ในหลักสูตรภาษาอังกฤษกรุบกริบ ดิฉันกำหนดให้วันสุดท้ายเป็นการบรรยายเรื่อง “Intercultural Communication” โดยรองศาสตราจารย์ลิขิต กาญจนาภรณ์
มูลเหตุคือการเรียนภาษาอังกฤษเพื่อให้สามารถสื่อสารได้ในระดับ international และการที่เราเป็นสัตว์สังคม มีวัฒนธรรมทั้งขององค์กร ส่วนบุคคล ตั้งแต่ส่วนเล็กๆ ไปจนถึงภาพรวม ความเข้าใจระหว่างกันเพื่อให้เกิดการ communication การมี communication ที่ดี จะทำให้ลดช่องว่างๆ ลงได้…
Author: Pong
หลักสูตรภาษาอังกฤษแบบกรุบกริบของอิฉัน ได้ผ่านไปแล้ว 1 รุ่น เป็นรุ่นของกลุ่มอายุเยาวเรศ ความเป็นมาของหลักสูตรนี้เป็นมาอย่างยาวนาน พวกเราหลายคนผ่านผู้สอนมาหลายคนทั้งอาจารย์ชาวต่างชาติ (หลายเชื้อชาติมาก) อาจารย์ไทย กระทั่งสอนกันเอง ผลการประเมินจากแบบสอบถามคือ ดี ผลการประเมินในเชิงประจักษ์ ไม่แน่ใจ ค่อนข้างหนักไปทางเหมือนเดิม จนเป็นเหตุให้อิฉันต้องทำวิจัยน้อยๆ ถามคนเรียนว่าแบบไหนจึงจะดีที่สุด เนื่องจากพวกเราพื้นฐานภาษาอังกฤษที่ความหลากหลายหนักไปทางมีน้อยมากๆๆ มากกว่าร้อยละ 90 …
เมื่อคืนได้เข้าไปแวะเวียนเฟสบุ๊คส์ของหอสมุดฯ พบว่ามี “เพื่อน” ของเราคือ งานประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยศิลปากร เข้ามาโพสต์เรื่อง โครงการออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร มหาวิทยาลัยศิลปากร จึงเข้าไปอ่านดู น่าสนใจ เพราะเป็นเรื่องราวของ ศิลปากร ที่เราควรต้องรับรู้ จึงขอคัดลอกมาแปะให้อ่านกันค่ะ
ในเอกสารนอกจากจะบอกเล่าความเป็นมาของศิลปากรแล้ว ยังอธิบายว่า อัตลักษณ์ขององค์กร (Corporate Identity) เป็นแนวคิดพื้นฐานที่สำคัญยิ่งของการสื่อสารองค์กรยุคใหม่ …
สมัยเรียนดิฉันจะคุ้นชินกับการทำข้อสอบแบบ open books มาก และเป็นการทำข้อสอบแบบอกสั่นขวัญแขวน ตามประสบการณ์สิ่งที่พบคือหนังสือในสาขานั้นๆ จะหายวับไปจากชั้น ส่วนดิฉันงุ่มง่ามกว่าจะไปถึงก็พบกับชั้นหนังสือที่ว่างปล่าว
แต่ความกลัวที่จะไม่มีหนังสือไป Open จีงยืมหนังสือแบบเรื่อยเปื่อยที่ชอบอ่าน และเน้นหนักไปทางสังคม เศรษฐกิจ การเมือง และหนังสือที่เข้าใจความเป็น “มนุษย์” และพลิกอ่านหนังสือทุกเล่มที่จะแบกไป Open ในใจแค่คิดว่าต้องมีสักบรรทัดแหละที่นำมาตอบข้อสอบได้ เนื่องจากหยิบหนังสือแบบนั้นไป …
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (25 เมษายน) พวกเราใส่เสื้อเขียวๆ เพื่อถ่ายรูปลงหนังสือครบรอบ…ปี ของสำนักหอสมุดกลางฯ ก่อนหน้าหนึ่งวันดิฉันบังเอิญได้พบปะกับน้องที่มาจากฝั่งท่าพระและฝั่งเพชร น้องๆ ชักชวนให้ไปดูรูปเห็นแล้วขอบอกคำเดียวว่า จัดเต็ม ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม พอได้ความดิฉันจึงนำไปขยายต่อบอกว่าจัดเต็มนะฮับ ใบหน้าโปรดมีสีสัน มิฉะนั้นจะดูชีดเชียว
ในฝ่ายวิเคราะห์ฯ เกินครึ่งยังอายุเยาวเรศรุ่น หน้าใสปิ้งๆ ยังไงก็สวยตามวัย ส่วนพวกวัยงามอย่าดิฉันบ่นงึมๆ กับตัวเองว่าท่าไหนดีหว่าถึงจะสวย …
เรื่องที่ 1 : ไฟฟ้าของที่ทำงานดับ คำถามคือเราจะทำงานกันอยางไร ในฟากของการบริการจะยุ่งในส่วนของผู้ใช้ เนื่องจากเรามีประตูเข้าออกหลายทาง เรามีระบบห้องสมุดอัตโนมัติที่ใช้ในการทำงาน เวลาไฟดับแต่ละครั้ง คนในฝ่ายต้องลุกขึ้นอย่างขมีขมันคว้าไฟฉายเป็นอาวุธ หรือช่วยกันเดินดูตามจุดต่าง ฯลฯ ส่วนคนที่ทำงานเบื้องหลัง ที่มักใช้สายตากับระบบห้องสมุดอัตโนมัติในการทำงานก็จะปฏิบัติตนไปอีกแบบ สมัยสาวๆ สายตายังด๊มักไปหามุมๆ ที่แดดส่องเพื่ออ่านหนังสือก่อนการวิเคราะห์ฯ สมัยนี้สายตาเริ่มแย่มากขึ้น สิ่งที่ทำคือออกไปเลือกหนังสือตามร้านค้า
แต่ไฟดับล่าสุดพวกเราไม่ได้ไปไหน …
วันนี้ได้มีโอกาสได้อ่านข่าวมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ อิฉันชอบอ่านแบบเอาจริงเอาจัง เพราะมีความเห็นว่าเป็นเอกสารที่บรรจุมวลของความเป็นศิลปากร แบบไม่ต้องวิ่งไปหาที่ไหน
อ่านข่าวเห็น Kyaw Kyaw Winn นักถ่ายภาพชาวพม่าได้รับรางวัลอีกแล้วครั้งท่าน รู้สึกยินดีไปกับเค้า เพราะได้เคยเขียนชื่นชมไว้ที่ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=32002 ปีนี้ (2557) งานวันนริศ ได้ประกวดภาพถ่ายในหัวข้อ “ถิ่นกำเนิด” รูปที่ได้ชื่อ “When …