เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (25 เมษายน) พวกเราใส่เสื้อเขียวๆ เพื่อถ่ายรูปลงหนังสือครบรอบ…ปี ของสำนักหอสมุดกลางฯ ก่อนหน้าหนึ่งวันดิฉันบังเอิญได้พบปะกับน้องที่มาจากฝั่งท่าพระและฝั่งเพชร น้องๆ ชักชวนให้ไปดูรูปเห็นแล้วขอบอกคำเดียวว่า จัดเต็ม ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม พอได้ความดิฉันจึงนำไปขยายต่อบอกว่าจัดเต็มนะฮับ ใบหน้าโปรดมีสีสัน มิฉะนั้นจะดูชีดเชียว
ในฝ่ายวิเคราะห์ฯ เกินครึ่งยังอายุเยาวเรศรุ่น หน้าใสปิ้งๆ ยังไงก็สวยตามวัย ส่วนพวกวัยงามอย่าดิฉันบ่นงึมๆ กับตัวเองว่าท่าไหนดีหว่าถึงจะสวย วางแผนกันว่าจะถ่ายเป็นรูปครอบครัว ดิฉันเป็นคุณยาย พี่สุนีย์เป็นคุณย่า มาเสียตรงที่น้องหนึ่งไม่ยอมเป็นคุณพ่อ 555 เพราะเกี่ยงตรงคุณแม่ และเสียดายที่น้อง ดร.โรส มีภารกิจมิฉะนั้นจะให้รับเป็นหัวขบวนในการ “บิ้วท์” พอถึงเวลานัดหมายก้อสวยพร้อมทั้งเสื้อผ้าหน้าผม ถ่ายทำกันไปแบบชิวชิว เป็นอันเสร็จพิธี
แต่น้องๆ ในฝ่ายดิฉันบ่นเสียดายนักหนาเพราะอุตส่าห์แต่งหน้าทาปาก ซึ่งปกติมีอิฉันคนเดียวที่ปากแดงเรื่อๆ เป็นประจำ ดิฉันนั้นชอบตามใจใครๆ เพียงขอให้บอกว่าประสงค์สิ่งใด ถ้าทำได้เจ้จัดให้ จึงกระซิบบอกคุณใหญ่ขอตัวพี่ตาคนสวยไปเป็นตากล้องถ่ายรูปแบบลั๊ลลาปาทังก้า (แปลว่ากระโดดโลดเต้นไม่อยู่สุข) พี่ตากดชัตเตอร์แบบเงียบๆ พูดตลอดว่า สวยง่ะ! สวยง่ะ! …
และดิฉันเริ่มนึกย้อนไปว่าพี่ตาถ่ายรูปตอนไหนหว่า และเพิ่งนึกได้ว่าคุณพี่มีดีกรีนิเทศศาสตร์บัณฑิตการันตีนี่หว่า… ลืมไปได้ไง ต่อไปคงต้องอาศัยให้เป็นตากล้อง เพราะท่าทางจะรุ่งโรจน์ ….รูปที่ได้เป็นแบบนี้แล ขอบคุณค่ะพี่ตา เลิฟเลิฟ 😛
หลังจากถ่ายรูปทางการแล้ว ถึงคราถ่ายรูปทางเกินๆ
รูปหมู่ของฝ่ายวิเคราะห์และพัฒนาทรัพยากรห้องสมุด
แอ๊คชั่นทั้งหลาย ดิฉันเรียกว่า … พรอพหม้อไห กาละมัง ชาม
สวยขึ้นทันตาเมื่อเราไปยืน 
ส่วนรูปสุดท้ายเป็นรูปที่ตั้งใจจะเขียนถึง เป็นรูปที่ดิฉันตั้งโจทย์ว่า ให้ไปหาหนังสือที่มีหน้าปกเป็น “คน” แล้วทำหน้าให้เหมือนหน้าปก ก็ได้กันมาคนละเล่ม ทำหน้ากันไป … ขอบคุณน้องๆ ที่มาเล่นด้วยกัน
ดิฉันชอบเพราะเป็นหนึ่งในเรื่องราว เป็นไอเดียที่คิดไว้สำหรับการแสดงหนังสือในห้องสมุด ซึ่งส่วนตัวเคยทำเล่นๆ ไว้ และคิดว่าห้องสมุดน่าจะทำได้ ถามว่าทำแบบนี้จะทำให้คนอ่านหนังสือนั้นหรือไม่ บอกว่าไม่แน่ หรืออาจจะ ไม่ด้วยซ้ำ ถามว่าทำไปทำไม บอกว่าอย่างน้อยก็ให้คนรู้ว่าห้องสมุดของเรามีอะไรๆ ที่ครีเอทีฟและที่คนอื่นๆไม่มี
การสร้างสรรค์ไม่ใช่เฉพาะแต่เพื่อการนำเสนอแบบ presentation แต่หากการนำเสนอนั้นน่าสนใจ ลงทุนไม่มาก แล้วนำไปร้อยรัดเรียบเรียงทำงานควบคู่กับงานหลักที่เป็นเป้าหมายแบบมีลีลา งานบางงาน เรื่องบางเรื่องแค่คลิก พลิก ตีความ กระโดดออกจากกรอบ แต่ยังยึดถือ แก่นแกน ของงาน
ดิฉันโพสต์รูปนี้ใน fb น้องบอกว่า ชอบไอเดีย ทำหน้าเหมือนคนบนปก :))) ดิฉันตอบว่า การแสดงหนังสือเหมือนการแสดง แล้วเราคือผู้กำกับ
สำหรับตัวเองแล้วคือทุกเรื่องที่ทำสนุก ทำบ่อยๆ จะไม่เกร็งและเคอะเขิน การทำงานแบบฮาๆ น่าจะดีกว่าทำงานแบบฮือๆ แล้วเฮ้อ!
รูปข้างล่างนี้ภูมิใจนำเสนอ รูปนี้ฝีมือน้องเอ๋ ถ่ายมาหลายปีแล้ว ส่วนตัวแล้วชอบเอามาดูยามไร้อารมณ์ 😈 มีเพื่อนบางคนบอกว่าเซฟเอาไว้ดูเวลาเครียด …ดิฉันเลยพลอยได้รับบุญกุศลที่ทำให้เพื่อนสุขใจ
ว่างๆ มาทำคนละเล่มทั้งห้องสมุดกันดีป่ะ
