ไปเที่ยวมาค่ะ ไป พิพิธภัณฑ์ศิลปะนกฮูก ใกล้บ้านเรานิดเดียว
งานนี้พบโดยบังเอิญ เพราะไปท่องเน็ตเพื่อหารายการทีวี เพื่อจะได้ขอทำสำเนางานศูนย์ข้อมูลภาคตะวันตก ซึ่งจะทำแบบนี้เดือนละหนึ่งครั้ง ครั้งละเกือบหนึ่งวันเต็มๆ ได้มาหลายรายการเหมือนกัน รวมทั้งเรื่องราวที่เกี่ยวกับอาเซียน ตอนนี้ส่งรายการทั้งหมดไปยังเป้าให้เสนอราคามาเรียบร้อยแล้ว อยู่ระหว่างรอ และติดตามต่อไป
ส่วนที่รอกันไม่ได้คือยกโขยงฮาเฮตามประสาบ้านเราไป พิพิธภัณฑ์ศิลปะนกฮูก เสียค่าเข้าชมผู้ใหญ่ 40 บาท เด็ก 20 บาท มีให้สมัครสมาชิกราคา 100 บาท ซึ่งมีสิทธิต่างๆมากมาย เช่น ซื้อของที่ระลึกแบบมีส่วนลด
พิพิธภัณฑ์บ้านเราค่าเข้าชมถูกมาก หรือไม่มีค่าเข้าชม หากเป็นของราชการมีงบประมาณอุดหนุน ไม่ค่อยน่าห่วง แต่บางแห่งที่เป็นของเอกชน ดูแล้วมึนๆว่าจะอยู่รอดกันไ้ด้ย่างไร ทางช่วยแบบเราๆ คือไปเข้าชมบ่อยๆ เพราะในความรู้สึกส่วนตัวคือพิพิธภัณฑ์แต่ละที่จะมีชีวิต มีการเติบโต มีความสดใส สุดสวยและมีการร่วงโรย รวมทั้งช่วงเวลา อารมณ์ คนรอบข้าง แต่ละครั้งก็ต่างไปจากเดิม
แต่สิ่งที่ได้มากที่สุดคือสิ่งเหล่านี้จะไม่มีในหนังสือ ถึงมีก็ไม่มีเล่มไหน หรือตัวอักษรใดที่จะพรรณาได้ตามที่เรารู้สึกได้อย่างหมดเปลือก โชคดีที่ลูกๆ ชอบไปพิพิธภัณฑ์ฯ สามารถไปแบบซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่เบื่อ
อ่านๆ ได้ความว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะนกฮูก จัดทำเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงการเรียนรู้ สร้างสรรค์สาระประโยชน์แก่สาธารณะสังคม เปิดพื้นที่พัฒนาสังคมปัญญา สร้างงานสร้างรายได้แก่ชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม
คุยกับน้องๆ ที่นั่น บอกว่าเป็นคนแถวนั้น ดีใจจริงๆ ที่เห็นการผสมผสานของนักวิชาการ ความคิดสร้าง ที่ลงไปในชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม ยิ่งดีใจเมื่อคุยๆ แล้วได้ความว่าจะเข้าไปดูที่ “บ้านโรงหวด” ที่อยู่ไม่ไกลด้วย
ว่าจะเลยไปสักหน่อย แต่ได้ข่าวว่ากำลังฟื้นฟูเพราะน้ำท่วม ส่วนพิพิธภัณฑ์เจษฎาฯ นั้นรอดพ้นมหาอุทกภัยมาได้ ….

