เก็บไว้ที่ delicious.com

การไปร้านหมูกระทะซึ่งเป็นกิจกรรมที่พวกเรามีกันทุกเทอม ซึ่งมักมีทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่  (แต่ไม่มีหน้าม้า) ปีนี้หน้าใหม่ถามว่าทำไมต้องหมูกระทะ บอกว่าเพราะมีกิจกรรมที่ช่วยกันทำและช่วยกันรับประทานและนั่งแบบชิว ๆ ได้  …หน้าใหม่บอกว่า…อืมม…ชอบเหมือนกันเพราะบรรยากาศแบบนี้มีส่วนให้พวกเราได้คุยกัน…ซึ่งก็จริงทีเดียว
หลังจากปิ้งหมูกันไปมาเริ่มมีเสียงแซวถึงการเขียน Blog ว่าเมื่อวันก่อน…บอกให้อ่าน 29 เรื่อง พอวันนี้ให้อ่านอีก 100 เรื่อง เบ็ดเสร็จ 129 เรื่อง แต่พวกเรายังไม่ได้อ่านสักกะเรื่อง…
ก็เลยมานั่งคิดๆ ว่าน่าจะได้เขียนวิธีการอ่านและเก็บเรื่องที่น่าสนใจให้มวลหมู่ได้อ่านกัน….
เริ่มจากตัวเราต้องการหาเรื่องราวอะไรมาประดับความรู้  ก็ให้หาข้อมูลในที่นี้คงไม่พ้นอาจารย์กูเกิ้ล  เมื่อพบว่ามีเรื่องที่น่าสนใจ ซึ่งหมายถึงมันใช้กับชีวิตของเราได้ก็ให้อ่านผ่านๆ แบบสแกนไปก่อน  อย่าพิมพ์ออกมา  เพราะขืนพิมพ์ออกมาในตอนนี้จะกลายเป็นกระดาษกองโตโดยพลัน ดังนั้นแนะนำให้อ่านอีกหลายๆ ครั้ง  กระทั่งตกลงปลงใจว่าสิ่งที่จะพิมพ์ออกนั้นเราจะใช้อย่างคุ้มค่ากับกระดาษและค่าหมึกที่เสียไป
สมัยก่อนเรามักเก็บเว็บไซต์ของเราชอบไว้ใน favorites  ปัญหาคือข้อมูลก็จะเก็บไว้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เราทำงาน หรือที่บ้าน แต่ไปที่ไหนหรือจะยกตัวอย่างหรือเล่าให้เพื่อนฟังก็จำไม่ได้เสียแล้ว  หรือวันร้ายคืนร้ายคุณไวรัสเข้ามา  แล้วไปล้างเครื่อง  เมื่อใดเมื่อนั้นสิ่งที่เก็บไว้ก็จะหายไปในพริบตา หรือวันดีคืนดีได้เครื่องใหม่ก็ต้องตามไปเก็บของเก่ากัน
จึงขอแนะนำให้ไว้ที่  http://delicious.com/ เพราะเป็นที่สำหรับเก็บเว็บไซต์ให้เราได้กลับไปใช้อีกจากที่ไหนก็ได้  เนื่องจากเป็นการเก็บข้อมูลไว้ใน server ที่เป็น network ไม่ใช่อยู่ในเครื่องคอมพิวเตอร์ตรงหน้าเรา ซึ่งหมายความว่าเมื่อเราไปอยู่ที่ไหนแล้วมีอินเทอร์เน็ตให้เราใช้ก็เข้าไปดูได้  แถมยังรู้อีกด้วยว่าเว็บไซต์ที่เราชอบนั้นมีคนชอบกี่คนและเป็นใคร เอาไว้เราได้คุยต่อ…ต่อกันไป หรืออ่านเรื่องที่เขาผู้นั้นชอบต่อ…ต่อกันไป
คราวนี้เราก็จะสบายเพราะ…อยู่ที่ไหนหากมีอินเทอร์เน็ตเราก็จะเข้าไปอ่านได้อย่างสะดวกโยธิน การอ่านแบบสแกนในครั้งแรก ก็จะแปรเป็นการอ่านแบบตั้งอกตั้งใจ ทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง หากไม่เข้าใจก็จะเริ่มต้นแบบนี้ใหม่เป็นวัฎจักร
สมาชิกบอกว่าอันโน้นก็ชอบ อันนี้ก็ใช่ เลยเก็บดะไปหมด ซึ่งก็จะเกิดปัญหาของคำคลาสสิกในวงการเราคือ ความท่วมท้นของสารสนเทศก็จะตามมา  ประเด็นของการประเมินสารสนเทศคงต้องพูดและใช้ประสบการณ์กันอีกยาว อย่่างไรก็ตามตอนนี้ก็ให้เก็บแล้วค่อยๆ ตามอ่านไปก่อน  อย่างอื่นไว้ค่อยๆ เรียนรู้กันไป