อย่างที่เคยเล่าว่าเป็นคนชอบดูเกมโชว์ เพราะให้อะไรมากมายแบบแค่เสียค่าไฟแต่ไม่เสียเวลา เกมโชว์ที่ประเทืองสติปัญญามากที่สุดต้องยกให้เกมกลยุทธ์ ของโอสถสภา มาโน่นสี่ทุ่มครึ่ง กำลังออนแอร์อยู่ เสาร์หน้าก็จะจบแล้ว เนื่องจากมาดึกจึงดูธรรมดาไม่ได้ ต้องดูแบบถ่างตา
เหตุที่ชอบคือเกมนี้เป็นการจำลองสถานการณ์การทำงานจริง นำเอาทฤษฏีไปลงปฏิบัติ แล้วมีกรรมการซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติ เป็นนักวิชาการ และเป็นนักบริหารมาวิพากษ์วิจารณ์ ให้คะแนน ตัดสิน ด้วยการอธิบายตั้งแต่การเตรียมการ วิธีคิด การวางแผน และสรุปว่าใครควรจะไปหรือควรจะอยู่ต่อหน้าและตรงไปตรงมา …
Author: Pong
ตั้งแต่ให้ความสนใจเรื่อง web 2.0 มักจะได้อ่านเรื่องการประยุกต์แนวคิดของ long tail กับบรรณารักษ์ พี่พัชก็เคยเล่าให้ฟังถึงทฤษฎีนี้อยู่เหมือนกันใน ITupdate ตอนกลับจากสัมมนาเรื่อง web 2.0 ส่วนตัวเองได้หาอ่านบ้างช่วงนั้นยังไม่คอยมีภาษาไทย ส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษและยังเป็นแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ด้วยอ่านปวดขมอง รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็คิดว่าคงเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องเรียนรู้ไว้ก็ต้องเพียรหาอ่าน
อาทิตย์ที่แล้วไปร้านหนังสือพบหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้แถมเนื้อหายังกล่าวยังมีพาดพิงถึงห้องสมุดว่า ในห้องสมุดที่วางหนังสือผิดชั้น แต่แหมแพงจัง เลยเก็บเอาไว้ก่อนมาดูว่าห้องสมุดมีหรือไม่ …
เรื่องนี้เป็นคำถามจากการไปนั่งประชุม ถกเถียงกันถึงคำว่า email ว่าในภาษาไทยเขียนอย่างไร ทุกคนก็บอกว่าน่าจะเขียนแบบนั้น แบบนี้ แต่ตัวเองไม่มั่นใจจึงกลับมาหาข้อมูล เรื่องเกี่ยวกับเขียนอย่างไรอ่านอย่างไร ต้องยกให้ราชบัณฑิตยสถาน เป็นเจ้าภาพ แม้บางคำจะไม่ถูกใจ แต่มองในมุมของหน่วยงานที่รับผิดชอบเข้าใจว่าท่านต้องอิงตามหลักวิชาการ อธิบายที่มาที่ไปของแต่ละคำได้ ตามใจตัวเอง กับตามใจสังคมไม่ได้เด็ดขาด รวมทั้งการทำหน้าที่ บก. ที่หากสงสัยปั๊บก็ต้องตรวจสอบปุ๊บ
ดูอย่างลูกสาวของหมีแพนด้า ก็ยังต้องอธิบายทั้งภาษาไทยและภาษาจีน …
ท่าทางแนวธรรมะจะมาแรง เลยขอเขียนบ้างดีกว่า เก็บตกมากจาก แพรว เพราะนอกจากจะเป็นนิตยสารที่ภาพสวย เหตุหนึ่งที่อาจแปลกคือยังมีนิยายน้อยดี แต่มีเรื่องราวอะไรที่น่าสนใจมากมายตั้งแต่ติดดินจนลอยฟ้า วางกองไว้เป็นตั้งๆ หลายเดือนแล้ว ได้แต่เปิดดูปกกับรูปสวยๆ ไม่ได้อ่านแบบละเอียด กองสูงขึ้นจึงตั้งใจว่าจะต้องอ่านซะให้เรียบในเร็ววันนี้
