลูกรักของทริปนี้กลับไม่ใช่กาแฟ แต่เป็น น้ำมะขามปั่น ที่ทางร้านทำออกมาได้พอดีมาก เปรี้ยวหวานสดชื่น ดื่มแล้วตื่นเต็มตา เหมาะกับเช้าวันเดินทางสุด ๆ ส่วนขนมก็อร่อยไม่แพ้กัน
จากนั้นก่อนโบกมือลาอุทัยธานี ก็มีอีกหนึ่งภารกิจสำคัญที่ห้ามพลาด นั่นคือการแวะซื้อ ขนมปังสังขยา ของดีเมืองอุทัยธานี บอกเลยว่าใครมาแล้วไม่ซื้อกลับ ถือว่ามาไม่ถึง! ขนมปังนุ่ม ๆ คู่กับสังขยาหอม ๆ รสชาติละมุนกำลังดี กินแล้วเข้าใจทันทีว่าทำไมคนถึงต่อคิวซื้อกัน ตอนแรกตั้งใจว่าจะซื้อกลับไปฝากคนที่บ้าน แต่ระหว่างทางกลับแอบหยิบมากินเรื่อย ๆ จนเริ่มไม่แน่ใจว่าจะเหลือถึงบ้านไหม เอาจริง ๆ นะ… สังขยาแบบนี้ ต่อให้มี 10 ชิ้นก็ยังรู้สึกไม่พอ
แล้วพบกันใหม่นะ อุทัยจ๋า…