ดอกบัว

ดอกบัว นอกจากจะเป็นดอกไม้ประจำชาติ ของชาวเวียดนามแล้ว ชาวเวียดนามถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์  ความผูกพัน และการมองโลกในแง่ดี  และบัวยังเป็น ๑ ใน ๔  พันธุ์ไม้ที่ชาวเวียดนามถือว่า  มีความสง่างามอีกด้วย

บัวสาย  สถานที่ ถ่ายที่เดอะโบ๊ทเฮ้า ค่ะ (ถ่ายจากโทรศัพท์มือถือ)
บัวสายเป็นพืชน้ำมีชื่อทางพฤษศาสตร์ว่า Nymphaea lotus L. มีชื่อพ้องว่า  Nymphae pubescens Wild. ในวงศ์ Nymphaeaceae  มีชื่อสามัญว่า water lily
ต้นบัวสายเป็นพืชล้มลุก อายุหลายปี ลำต้นเป็นเหง้าสั้นๆ อยู่ใต้ดินคล้ายหัวเผือกใบเป็นใบเดี่ยวแตกจากเหง้า ก้านใบยาว อ่อน ส่งใบขึ้นมาลอยบนผิวน้ำ แผ่นใบรูปค่อนข้างกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางยาว ๓๐ เซนติเมตร โคนใบหยักเว้าลึก ขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อยใหญ่ ผิวใบด้านบนเรียบเป็นมัน ด้านล่างมีขนนุ่ม  ดอกเป็นดอกเดี่ยว เมื่อบ้านมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางราว ๑๕ เซนติเมตร ก้านดอกคล้ายก้านใบภายในมียางใส และมีท่ออากาศมาก กลีบเลี้ยงมี ๔ กลีบรูปรีแกมรูปไข่   ด้านนอกสีเขียวมีแนวเส้นกลีบเด่น ด้านในมีสีเหมือนกลีบดอก กลีบดอกมีจำนวนมากเรียงซ้อนกันหลายชั้น สีขาว (เรียกบัวขาว โกมุท หรือเศวตอุบล)
สีชมพู เรียก (ลินจง)
สีแดงอมม่วง เรียก (สัตตบรรณ)
เกสรเพศผู้มีจำนวนมาก ลักษณะเป็นแผ่นแบน มีอับเรณูเป็นร่องขนานกันตามยาวสีเหลือง หรือสีตาสีกลีบดอก  รังไข่มีขนาดใหญ่ ติดกับชั้นกลีบดอก ภายในมีหลายช่อง ยอดเกสรเพศเมียติดกับรังไข่ด้านบนตามแนวรัศมี ผลเป็นผลเดี่ยวค่อนข้างกลม เรียก โตนดบัว ขนาดเล็กเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒-๕ เซนติเมตร ภายในมีลูกบัวเล็กๆ จำนวนมาก  ลูกบัวกินได้ มีแป้งมาก
ต้นบัวสายนี้พบตามแหล่งน้ำจีดทั่วไป  ก้านดอกเรียก สายบัว  รับประทานได้  ดอกบัวสายพันธุ์ที่โบราณใช้เป็นเครื่องยา มีบัวขม ลินจง และสัตตบรรณ
บัวพันธ์ต่างๆ