หยิบมาฉบับหนึ่งเก่าแล้วแต่วางรวมกับของใหม่ อ่านไปเรื่อยๆ สะดุดตากับเรื่องนี้ ผู้ตอบคือ พระภาสกร ภูริวฑมโน (ภาวิไล) ผู้อำนวยการธรรมสถาน …
เมื่อคืนระหว่างรอเวลาประมาณสักสองทุ่มดีๆ ก็แน่นหน้าอก ใจสั่น เหงื่อออกมาเฉยๆ คนที่บ้านโทรมาเตือนว่าระหว่างรออย่าอดข้าวให้กินข้าวไปก่อน อย่าอยู่หน้าคอมมากเดี๋ยวสายตาจะเสีย ก็รับคำไปแต่ไม่ได้ปฏิบัติตามสักข้อ กรรมเลยตามทัน
วินิจฉัยตัวเองว่าวันนี้คงนั่งหน้าเครื่องนานไปหน่อยเพราะต้องตะลุยเขียน SAR ที่โก๊ะถึงขนาดส่งไปคนละเรื่องเดียวกันต้องแก้ไขกันแบบด่วนจี๋ พร้อมกับ edit ต้นฉบับแบบรวดเดียวจบ 5 บทความ เพราะความที่ได้รับคำสั่งว่าต้องด่วนที่สุด งานแบบนี้ต้องใช้สมาธิค่อนข้างสูงและต้องตั้งใจอยู่กับงานตรงหน้า แต่ด้วยความที่งานของเรามักมีโน่นและนี่ จึงทำให้หลุดไปบ้าง …
ใครที่เคยเข้าคอร์สภาษาอังกฤษ มักจะพบว่า วันแรกมักจะให้มีการทักทายกัน Good morning. What’ your name? อะไรประเภทนี้ แต่ในชีวิตจริงอย่างมานั่งในห้องสมุด ก็ยังไม่เคยมีใครมาถามแบบนั้น… แม้สักครั้ง
เพราะมักมาแบบ …………… ที่เว้นไว้น่ะคือฟังไม่รู้เรื่อง พยายามสรรหาคนที่มาสอนก็หาไม่ได้ แล้วจะทำยังไงให้บุคคลากรเป็นไปตามวิสัยทัศน์ ยิ่งตอนนี้มีชาวต่างชาติเข้ามาในห้องสมุดมากมาย เห็นแล้วก็อ่อนใจ ในข้อจำกัดด้านภาษาของตนเอง…
น่าจะเป็นพี่แมวนะที่มอบหมายการทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการของวารสารลานจันทร์ ตอนนี้พี่แมวกำลังเชิญชวนขอร้อง….ให้ช่วยกันเขียนบทความลงลานจันทร์กันหน่อยเถิด…ค่ะ
ส่วนต้นฉบับจะส่งมาที่ บก. ดูขั้นสุดท้ายเพื่อบรรณาธิกรณ์ข้อมูล ในวงการหนังสือ บก.จะเป็นบุคคลสำคัญมาก แต่อันนี้เป็นเรื่องของเอกชน บก.จำเป็นอย่างเราทั้งทำและคิดแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
ดูขั้นสุดท้ายคืออะไร ก็ดูตั้งแต่แนวคิดของคนเขียน ดูเนื้อหาให้มีน้ำหนักที่สอดคล้องกัน แล้วก็บอกอย่างตรงไปตรงมาว่าให้ปรับตรงไหน พยายามอธิบายให้ผู้เขียนฟัง ที่ใช้คำว่าพยายามนี้หมายถึงตัวเราเองที่พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่อง พูดไปแล้วก็จะเออออคิดเอาเองว่าคนฟังเข้าใจเหมือนเรา อย่างบอกพี่อ้วนให้ไปนั่งฝั่งโน้น ที่หมายถึงฝั่งทางเข้า ส่วนพี่อ้วนไปโน่นนนน… …