การอ่าน “จดหมายจากดาวแมว” ทำให้เราหวนคิดถึงช่วงเวลาที่เคยได้ลูบหัวน้องแมว ได้ยินเสียงครางหงุงหงิง หรือแม้กระทั่งตอนที่มันนอนขดตัวข้างๆ แบบไร้กังวล ทุกภาพในหัวกลับมาชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
แมวอาจเป็นแค่สัตว์ตัวหนึ่ง แต่สำหรับคนที่เคยรัก เคยดูแล และเคยใช้หัวใจผูกพันกับแมวตัวหนึ่ง แมวจะไม่ใช่แค่ “สัตว์เลี้ยง” แต่แมวคือครอบครัว คือความสุขเล็ก ๆ ที่ทำให้โลกใบนี้น่ารักขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล
แม้วันนี้แมวของเราจะไปอยู่บนดาวแมวแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเรา คือความน่ารัก และร่องรอยของความผูกพันที่ไม่เคยหายไป
“ขอบคุณนะที่เคยเกิดมาอยู่ด้วยกัน เรียกเมื่อไหร่ก็วิ่งมาหาตลอดเลย เป็นแมวเด็กดีที่น่ารักตลอด พี่กับแม่รักน้องงาวมาก ๆ เลย”
บรรณานุกรม
นทธี ศศิวิมล. (2568). จดหมายจากดาวแมว. P.S.
สำหรับนักศึกษาและบุคลากรมหาวิทยาลัยศิลปากรสามารถหาอ่านได้ที่