ความรักของเจ้าตัวเงินตัวทอง

พี่ตาอยู่ ม.ศิลปากรมา 30 กว่าปีแล้ว ก็เพิ่งเคยเห็นนี่แหละ ภาพของความรักของตัวเงินตัวทอง (หรือบางคนก็เรียกว่าตัวตะกวด หรือตัว.เ หี้ ย.) เพราะคำว่า เหี้ย นั้นมักใช้เป็นคำด่าทอ และเป็นคำหยาบคายที่ไม่สุภาพ สำหรับสามัญชนทั่วไป ในภาษาไทยบางครั้งจึงเลี่ยงไปใช้คำว่า “ตัวเงินตัวทอง” หรือตัวกินไก่ หรือน้องจระเข้
ตัวเหี้ยเป็นสัตว์เลื้อยคลานด้วยรูปร่างที่แปลกประหลาด ดูน่าเกลียดน่ากลัวในสายตาของคนทั่วไป แต่มันก็มีความรักให้กัน มีความรักใคร่กัน มีความเป็นพี่เป็นน้อง มีความเป็นเพื่อน หรือมีความรักต่อกันระหว่างเพศ แต่เพื่อน ๆ รู้ไหมว่า เจ้าสองตัวที่เห็นนี่ มันกำลังทำอะไรกันอยู่ มันไม่ได้สู้กัน แต่มันกำลังกอดกัน (ทราบมาว่าเพื่อแสดงความรักต่อกัน ก่อนที่มันจะผสมพันธ์กัน) ซึ่งมันจะออกลูกเป็นไข่และใช้เวลาฟัก ประมาณราวในปลายฤดูร้อนต่อเนื่องจากฤดูฝน
มันจะจับคู่กันโดยไม่เลือกวาคู่จะต้องเป็นตัวเดิม บางครั้งอาจมีการต่อสู้รุ่นแรงระหว่างตัวผู้เพื่อแย่งตัวเมีย พี่ตาก็เพิ่งจะรู้ ไม่เคยรู้มาก่อน ทุกครั้งที่พี่ตาเห็นแถวแฟลต เห็นมัน 2 ตัว กำลังฟู่เข้าหากัน นึกว่ามันจะกัดกัน เพื่อน ๆ เห็นไหม ขนาดสัตว์ที่ทุก ๆ คนชอบเรียกมันว่าตัว……บ้าง หรือบางคนก็เรียกว่าตัวเงินตัวทอง เพราะถ้าพบเห็นโบราณเขาว่าจะให้โชคลาภ บางคนไม่เชื่อ ก็จะเรียกว่าตัว…… แล้วก็รีบเดินหนีไป แต่พี่ตาว่า น่าจะให้โชคมากกว่านะ เพราะถ้าพี่ตาเห็นมันเดินตัดหน้าทีไร เราจะได้โชค เหมือนเราเห็นงูเลื้อยผ่าน เราก็คิดว่าเราจะได้โชค หรือตามคำทำนายก็ว่า จะได้เนื้อคู่บ้าง แต่ถ้าเราไม่ระวังก็จะได้รับอันตรายเช่นกัน
ถึงแม้ว่าตัวเงินตัวทองจะไม่ทำร้ายใคร แต่คนโบราณก็ยังถือว่าเป้นตัวอัปมงคลอยู่ดี จึงให้เรียกชื่อใหม่ว่า ตัวเงินตัวทองเพื่อเป็นการแก้เคล็ด หากตัวเงินตัวทองเข้าบ้านใคร อย่าไปไล่ แล้วให้พูดแต่สิ่งดี ๆ ให้ถือว่าได้นำเอาเงินเอาทองมาให้เรา เป็นการนำสิ่งดี ๆ เข้ามาในบ้าน
ต่อมาเจ้าหน้าที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วรนัส หรือ วรนุส หรือวรนุช (สกุล Varanus อ่านเป็นภาษาลาตินว่า วารานุส ซึ่งคล้ายกับคำว่า วรนุข) จนเกิดเป็นกระแสข่าวอยู่ช่วงหนึ่งในเดือนกรกฎาคม 2552 ซึ่งหลังจากที่มีกระแสข่าวนี้ออกมา
คำว่าวรนุชนั้นก็ถูกนำไปใช้ในการสื่อความหมายไปในทางเสื่อมเสียบนอินเทอร์เน็ต และส่งผลกระทบแก่บุคคลที่ชื่อวรนุชโดยปริยาย
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสัตว์ที่ทุกคนเห็นแล้วก็ไม่ชอบ เกลียดมัน แต่ปัจจุบันเหี้ยถือว่าเป็นสัตว์เศรษฐกิจอย่างหนึ่งที่มีการส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยกันเพื่อนำเนื้อไปใช้ในการบริโภค (ไม่ค่อยได้ข่าว) แต่โดยเฉพาะเนื้อบริเวณส่วนโคนหางที่เรียกว่า “บ้องตัน” และหนังไปทำเครื่องหนัง เช่น กระเป๋า เข็มขัด เช่นเดียวกับจระเข้ นั้นเคยได้ยิน