จากการอบรมหลักสูตร การสืบค้นข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต (โดย คุณสมเกียรติ ฉัตรชื่นยศ)
(คลอดแล้วค่ะ หลังจากรอ……มานาน 😳 )
การสืบค้นข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต (Search Engine) คือ เครื่องมือที่ใช้ในการค้นหาข้อมูลหรือโปรแกรมการค้นหาข้อมูลต่างๆ ในโลกออนไลน์ อินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะค้นหาข้อมูลที่เป็นข้อความ รูปภาพ ภาพเคลื่อนไหว เพลง …
Category: การพัฒนาตนเอง/บุคลากร
อย่างที่เคยเล่าว่าเป็นคนชอบดูเกมโชว์ เพราะให้อะไรมากมายแบบแค่เสียค่าไฟแต่ไม่เสียเวลา เกมโชว์ที่ประเทืองสติปัญญามากที่สุดต้องยกให้เกมกลยุทธ์ ของโอสถสภา มาโน่นสี่ทุ่มครึ่ง กำลังออนแอร์อยู่ เสาร์หน้าก็จะจบแล้ว เนื่องจากมาดึกจึงดูธรรมดาไม่ได้ ต้องดูแบบถ่างตา
เหตุที่ชอบคือเกมนี้เป็นการจำลองสถานการณ์การทำงานจริง นำเอาทฤษฏีไปลงปฏิบัติ แล้วมีกรรมการซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติ เป็นนักวิชาการ และเป็นนักบริหารมาวิพากษ์วิจารณ์ ให้คะแนน ตัดสิน ด้วยการอธิบายตั้งแต่การเตรียมการ วิธีคิด การวางแผน และสรุปว่าใครควรจะไปหรือควรจะอยู่ต่อหน้าและตรงไปตรงมา …
ท่าทางแนวธรรมะจะมาแรง เลยขอเขียนบ้างดีกว่า เก็บตกมากจาก แพรว เพราะนอกจากจะเป็นนิตยสารที่ภาพสวย เหตุหนึ่งที่อาจแปลกคือยังมีนิยายน้อยดี แต่มีเรื่องราวอะไรที่น่าสนใจมากมายตั้งแต่ติดดินจนลอยฟ้า วางกองไว้เป็นตั้งๆ หลายเดือนแล้ว ได้แต่เปิดดูปกกับรูปสวยๆ ไม่ได้อ่านแบบละเอียด กองสูงขึ้นจึงตั้งใจว่าจะต้องอ่านซะให้เรียบในเร็ววันนี้
หยิบมาฉบับหนึ่งเก่าแล้วแต่วางรวมกับของใหม่ อ่านไปเรื่อยๆ สะดุดตากับเรื่องนี้ ผู้ตอบคือ พระภาสกร ภูริวฑมโน (ภาวิไล) ผู้อำนวยการธรรมสถาน …
ใครที่เคยเข้าคอร์สภาษาอังกฤษ มักจะพบว่า วันแรกมักจะให้มีการทักทายกัน Good morning. What’ your name? อะไรประเภทนี้ แต่ในชีวิตจริงอย่างมานั่งในห้องสมุด ก็ยังไม่เคยมีใครมาถามแบบนั้น… แม้สักครั้ง
เพราะมักมาแบบ …………… ที่เว้นไว้น่ะคือฟังไม่รู้เรื่อง พยายามสรรหาคนที่มาสอนก็หาไม่ได้ แล้วจะทำยังไงให้บุคคลากรเป็นไปตามวิสัยทัศน์ ยิ่งตอนนี้มีชาวต่างชาติเข้ามาในห้องสมุดมากมาย เห็นแล้วก็อ่อนใจ ในข้อจำกัดด้านภาษาของตนเอง…
น่าจะเป็นพี่แมวนะที่มอบหมายการทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการของวารสารลานจันทร์ ตอนนี้พี่แมวกำลังเชิญชวนขอร้อง….ให้ช่วยกันเขียนบทความลงลานจันทร์กันหน่อยเถิด…ค่ะ
ส่วนต้นฉบับจะส่งมาที่ บก. ดูขั้นสุดท้ายเพื่อบรรณาธิกรณ์ข้อมูล ในวงการหนังสือ บก.จะเป็นบุคคลสำคัญมาก แต่อันนี้เป็นเรื่องของเอกชน บก.จำเป็นอย่างเราทั้งทำและคิดแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
ดูขั้นสุดท้ายคืออะไร ก็ดูตั้งแต่แนวคิดของคนเขียน ดูเนื้อหาให้มีน้ำหนักที่สอดคล้องกัน แล้วก็บอกอย่างตรงไปตรงมาว่าให้ปรับตรงไหน พยายามอธิบายให้ผู้เขียนฟัง ที่ใช้คำว่าพยายามนี้หมายถึงตัวเราเองที่พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่อง พูดไปแล้วก็จะเออออคิดเอาเองว่าคนฟังเข้าใจเหมือนเรา อย่างบอกพี่อ้วนให้ไปนั่งฝั่งโน้น ที่หมายถึงฝั่งทางเข้า ส่วนพี่อ้วนไปโน่นนนน… …
ดูภาพสวยๆ แล้วมาอ่านเรื่องนี้กันดีกว่า….
เมื่อวานนี้กับวันนี้หมุนวนเวียนกับตัวเองว่าจะเขียนอย่างไรกับ SAR ของสำนักหอสมุดกลาง ในองค์ประกอบที่ต้องรับผิดชอบคือ การจัดการความรู้ เหตุที่หมุนวนเวียนจนปวดหัวตุบๆ เพราะนอกจากจะต้อง “หา” เรื่อง ยังต้อง “หา” ทั้งหลักฐานมาประกอบแล้ว
ทำให้อดคิดถึงกระบวนการ รวมถึงเครื่องมือที่จะช่วยให้แลกเปลี่ยน แบ่งปัน เพื่อการเรียนรู้ รวมทั้งการมีส่วนร่วมของบุคลากรทุกคน …
เมื่อวันพฤหัสบดีหนูอ้อไม่มาทำงาน เลยทำหน้าที่ตรวจหนังสือพิมพ์แทน เป็นเรื่องจนได้มีบทความที่อ่านแล้วชอบมากอยู่สองเรื่อง ที่รู้สึกว่าทำให้กระตุกความคิดและทำให้คิดต่อได้มากมาย
บทความเรื่องแรกชื่อเกียวกับที่โพสต์คือเรื่อง “สังคมนินทา” อยู่ในคอลัมภ์ในหน้าบันเทิง ของหนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันที่ 9 มิถุนายน 2552เขียนโดย “ลำแข” สรุปความมาให้อ่านว่า
ทฤษฎีทางมานุษยวิทยาทฤษฎีหนึ่งบอกไว้ว่าการนินทาของคนในสังคมเกษตรอย่างบ้านเราให้ประโยชน์เหมือนการกำกับพฤติกรรมผู้คนในสังคมไปด้วยในตัว การนินทาที่ว่านี้ไม่ได้หมายเพียงเที่ยวไปเจ๊าะแจ๊ะเรื่องเป็นเรื่อง เรื่องไม่เป็นเรื่องของชาวบ้านด้วยกันไปวันๆ แต่หมายรวมถึงการบอกเล่าโดยตรงบ้าง ปากต่อปากบ้าง ในการช่วยกันดูแลสังเกตคนที่อยู่ร่วมกัน …