หลังจากลูกสาวเรียนพิเศษช่วงเย็นเสร็จ ตรงกับที่ดิฉันปฏิบัติงานล่วงเวลา เมื่อใกล้เวลาปิดบริการหอสมุดฯ ดิฉันจะมีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบความเรียบร้อยของบริเวณชั้น 1 (เคาน์เตอร์ยืม-คืน, ห้องทำงาน, ห้องน้ำ, โซนหน้าร้านกาแฟ, ห้องอ้างอิง) ลูกสาวเธอจะรับอาสาช่วยเก็บเก้าอี้ ดันเก้าอี้จัดให้เป็นระเบียบเรียบร้อย และช่วยดึงปลั๊กพัดลม ช่วยปิดไฟ งานที่สามารถช่วยได้ เพราะเธอตามแม่มาทำงานตั้งแต่เด็กๆ ดิฉันดีใจที่เห็นเธอเติบโต มีน้ำใจ อยากช่วยแบ่งเบาภาระแม่
เมื่อลูกสาวของฉันชอบวาดรูป ชอบงานศิลปะ เธอมีความฝันอยากเรียนคณะจิตรกรรมฯ มหาวิทยาลัยศิลปากร ตอนนี้เธออยู่เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ฉันดีใจที่เห็นเธอมีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจน และมีความพยายามที่จะทำในสิ่งที่ตนเองรัก และมีความถนัด ฉันคนเป็นแม่คอยให้กำลังใจ และสนับสนุน อยากให้ลูก เรียนต่อมัธยมปลาย ที่โรงเรียนสาธิตมัธยม มหาวิทยาลัยศิลปากร ในแผนการเรียนสายศิลปกรรมและการออกแบบ จึงหาแนวทางให้ลูกเรียนเพิ่มเติมในวิชาศิลปะ เพื่อส่งเสริมทักษะความรู้มากยิ่งขึ้น ฉันภูมิใจในตัวลูกสาว เห็นพลังความมุ่งมั่นในการเรียนครั้งนี้เป็นอย่างมาก
ในคืนวันที่ 31 พ.ค. 2567 ซึ่งตรงกับที่ฉันอยู่ปฏิบัติงานล่วงเวลา หน้าที่ให้บริการยืม-คืนหนังสือ ซึ่งฝนตกลงมาอย่างหนัก ทำให้น้ำท่วมรอบเมืองนครปฐม แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด เจ้าหน้าที่ที่ให้บริการทางเข้าฯ พบว่ามีน้ำท่วมทะลักที่บริเวณทางขึ้นบันไดด้านหลังอาคารหอสมุดฯ (ตึกเก่า) จึงรีบมาแจ้งหัวหน้าเวรล่วงเวลาให้ทราบ สาเหตุมาจากท่อระบายน้ำบนดาดฟ้าอุดตันด้วยเศษใบไม้ ทำให้น้ำฝนระบายไม่ทัน เกิดน้ำล้นเข้ามาในตัวอาคาร และน้ำทะลักเข้าห้องอ่านชั้น 3
เมื่อหัวหน้าเวรล่วงเวลาทราบเรื่อง จึงแจ้งต่อหัวหน้าฝ่ายหอสมุดฯ ให้ทราบถึงเหตุการณ์ ทุกคนที่อยู่บริเวณใกล้เคียง ก็รีบมาช่วยกัน ไม่ว่าฝนจะตกหนัก น้ำท่วมสูง ก็พยายามฝ่าสายฝนมาช่วยขนย้ายหนังสือ และช่วยเช็ดถูบริเวณที่มีน้ำท่วมขัง เพราะทุกคนให้ความสำคัญกับห้องสมุดเหมือนบ้านหลังที่ 2 ทุกครั้งที่เกิดปัญหาทุกคนก็จะมาช่วยกัน ทำให้เห็นความรัก ความสามัคคี ของบุคลากรของสำนักหอสมุดทุกคน
Read moreไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่ฉันรู้สึกว่าชีวิตของฉันไม่เคยหลุดออกมาจากลู่วิ่งในสนามแข่งเลย มันเป็นสนามแข่งที่มีฉันลงไปเล่นคนเดียว วิ่งวนซ้ำ ๆ โดยไม่มีคู่แข่ง ไร้ซึ่งเส้นชัย ฉันไม่รู้ว่าฉันเริ่มออกวิ่งตั้งแต่ตอนไหน ไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันทำระยะทางได้เท่าไหร่ รู้เพียงว่าฉันไม่เคยหยุดพัก
ฉันอยู่ในลู่วิ่งจนเคยชิน ออกวิ่งจนหายเหนื่อย ฉันไม่รู้สึกอะไรกับมันแล้ว แต่ยังคงรับรู้ถึงฝีเท้าของตัวเองที่ไม่เคยได้ออกมาจากเส้นขาวของลู่วิ่งในสนาม ฉันออกวิ่งเอาเป็นเอาตายในสนามที่ไกลแสนไกล ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสนามแข่งนั้นตั้งอยู่ที่หนแห่งใด รู้เพียงแต่ว่าเท้าของฉันออกเดินและวิ่งราวกับเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึก
“ฉันต้องทำให้ตัวเองเหนื่อยจนแบตเหลือศูนย์ ถึงจะรู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตอย่างดี ถ้าฉันยังเหลือพลังอยู่ ฉันจะรู้สึกหนัก”
เป็นคำพูดของมีจอง ตัวละครจากเรื่อง My Liberation Notes ปล่อยใจสู่เสรี (2022) ฉันเข้าใจประโยคนี้อย่างสุดซึ้ง เข้าใจทุกคำ ทุกพยางค์ที่มีจองตั้งใจจะสื่อออกมา
Read more
“พี่พร้อม…เล่าเรื่อง” เดินทางมาถึง EP.39 แล้วค่ะ พอเห็นจำนวนแล้วก็รู้สึกตกใจ เราเองก็ทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาเรื่อย ๆ ด้วยการเผยแพร่วิดีโอสัปดาห์ละ 1 วิดีโอ เท่ากับว่านี่ก็ผ่านมาถึง 39 สัปดาห์แล้ว นับว่าเป็นงานที่ต้องมีการวางแผนและจัดสรรเวลาให้ดีอยู่เสมอ เพราะมีกำหนดเวลาในการแผยแพร่ที่ตายตัว
“พี่พร้อม…เล่าเรื่อง” เป็นการนำหนังสือที่อยู่ในหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์มาสรุปเนื้อหาที่น่าสนใจ จัดทำในรูปแบบคลิปวิดีโอและเผยแพร่ทุกวันเสาร์ โดยในแต่ละสัปดาห์จะมีหัวข้อหนังสือที่นำมาแนะนำแตกต่างกันไป ทั้งนี้ก็จะคำนึงถึงวันสำคัญหรือกระแสสังคมในช่วงนั้น ๆ ด้วย
แสนรับผิดชอบในส่วนของการเตรียมเนื้อหาของหนังสือแต่ละเล่ม อัดวิดีโอ และเขียนคอนเทนต์ พี่อัญชิสา พิสิษฐ์บรรณกร (พี่อัญญ่า) จัดทำหน้าปกวิดีโอ อัดวิดีโอ และตัดต่อวิดีโอ
Read more