ภารกิจส่งท้าย….และภารกิจใหม่

ปีนี้ข้าพเจ้าอยู่เวร 24 ชั่วโมงเป็นวันสุดท้ายของการเปิดบริการ ทบทวนแล้วพบว่าตัวเองอยู่มาครบทุกสถานการณ์ตั้งแต่วันแรก สัปดาห์ทีื่สอง และสาม
ภารกิจก็เหมือนเดิมๆ ออกจากบ้านมาถึงห้องสมุดก็ยังสามารถมาดูละครโทรทัศน์เรื่องสุภาพบุรุษสะลึมสะลือได้ นี่ถ้าหากเป็นเรื่องคุณอีเม้ย จะไม่ยอมทิ้งช่วงเป็นอันขาด
มาถึงหลายคนแซวว่ามาแต่มืดเชียว
แต่มืด… ครั้งนี้แปลว่ามาแต่หัวค่ำ …แปลกดีเนอะภาษาไทยของเรา
ที่มาเพราะมีภารกิจสำคัญคือเก็บของสัมภารกทั้งหลาย เนื่องจากได้เลื่อนขั้นแบบพรวดพราดนับชั้นได้ 3 ชั้น ส่วนนับขั้นบันไดก็ได้หลายอยู่….
กะว่าจะเก็บของแบบให้น้องเอ Surprise! แต่ไหงกลับเป็นเรา สรุปก็คือ เราขาดความมีวินัยเรื่องการจัดแฟ้มเอกสารอย่างรุนแรง แต่ที่รอดมาได้เนื่องจากเป็นคนจำแม่น จำได้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน ประมาณการตัวเองว่ามากกว่า 80 %  เป็นตนชอบจดแบบสรุปปะเด็นลงในปฏิทินตั้งโต๊ะ สมุดบันทึก มีการเก็บเอกสารใน folder แยกเป็นปี รวมทั้งการเขียนใน blog นี่แหละ จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ไม่ค่อยจะเรื่องราวอะไร
พอจบจากเรื่องเอกสารก็ไปเรื่องหนังสือ ที่มีปริมาณมหาศาล ยังงงตัวเองว่าอ่านอะไรนักหนาขนาดนี้ คงต้องทำประวัติการอ่านของตัวเองต่อไปในระบบห้องสมุดอัตโนมัติ
ระหว่างที่ตรวจเวร เก็บของ ก็คิดงานที่จะต้องไปรับผิดชอบใหม่ รวมทั้งการฝากฝังพี่น้องผองเพื่อนเดิมกับหัวหน้าคนใหม่ ซึ่งเรามองในประเด็นของการพัฒนางาน ซึ่งบางคนยังคิดไม่ออก บางคนคิดออกแต่ยังไม่ถึงระดับ บางคนยังมึน และบางคนยังไม่เห็นหนทาง รวมทั้งวัฒนธรรมองค์กรภายในฝ่ายบริการ ซึ่งกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้คงต้องเข้ามาช่วย และต้องช่วยดึงเพื่อนๆ ไปด้วยกันให้ได้ การคุยเรื่องแบบนี้บ่อยๆ จะทำใหใ้เราเปิดใจซึ่งกันและและกัน ที่แม้อาจไม่ได้เท่ากันแต่อย่างน้อยเชื่อว่าจะทำหใ้เกิดการยอมรับ และพัฒนาตัวเองแบบธรรมชาติ ผลจะทำให้ไม่ต่างกันมาก และพูดในภาษาเดียวกัน
ส่วนงานใหม่ส่วนแรกมาพร้อมๆ กับปีงบประมาณ ซี่งบางอย่างดำเนินการไปแล้ว บางอย่างจะต้องกำลังอยู่ระหว่างการทำงาน ซึ่งต้องดูแลให้เป็นไปตามเป้าหมาย และหลายๆ อย่างเราคงต้องเข้าไปเรียนรู้ใหม่อีกเช่นกัน
งานส่วนที่สองก็น่าจะไปได้ด้วยดี เพราะทุกคนมีบทเรียนจากสามส่วนคือ 1) การเพิ่มทักษะในวิชาชีพที่หน่วยงานให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก รวมทั้งในครั้งนี้จะนำระบบพี่เลี้ยงเข้าไปดูแล 2) จากผลการทำงานของตัวเอง ซึ่งสะท้อนอะไรหลายๆ อย่าง 3) เป็นส่วนที่คิดเองว่าน่าจะได้จากการฟังและข้อคิดจากผู้บริหารระดับสูง ส่วนตัวแล้วเชื่อว่าหากทุกคนนำทั้งสามส่วนกลับไปพิจารณา ชั่งน้ำหนัก และนำข้อคิดต่างๆ แล้วรู้จักหยิบไปปรับใช้ให้ตัวเองดูดี มีความสง่างาม น้องๆ จะมีความสุข และเชื่อว่าไม่ยากเพราะทั้งหลายทั้งปวงอยู่ทีตัวของเราเอง
ทุกงานมีสิทธิ์ที่จะพัฒนางานที่ตัวเองรับผิดชอบได้ทั้งสิ้น ตอนนี้มีในใจอยู่หลายเรื่อง ปีนี้ตั้งใจว่าในการประเมินรอบสองพี่น้องจะต้องมีผลงานออกมาแน่นอน … เชื่อทุกคนทำได้และทำได้เป็นอย่างดี เชื่อว่าอย่างนั้นเน้อ
ส่วนการอยู่ 24 ชั่วโมง ผู้ใช้น้อยแต่นิสัยดี ติวกันเสียงไม่ดัง แต่เอาจริงเอาจัง ขนมไม่มีให้เห็นจึงรู้สึกยินดีเป็นยิ่งนัก
มีคนถามว่าอยากย้ายมั๊ย ตอบเหมือนนับทุกครั้งว่าเฉยๆ อยู่ตรงไหน เพราะคิดว่าตัวเองสามารถทำอะไรๆ ให้สนุกได้
แต่ครั้งนี้สารภาพว่ารู้สึกใจหาย ยังรู้สึกแปลกใจตัวเอง เมือคืนนั่งทบทวนหาสาเหตุ อาจเป็นเพราะเราเป็นหัวหน้าแบบเต็มตัว ระหว่างการทำงานมีวิญญาณของการปกป้องสูง ชี้แจง แนะนำ แก้ปัญหา สร้างงาน สร้างความเข้มแข็ง และอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข (แม้จะแอบนินทาบ้่างก็ตาม) ก็ร่วมเจ็ดปเชียวนะ
นานเหมือนแฮะ….  จะไม่ให้อาลัยอาวรณ์กันได้ไงเนอะ
ขอบคุณพี่น้องฝ่ายบริการอีกครั้ง ที่ทำให้เรามีความสุขทุกวัน ที่แม้จะไม่ใช่วันทำงาน …..
และขอให้กำลังใจพี่น้องในฝ่ายที่เรากำลังจะไปว่าทุกอย่างเราทำได้ …..
ไม่ได้โม้นะจะบอกให้….
พรุ่งนี้เริ่ม 1 ตุลาคม ทราบชิมิว่าจะต้องทำอะไร ……
ปล. ตอนเข้าห้องสมุดได้ดู สุภาพบุรุษสะลึมสะลือ ส่วนขากลับเราเป็น สุภาพสตรีสะลึมสะลือ