เมื่อประมาณหลายเดือนก่อน หลังจากที่หอสมุดฯ เสร็จภาระกิจจากการออกบูธ ณ งานนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ ขณะช่วยพี่ ๆ เก็บของ ดิฉันมองเห็นกล่องใส่กระดาษโน๊ตที่เก่าแก่ของหอสมุดฯ สภาพมีรอยขีดเขียนด้วยดินสอปากกา+ฝุ่นละอองมากมาย ไม่แน่ใจว่าสนทนาอะไรกับพี่วาสนาเกี่ยวกับประเด็นนี้ จึงตัดสินใจว่าเดี๋ยวทำให้ใหม่แล้วกัน เพราะของเดิมเก่ามากแล้ว ในตอนแรกที่เริ่มลงมือทำก็ไม่ได้คิดว่าจะทำให้ทั้งหมด แต่ในระหว่างที่ประดิษฐ์มีผู้มาพบเห็น โดยเฉพาะผู้รับผิดชอบเปิด-ปิดเครื่องสืบค้น opac ชั้นอื่น ๆ ก็จะบอกว่าทำเผื่อด้วย ทำให้ด้วยดิ ดิฉันจึงตัดสินใจว่า ตกลงไหน ๆ ก็ทำแล้ว ทำเพิ่มอีกหน่อยจะเป็นไรไป จึงนำวัสดุที่ตัดเหลือจากการใช้งานองค์พระมาดำเนินการให้ทุกชั้น เป็นจำนวนเกือบ 20 กว่าชิ้น ในช่วงแรกก็ทำเพียงลำพัง ตกแต่งด้วยวัสดุที่ดิฉันเคยซื้อจากงานวัดแถวบ้าน ซึ่งมีราคาไม่แพงมากนัก ดิฉันมักจะมีอุปนิสัยชอบซื้อสะสมไว้ ประมาณว่า ของดีราคาถูก ต้องซื้อเก็บไว้ก่อน วันนี้ยังไม่ใช้ เดี๋ยววันหน้าก็ต้องใช้เองหล่ะ และในช่วงหลังน้องพิมพ์เดือนก็มาช่วยออกไอเดียบรรเจิด โดยมีการใช้ปากกาวาดเส้นประกอบการประดิษฐ์ฯ จนมีผลงานกล่องกระดาษโน๊ตที่หลากหลายไอเดียออกให้บริการ ณ จุดสืบค้น opac จะเห็นได้ว่าเรามัวแต่นำไปสอนให้ใครต่อใครทำมากมาย แต่ลืมนำกลับใช้กับหน่วยงานตัวเอง… 😛
