ช่วงนี้นอนไม่ค่อยหลับ นั่งค้นรูปเก่าๆมาดู….
มีผู้คนมากมาย หลากหลายสถานที่ เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในอดีตไหลกลับเข้ามาสู่ความทรงจำ
รูปภาพบางภาพทำให้เรายิ้ม แต่บางภาพก็ยิ้มไม่ออกเหมือนกัน
ตลาดน้ำเหล่าตั๊กลัก สถานที่ที่พี่น้องชาวหอสมุดได้ไปเยี่ยมเยือนตั้งแต่ปีที่แล้ว เตรียมภาพเอาไว้หลังจากกลับมาใหม่ๆ แต่ด้วยเหตุใดไม่รู้ถึงไม่ได้ลงบล็อกสักที
คืนนี้นั่งดูรูปภาพเก่าๆย้อนเวลาเพื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีต ไปเจอภาพชุดนี้เข้า ทำเอาไว้ตั้งแต่เดือนมิถุนา ปี53 ปีกว่าแล้วซินะ ลองดูบรรยากาศเก่าๆ กัน อาจทำให้คิดถึงอะไรกันบ้าง
.

.

.

.

.

.


.

.

.

7 thoughts on “เก็บของเก่า เอามาฝาก”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Mr.v ฉันว่านะ ตั้งชมรมจักรยานหอสมุดฯ ได้แล้ว ดูสิทุกคนช่วยกันรณรงค์ลดโรคร้อน หน้าตาแจ่ม สวยงามทุกคน ดูแล้ว แข็งแรงดีนะ เป็น พรีเซนเตอร์ได้ทุกคนเลย ว่าแล้วคิดถึงป้าจุก และทุกๆ คนที่นั้นน่ะ ฉันอยากไปอีก จะไปซื้อไข่เค็มป้าจุก จะไปหาของกินที่แสนอร่อย เขียนเส้นทางที่จะไปให้ฉันหน่อยนะ จะไปซื้อน้ำตาลมะพร้าว และน้ำตาลตโนดด้วย ว่าแล้วคิดถึงตลาดน้ำเหล่าตั๊กลัก มากๆ ดูภาพแล้วปิติสุข คิดถึงผัดไทย จานละ ๒๐ บาท ข้าวต้มปลา @ ๒๐ บาท ฝรั่งกิมจู โอเลี้ยงป้าจุก ป้าแกขายทุกอย่าง (เรือโดเรม่อน) ที่รู้ๆ ฉันถ่ายรูปคู่กับป้าจุก จะเอารูปไปให้ป้าด้วย ตั้งใจจะไปหลายครั้งแล้วแต่ไปไม่ถูก ขอข้อมูลด้วยนะ ท่องเที่ยวคนเดี่ยวแบบสบายๆ
พี่ตาอยากไปจังเลย ว่าแต่คราวที่แล้วทำไมถึงไม่ได้ไป นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก ว่ามีเหตุขัดข้องประการใดที่ไม่ได้ไปตลาดน้ำเหล่าตั๊กลัก แต่คราวหน้าต้องไม่พลาดแน่ ๆ
คิดถึงข้าวแห้งน่ะอยากลองกินซักทีว่ามันจะอร่อยแค่ไหน เห็นแม่ค้ามาจอดเรือขายแล้วคนในตลาดนั่นแหละมาสั่งกินกันสลอนเชียว นั่งมองแม่ค้าตักข้าวพร้อมเครื่องเคราต่างๆเหมือนก๋วยเตี๋ยวนั่นแหละแต่ไม่ใส่น้ำซุป มันแปลกดี(ที่ไม่ได้กินเพราะว่ากินก๋วยเตี๋ยวบนร้านไปก่อนหน้านั้นแล้ว เลยได้แต่ดูชาวบ้านเขากิน)ถ้ามีวาสนาได้ไปอีกต้องลองให้ได้ ฮึ่ม!! แต่มีรูปนึงนะที่มียายแก่ๆนั่งอยู่กับกองถ้วยชามนั่นตรงท่าน้ำน่ะ ทำให้จินตนาการไปว่าเจ้าพวกลูกหลานมันกินกันแล้วมันก็ทิ้งไว้ให้ยายแกมาล้างให้หรือไรหนอ? เห็นเรือแล้วอยากพายไปเที่ยวเอง(ก็พายเรือเป็นนี่นา)แต่คงไม่ได้แน่เดี๋ยวถูกกล่าวหาว่าไปแย่งอาชีพชาวบ้านเขา เรื่องปั่นจักรยานน่ะรอไปเกิดใหม่ก่อนแล้วค่อยมาชวนเข้าชมรม ขอบคุณMr.Vที่นำเรื่องพร้อมภาพมาให้รำลึกจ้า เรื่องอื่นนึกไม่ค่อยออกแต่จำแม่นเรื่องปากท้องก่อนเล้ย..
พีค่ะขอบอกข้าวแห้งที่ว่าอร่อยมากๆ หรือเรียกภาษาบ้านฉันอร่อยจังฮู้ ว่าแล้วน้ำย่อยมาเยือน ๒๐ บาทเท่านั้น หนูกับพี่พัชซื้อกลับบ้านไปให้แม่กิน รู้งี้ซื้อมาเยอะๆ ก็ดี ไม่พอกิน ไม่ต้องรอพี่วาสนาหรอกพี่สุนีย์ หยิบเงินใส่เป้ แล้วเดินหน้าลุย…. รับรองถึงตลาดแน่ เพราะอยู่แค่นี้เอง ไม่ไกล นั่งรถทัวหน้า มอ
พี่ตาว่าไม่พ้นเสาร์-อาทิตย์นี้แหละ (6-7 ส.ค.54) น้องกาญรอไม่ไหวแล้ว อยากกินข้าวแห้งมากเลย และอะไรอีกอย่างนะที่น้องกาญบอกพี่ตา ทุ๊ก ถูก แค่ 20 บาทเอง พี่ตาฟังน้องกาญเล่าให้ฟัง ยิ่งอยากไปมากเลย แต่หาเวลายังไม่ลงตัวเลย ไม่มีวันหยุดเสาร์-อาทิตย์เลยช่วงนี้
ครั้งเมื่อไปเยือนตลาน้ำ เล่าตักลัก ไม่ได้กินก๋วยเตี๋ยวแห้งเช่นเดียวกัน ไปได้กินอีกทีตอนไปเที่ยวตลาด 100 ปี เพราะไปสนใจเรื่องการเคี่ยวน้ำตาลมะพร้าวอยู่ …
กลุ่มตลาดฯ จะไปสำรวจเส้นทางใครสนใจบ้าง รับรองว่าไม่มีลืม