หนังสืออนุสรณ์งานศพ

เป็นหนังสือที่ระลึกในงาน ซึ่งคนส่วนใหญ่มักไม่เห็นความสำคัญ ไม่มีความน่าสนใจ ไม่น่าหยิบอ่าน ซึ่งเดิมทีข้าพเจ้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน แต่เมื่อได้มาปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่ง บรรณารักษ์ ในงานวิเคราะห์/จัดหมวดหมู่หนังสือ (Cataloging) ซึ่งต้องวิเคราะห์หมวดหมู่หนังสือที่มีเนื้อหาหลากหลาย โดยเฉพาะหนังสืออนุสรณ์งานศพ
เมื่อข้าพเจ้าได้อ่านเนื้อหาภายในเล่มส่วนใหญ่แล้วจึงได้เห็นว่า นอกจากเนื้อหาในเล่มจะมีชีวประวัติผู้ตายแล้ว ยังมีเนื้อหาอื่นๆ ที่น่าสนใจ ซึ่งเรื่องนั้นๆ อาจเป็นเรื่องที่ผู้ตายสนใจเป็นพิเศษ หรือชอบก็เป็นได้ เช่น เรื่องการดูแลสุขภาพ บทสวดมนต์ ปรัชญาคำสอนนิทานสอนใจ และบทกลอนต่างๆ ที่บุตรธิดาหรือบุคคลอันเป็นที่รักตั้งใจแต่งเพื่อระลึกถึงผู้ตาย ซึ่งบทกลอนเหล่านี้มักจะไม่เคยได้ยิน เป็นต้น ซึ่งแต่ละเรื่องมีประโยชน์ทั้งนั้น
เมื่อข้าพเจ้าได้วิเคราะห์/จัดหมวดหมู่หนังสืออนุสรณ์งานศพแล้ว ทำให้ข้าพเจ้าเห็นความสำคัญของการให้หัวเรื่องมากขึ้น เพราะเราต้องให้หัวเรื่องที่มากขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับเนื้อเรื่องที่เสริมมาในแต่ละเล่ม นอกเหนือจากการให้หัวเรื่องที่เกี่ยวกับชีวประวัติของผู้ตาย เพื่อให้ผู้ใช้ได้ใช้ประโยชน์จากเนื้อหาที่แฝงอยู่ในหนังสืออนุสรณ์งานศพ ซึ่งทำให้หนังสืออนุสรณ์งานศพเล่มนั้นๆ มีคุณค่ามากยิ่งขึ้น
จึงอยากเชิญชวน ให้ลองหันมาอ่านหนังสืออนุสรณ์งานศพกันบ้าง เพราะมีประโยชน์แฝงอยู่มากมาย และหลายต่อหลายเล่มช่วยให้เราเกิดความจรรโลงใจได้อีกด้วย