ภาพโลโก้ได้จากเฟสบุ๊คส์ของพิพิธภัณฑ์ เป็นสีนี้เนื่องจากเป็นวันวาเลนไทน์
พิพิธภัณฑ์ศิลปะนกฮูก เป็นผลงานของอาจารย์ปรีชา ปั้นกล่ำ ภาควิชาเครื่องเคลือบดินเผา คณะมัณฑศิลป์ ของเรานี่เอง ได้ยินแต่ชื่ออาจารย์คิดว่าน่าจะจากผลงานในงานแสดงศิลปะเครื่องปั้นดินเผาแห่งชาติ ที่สมัยก่อนเราชอบไปดูแบบไม่พลาด และยังชอบซื้อของกระจุกกระจิกกลับสะสม สงสััยตัวเองเหมือนกันว่าพักหลังๆ ทำไมจึงไม่ไป…
ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากตลาดนครชัยศรี หรือตลาดท่าน่า ข้ามสะพานไปทางเส้นพุทธมณฑล ขับไปตามถนนเรื่อยๆ ตั้งอยู่ริมถนนด้านขวามือ… รับรองไม่หลงแน่นอน

แผนที่
อาคารของพิพิธภัณฑ์มุงจาก รูปร่างที่พวกเราบอกว่าเหมือนร้านส้มตำ 555 แต่เป็นแบบอลังการ มีผลงานการออกแบบที่ได้แรงบันดาลใจจากนกฮูกมากมาย จากหลายแห่ง หลายที่ หลายเทคนิค ไปครั้งนี้ได้แต่ดูผ่านๆ ยังไม่ได้พินิจพิเคราะห์เท่าที่ควร ดูหน้าตาของนกฮูกแต่ละตัวแล้วมีความสุข …. และทึ่งในความมหัศจรรย์ของความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์เรา

บางชิ้นงานทำให้เกิดแรงบันดาลใจให้คิดต่อว่าแล้วกับสัตว์ตัวอื่นเล่า หากจะทำแบบนี้ อย่างเพื่อนเห้นณุปแล้วบอกว่าอยากมี “กบ” อีกคนบอกว่าอยากมี “กระต่าย”
บางชิ้นงานดูแล้วทำให้นึกถึงงานสร้างสรรค์อื่นๆ เช่น โทโทโร่ หรือ แมวกวัก

กล่องใส่ของที่ระลึก ลายนกฮูก

กะลามะพร้าว

ภายในเก๋มา

ทางเข้า

น่ากอด

น่าเป็นเจ้าของ
พอกลับมาวันจันทร์ มีโครงการที่ต้องเขียนเพื่อทำต่อ จึงเริ่มจากโครงการที่เรารับผิดชอบก่อน กับความคิดว่า… ในฐานะที่เราเป็นห้องสมุด การให้ผู้ใช้ของเราได้รู้จักแหล่งเรียนรู้อื่นๆ และวิธีที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างกัน ตามที่เราชอบตั้งเป็นวัตถุประสงค์นั้น เป็นเรื่องที่ต้องหากระบวนการเพื่อให้มีการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรม ผลคือเราจะปรับโครงการเดิม เสริมแต่งอีกนิดหน่อย ทำเป็นโครงการ Shopping Books & Tour ที่งานหลักคือการพาผู้ใช้บริการไปช่วยเลือกหนังสือ แต่แถมไปทัวร์หน่อย …. ไม่แน่นะทริปแรกอาจเป็นที่นี่!
จะพาเจ้าแทนไปดูมั่ง..ขอบคุณค่ะ ที่แบ่งปัน ตอนก่อนปองก็บอกเรื่อง พิพิธภัณฑ์เจษฏา ไปมาหลายรอบ ดีใจด้วยที่รอดจากน้ำท่วมมาได้
ไม่ยักกะรู้เลยว่าแถวๆบ้านฉันก็มีดีหลากหลายอย่างเหมือนกัน ขอบคุณที่คุณสมปองไปมาแล้วนำมาเผยแพร่ต่อ เห็นแล้วอยากไปชมมั่งจัง มันน่ารักดีเนอะ แถมอาคารพิพิธภัณฑ์นี่ก็คลาสสิกดี ลูกทุ่งได้ใจแบบไทยแท้ๆน่ะ