Category: เรื่องทั่วไป

หากพูดถึงผู้ป่วยที่ติดเชื้อ HIV แล้วละก็ หลายคนก็จะถึงวัดพระบาทน้ำพุ ซึ่งเป็นสถานที่ดูแลผู้ป่วย HIV เด็กกำพร้า คนชราที่ถูกทอดทิ้ง รวมไปถึงช่วยเหลือผู้ยากไร้ในสังคม ด้วยความที่ดิฉันมีพื้นเพเป็นคนจังหวัดลพบุรี เลยมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับวัดพระบาทน้ำพุ เนื่องจากมีโอกาสได้ไปทำบุญ และเป็นอาสาสมัครช่วยงานกับทางวัดอยู่บ่อย ๆ เมื่อทราบข่าวว่าท่านเจ้าคุณอลงกต ติกฺขปญฺโญ เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ จะเดินทางมาโปรดญาติโยม และธรรมะบรรยาย ณ สำนักงานบริหารการวิจัย นวัตกรรมและการสร้างสรรค์ (สวนส.) มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม ในวันที่ 14 สิงหาคม 2567 ดิฉันเองก็ไม่พลาดโอกาสที่จะไปกราบนมัสการท่าน

มีบางช่วงที่งานยุ่งไม่ค่อยได้ไปหาพ่อแม่ ได้แค่โทรถามเป็นอย่างไร กินข้าวหรือยัง แต่จะเตือนแม่ตลอดอย่าไปรับอะไรใครส่งของมาก็ไม่รับ โทรมาคุยแปลก ๆ ก็ไม่ต้องคุย เบอร์ไม่คุ้นก็ไม่ต้องไปรับเดี๋ยวนี้ไว้ใจใครได้ที่ไหน และแม่จะบอกแม่รู้ดูข่าวทุกวันโกงสารพัด โห ดูเนี่ย…. คือแม่ทฤษฎีแม่นมาก เพราะเขาดูข่าวประจำ เราก็มั่นใจในตัวเขาระดับหนึ่ง และไม่ได้สอนให้เล่นโซเชียลเลยทำให้อุ่นใจ

และเหตุการ์นี้ก็เกิดจนได้ ในช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมาจำได้ว่าวันนั้นโทรหาแม่บอกออกมาข้างนอกกับอี๊ เลยบอกเดี๋ยวโทรไปใหม่ โทรอีกทีก็เรื่มดึกแล้ว วันรุ่งขึ้นมาทำงานปกติ มีช่วงที่เดินมาปรึกษางานพี่อ้อ กลับมาที่โต๊ะเห็นข้อความแฟนทักมา แม่ให้โทรหา เราก็โทรกลับไป

12 สิงหาคม ของทุกปี  เป็นวันแห่งรอยยิ้มของครอบครัวเรา สมาชิกทุกคนในครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาร่วมกันทำกิจกรรมต่าง ๆ  โดยเฉพาะกิจกรรมกราบเท้า ล้างเท้าเพื่อขอขมากรรมจากพ่อแม่ มอบพวงมาลัยดอกมะลิ พร้อมด้วยเงินสดเป็นของขวัญ ซึ่งเป็นทรัพย์เล็กน้อยจากเงินเดือนของลูก ๆ หลาน ๆ เพื่อเป็นกุศโลบายในการเยียวยาทางจิตใจพ่อแม่ ถึงแม้เราจะรู้อยู่แก่ใจว่า พ่อแม่อาจไม่จำเป็นต้องใช้สอยสิ่งใด เพราะลุก ๆ หลาน ๆ ทุกคนดูแลค่าใช้จ่ายทุก ๆ เรื่องของท่านอยู่แล้ว เช่น อาหาร เสื้อผ้า ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่ารักษาพยาบาล เป็นต้น