Sanamchandra Palace Library's Blog (2)

ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่ฉันรู้สึกว่าชีวิตของฉันไม่เคยหลุดออกมาจากลู่วิ่งในสนามแข่งเลย มันเป็นสนามแข่งที่มีฉันลงไปเล่นคนเดียว วิ่งวนซ้ำ ๆ โดยไม่มีคู่แข่ง ไร้ซึ่งเส้นชัย ฉันไม่รู้ว่าฉันเริ่มออกวิ่งตั้งแต่ตอนไหน ไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันทำระยะทางได้เท่าไหร่ รู้เพียงว่าฉันไม่เคยหยุดพัก

ฉันอยู่ในลู่วิ่งจนเคยชิน ออกวิ่งจนหายเหนื่อย ฉันไม่รู้สึกอะไรกับมันแล้ว แต่ยังคงรับรู้ถึงฝีเท้าของตัวเองที่ไม่เคยได้ออกมาจากเส้นขาวของลู่วิ่งในสนาม ฉันออกวิ่งเอาเป็นเอาตายในสนามที่ไกลแสนไกล ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสนามแข่งนั้นตั้งอยู่ที่หนแห่งใด รู้เพียงแต่ว่าเท้าของฉันออกเดินและวิ่งราวกับเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึก

“ฉันต้องทำให้ตัวเองเหนื่อยจนแบตเหลือศูนย์ ถึงจะรู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตอย่างดี ถ้าฉันยังเหลือพลังอยู่ ฉันจะรู้สึกหนัก” 

เป็นคำพูดของมีจอง ตัวละครจากเรื่อง My Liberation Notes ปล่อยใจสู่เสรี (2022) ฉันเข้าใจประโยคนี้อย่างสุดซึ้ง เข้าใจทุกคำ ทุกพยางค์ที่มีจองตั้งใจจะสื่อออกมา 

“พี่พร้อม…เล่าเรื่อง” เดินทางมาถึง EP.39 แล้วค่ะ พอเห็นจำนวนแล้วก็รู้สึกตกใจ เราเองก็ทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาเรื่อย ๆ ด้วยการเผยแพร่วิดีโอสัปดาห์ละ 1 วิดีโอ เท่ากับว่านี่ก็ผ่านมาถึง 39 สัปดาห์แล้ว นับว่าเป็นงานที่ต้องมีการวางแผนและจัดสรรเวลาให้ดีอยู่เสมอ เพราะมีกำหนดเวลาในการแผยแพร่ที่ตายตัว

“พี่พร้อม…เล่าเรื่อง” เป็นการนำหนังสือที่อยู่ในหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์มาสรุปเนื้อหาที่น่าสนใจ จัดทำในรูปแบบคลิปวิดีโอและเผยแพร่ทุกวันเสาร์ โดยในแต่ละสัปดาห์จะมีหัวข้อหนังสือที่นำมาแนะนำแตกต่างกันไป ทั้งนี้ก็จะคำนึงถึงวันสำคัญหรือกระแสสังคมในช่วงนั้น ๆ ด้วย

แสนรับผิดชอบในส่วนของการเตรียมเนื้อหาของหนังสือแต่ละเล่ม อัดวิดีโอ และเขียนคอนเทนต์ พี่อัญชิสา พิสิษฐ์บรรณกร (พี่อัญญ่า) จัดทำหน้าปกวิดีโอ อัดวิดีโอ และตัดต่อวิดีโอ

          ข้าวของเครื่องใช้ อาหาร เครื่องดื่ม หรือแม้กระทั่งของเล่น ล้วนเป็นสิ่งมีค่าสำหรับเราเสมอ จนกระทั่งถึงวันที่สิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น ทรุดโทรม หมดสภาพ น่าเบื่อ ไร้ค่า บางคนอาจพยามยามเยียวยารักษา ซื้อเวลาของสิ่งเหล่านั้นไว้ แต่มีหลาย ๆ คน ก็เลือกที่จะกำจัด ด้วยการเอาไปทิ้งถังขยะ และทันทีที่สิ่งของเหล่านั้น ได้ที่อยู่ใหม่เป็นซอกมุมใดมุมหนึ่งในถังขยะเหม็น ๆ คุณค่าและราคาที่เคยมีไม่ว่าจะมากมหาศาลสักเท่าไหร่ บัดนี้เหลือเพียงศูนย์หรือต่ำกว่า เพราะกลายเป็นสิ่งของเน่าเหม็นที่ผู้คนรังเกียจ กลายเป็นภาระของสังคม สิ่งแวดล้อม และโลก ที่จะต้องทำลาย สิ่งของเหล่านั้นถูกเรียกว่า “ขยะ”