บรรยากาศการบรรยายธรรมที่ห้องสมุดธรรมะ มูลนิธิบ้านอารีย์ ฉันเห็นว่าดี อยากบอกบุญค่ะ เมื่อฟังธรรมแล้วก็น้อมนำมาปฏิบัติจึงเกิดบุญ
ที่วัดบางยี่ขัน ทุกวันพระ พุทธศาสนิกชน ก็จะพากันไปรักษาศีล อุโบสถ เพราะในหนึ่งเดือน จะรักษาศีลอุโบสถได้ เพียง สี่ครั้งเท่านั้น นอกนัันจะเป็นศีลห้า ที่เรารักษากันเป็นประจำ การสมาทานศีลก็มีความสำคัญ เป็นบุญที่จะสะสมไว้ในชาติหน้า
เวลาเช้า ก็ต้องทำวัตรเช้าโดยมีการสวดมนต์ เมื่อทำวัตรเช้าเสร็จแล้ว อุบาสก อุบาสิกา พึงเริ่ม บูชา พระว่า
ยะมะหัง สัมมาสัมพุทธัง. ภะคะวันตัง สะระณัง คะโต (หญิงว่า คะตา) พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ตรัสรู้แล้ว โดยชอบพระองค์ใด ข้าพเจ้าถึงแล้ว ซึ่งพระภูมิพระภาคเจ้าน้้นว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก
อิมินา สักกาเรนะ ตังภะคะวันตัง อะภิปูชะยามิ ข้าพเจ้าขอบูชาซึ่งพระธรรมนั้น ด้วยเครื่องสักการะอันนี้
ยะมะหัง สะวากขาตัง ธัมมัง สะระณัง คะโต (หญิงว่า คะตา) พระธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ใดตรัสไว้ดีแล้ว ข้าพเจ้าขอถึงพระธรรมนั้นว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก
อิมินา สักกาเรนะ ตัง ธัมมัง อะภิปูชะยามิ ข้าพเจ้าขอบูชา ซึ่งพระธรรมนั้น ด้วยเครื่องสักการะอันนี้
ยะมะหัง สุปะฏิปันนัง สังฆัง สะระณัง คะโต (หญิงว่า คะตา) พระสงฆ์ที่ท่านปฏิบัติดีแล้วหมู่ใด ข้าพเจ้าขอถึงพระสงฆ์หมู่นั้น ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก
อิมินา สักกาเรนะ ตัง สังฆัง อะภิปูชะยามิ ข้าพเจ้าขอบูชา ซึ่งพระสงฆ์หมู่นั้น ด้วยเครื่องสักการะอันนี้)
อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ ภะคะวา พุทธัง ภะคะวันตัง อะภิวาเทมิ (กราบ)
สะวากขาดโต ภะคะวะตา ธัมโม ธัมมัง นะมัสสามิ (กราบ)
สุปะฏิปันโน ภะคะโต สาวะกะสังโฆ สังฆัง นะมามิ (กราบ)
หัวหน้าอุบาสก หรืออุบาสิกา พึงนั่งคุกเข่าประนมมือ ประกาศองค์อุโบสถคำบาลี และคำไทยว่าดังนี้
อัชชะ โภนโต ปักขัสสะ ปัณณะระสีทิวาโส เอวะรูโป โข โภนโต ทิวะโส พุทเธนะ ภะคะวา ปัญญัตตัสสะ ธัมมัสสะ วะนัสสะเจวะ ตะทัตถายะ อุปาสะกะ อุปาสิกานัง อุโปสถัสสะจะ กาโล โหติ หันทะ มะยัง โภนโต สัพเพ อิธะ สะมาคะตา ตัสสะ ภะคะวะโต ธัมมานุธัมมะปะฏิปัตติยา ปูชะนัตถายะ อิมัญจะ รัตติว อิมัญจะ ทิวะสัง อัฏฐังคะสะมันนาคะตัง อุโปสะถัง อุปะวะสิสสมีติ กาละปะริเฉทัง กัตะวา ตัง ตัง เวระมะณิง อารัมมะณัง กะริตะวา อะวิกขิตตะจิตตา หุตะวา สักกัจจัง อุโปสะถัง สะมาทิเยยยามะ อีทิสัง หิ อุโปสะถัง สัมปัตตานัง อัมหากัง ชีวิตัง มา นิรัตถะกัง โหตุ
คำแปล ขอประกาศเริ่มเรื่องความที่จะสมาทานรักษาอุโบสถอันพร้อมไปด้วย องค์แปดประการ ให้สาธุชนที่ได้ตั้งจิตสมาทานทราบทั่วกันก่อน แต่สมาทาน ณ บัตนี้ด้วยวันนี้ เป็นวันปัณณะระสีดิถีขึ้น ๑๕ ค่ำ แห่งปักษ์มาถึงแล้ว ก็แหละวันนี้ เป็นกาลที่สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงบัญญัติแต่งตั้งไว้ ให้ประชุมกันฟังธรรม และเป็นกาลที่จะรักษาอุโบสถของอุบาสก อุบาสิกาทั้งหลาย เพื่อประโยชน์แก่การฟังธรรมนั้นด้วย เชิญเถิดเราทั้งหลายท้้งปวง ที่ได้มาประชุมพร้อมกัน ณ ที่นี้ พึงกำหนดกาลว่า จะรักษาอุโบสถตลอดวันหนึ่งและคืนหนึ่ง แล้วพึงทำความเว้นโทษนั้น เป็นอารมณ์ คือ
๑. เว้นจากการฆ่าสัตว์
๒. เว้นจากการลักฉ้อสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้
๓. เว้นจากการประพฤติกรรมที่เป็นข้าศึกแก่พรหมจรรย์
๔. เว้นจากการเจรจาคำเท็จล่อลวงผู้อื่น
๕. เว้นจากการดื่มสุราเมรัยอันเป็นเหตุที่ตั้งแห่งความประมาท
๖. เว้นจากการบริโภคอาหารในยามวิกาล ตั้งแต่อาทิตย์เที่ยงแล้ว จนถึงอรุณรุ่งขึ้นแห่งวันใหม่
๗. เว้นจากการฟ้อนรำขับร้อง และประโคมเครื่องดนตรีต่างๆ
๘. เว้นจากการนั่งนอนเหนือเตียงตั่ง ที่มีเท้าสูงเกินประมาณ และที่นั่งที่นอนใหญ่ ภายในมีนุ่นและสำลี และเครื่องปูลาดที่วิจิตรด้วยเงินทอง อย่าให้มีจิต ฟุ้งซ่านส่งไปในที่อื่น
พึงสมาทานเอาองค์อุโบสถทั้งแปดประการโดยเคารพ เพื่อจะบูชาสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น ด้วยธรรมมานุธรรมปฏิบัติ อนึ่งชีวิตของเราทั้งหลายที่ได้เป็นอยู่รอดมาจนถึงวันอุโบสถเช่นนี้ จงอย่าได้ล่วงไปเสียเปล่าประโยชน์เลย
เมื่อหัวหน้าประกาศจบแล้ว พระสงฆ์ผู้แสดงธรรมขึ้นนั่งบนธรรมมาสน์ อุบาสก อุบาสิกาพึงนึ่งคุกเข่า กราบพร้อมกัน ๓ ครั้ง แล้วกล่าวคำอาราธนาศีลพร้อมกัน และ
ฟังธรรมด้วยความสงบ มีการปฏิบัติธรรม ฟังธรรม ตอนเย็น มีสวดมนต์ทำวัตรเย็น ฟังธรรม ถ้าไม่สะดวกไปวัดก็สามารถปฏิบัติธรรมได้ทุกที่ทุกเวลาแล้วแต่สะดวกปฏิบัติธรรมได้ตามอัธยาศรัย
บุญที่ให้ผลสูงสุด คือ การเจริญวิปัสสนา ผู้เขียนชอบฟังธรรม เพราะได้กุศล และทำให้ไม่เจ็บปวดกับโรคภัยไข้เจ็บที่มาเบียดเบียนเรา มีคนที่เรารู้จัก หรือไม่รู้จักต้องตายจากเราไป ตลอดเวลา วินาที อย่าได้พึงประมาท “อายุที่เราได้ คือการสูญไปของชีวิต”
และในวันอาทิตย์ จะมีการไหว้พระ สวดมนต์ เวลา ๑๙.00 – ๒๑.00 น.
