คนเราจะมีจะจน หรือมีอำนาจล้นฟ้าแค่ไหน หากไม่รู้จักพอไม่รู้จักหยุดตัวเอง แสวงหาความสุขผิดที่ผิดทางบนความทุกข์ยากของผู้อื่น
ทำลายทุกอย่าง เช่น ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร ทรัพยากรธรรมชาติ รับประทานทุกอย่าง ไม่เลือกแม้ปูน ทราย เหล็ก หิน โดยการคอรัปชั่นไม่รู้จักเพียงพอ ไม่ทำตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว บุคคลข้างต้นโอกาสที่จะคืนสู่สามัญนั้นไม่มีเลย
ซึ่งหากตั้งข้อสังเกตให้ดีจะพบว่าความมั่งคั่งไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการมีความสุขโดยตรงเลยในยามเศรษฐกิจกำลังถดถอย เราควรหันมาปรับพฤติกรรมหลายๆอย่างของเรา รู้เท่าทันปัญหาและความคิดของเราเองช่วยกันแก้ปัญหาร่วมมือร่วมใจกันไม่แบ่งก๊ก …
เมื่อวันที่ 17-18 พฤษภาคม 2552 ที่ผ่าน พวกเราชาวสำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ปิดหอสมุดทั้ง 3 วิทยาเขตเพื่อไปสัมมนาการประกันคุณภาพในเรื่องยุทธศาสตร์…….กันที่ โรงแรมพัทยา ปาร์ค จ. ชลบุรี
เมื่อไปถึงที่พัทยา ก็เป็นเวลาสายๆ ราวๆ 10โมงกว่า เมื่อถึงโรงแรมพวกเราก็ตรงดิ่งเข้าห้องสัมมนา ที่ห้องพวงชมพู …
จากจำนวน Blog ที่ช่วยกันเขียนขึ้นกันอย่างมากมายกระจาย… จากที่เคยพูดถึงกระบวนการ e-publishing ในตอนงานสัมมนาปีที่แล้ว จากที่พี่ปองได้ติดสินบนว่าจะทำเป็นหนังสือออกมาเมื่อเขียนครบ 100 เรื่อง และเมื่อแต่ละคนเขียนครบ 100 เรื่อง หรือพอที่จะมีเนื้อหาในการทำหนังสือได้
อ้อก็พอดีเขียนเกี่ยวกับ Blook ลูกผสมของ Blog กับ Book เราได้เริ่มกระบวนการในการผลิตเนื้อหา …
เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ (International Standard Book Number) หรือ ISBN กำหนดขึ้นเพื่อเป็นเอกลักษณ์ของหนังสือแต่ละชื่อเรื่อง มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นผู้กำหนดเลขให้แต่ละประเทศทั่วโลก และมอบหมายให้หน่วยงานในแต่ละประเทศ เป็นผู้บริการเลข ISBN สำเร็จรูปให้กับสำนักพิมพ์ สำหรับประเทศไทยมอบให้สำนักหอสมุดแห่งชาติ เป็นผู้บริการเลข ISBN
ในปัจจุบันเริ่มเปลี่ยนมาใช้ ISBN …
หลังจากที่ฟังคำถามคำตอบกว่าจะเลิกก็สามโมงเย็น ไหนๆ มาแล้วต้องไปไหนๆให้คุ้ม เสียเงินไม่ว่าและเสียโอกาสมีโวย…เสียงผู้จัดแจ้งว่ารับประทานอาหารหกโมงเย็นที่ห้องพวงชมพู…ก็ห้องนี้แหละ
เริ่มจากเปลี่ยนองค์ทรงเครื่องที่คิดว่าสวย… บนรถมีคนบอกว่าให้จ้องดิฉันไว้ดีๆๆ เพราะจะหนีเที่ยว แต่ไหนได้พอเข้าห้องก็หนีไปดื่มดำ่บรรยากาศของพัทยากันโหม้ด จนต้องโทรและเคาะพร้อมชักจูงแกมบังคับขูเข็ญให้ไป
แล้วก็ไปหารถสองแถว… ถามราคาบอกว่าวันละพันห้า ก็ต่อราคาอีกว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองขอครึ่งราคาแล้วกัน จะไปกันกี่บ่อน อะไรนะ จะไปกันกี่ที่ก็บอกว่าไปกี่ที่ก็ไป คนขับรถบอกว่าจะไปทำมั๊ยเย็นแล้ว ก็บอกว่าพี่นี่ก็หนูจะไปเที่ยวน่ะ… เอยังไงหวา ต่อรองราคาได้แปดร้อย …
มีอีกด้านบนเวที CONSAL ในบทบาทที่ต้องเป็น Speaker ไม่รู้ว่าสารภาพไปตอนนี้แล้วเค้าจะเรียกเงินค่าใช้จ่ายคืนหรือเปล่านะ
สิ่งที่ควรจะเตรียมพูดกลับไม่ได้พูด พูดไปๆ เวลาไม่พอถูกเตือน คนฟังดูเงียบพิกล ไม่มีคนเดินเข้าออก เอาละหว่าพูดรู้เรื่องไหมเนี่ย หรือฟังไม่ออก หรือฟังไม่รู้เรื่อง พูดไปสักพักก็ต้องปรับเรื่องนิดหน่อย โม้ไปหน่อย
ตอนนั้นว่าเรานะแป๊ปเดียวเขียนได้ตั้ง 50 เรื่องแล้วนะ จนถึงเราวางแผนการเดินทางยาวไกลขนาดเอาเด็กแบเบาะมาเป็นตัวประกันว่านี่แหล่ะคือ The …
ต้องขอโทษที่เล่าช้าไปแต่ก็ดีกว่าไม่มาหรือไม่เขียน ไม่งั้นเดี๋ยวจะไม่คุ้มค่าความทุลักทุเลที่กว่าจะได้ไป ความจริงเขียนไว้นานแล้วแต่แฮะๆ เอาเป็นว่าขอโทษอีกครั้ง
จากการเข้าร่วมงานสัมมนา CONSAL ที่ประเทศเวียดนาม ซึ่งก็มีเรื่องราวที่จะบอกเล่าเก้าสิบให้เพื่อนและชุมชนบุคลากรมหาวิทยาลัยโดยเฉพาะหอสมุดและศูนย์คอมพิวเตอร์ ถึงประสบการณ์และประโยชน์ที่ได้จากการเข้าร่วมสัมมนาระดับนานาชาติ และเป็นครั้งแรกที่ได้รับเชิญเป็น Speaker จากการผ่านการคัดเลือกบทความที่ได้ลองส่งไป ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ได้คาดคิด และทำให้ต้องเตรียมตัว เตรียมใจ เตรียมความพร้อมเรื่องภาษา อีกทั้งยังต้องหูตาไว ปลุกประสาทรับฟังและจับประเด็นใจความ ความรู้สึกและทิศทางความสนใจของผู้เข้าร่วมสัมมนา อาจจะมีความโชคดีอยู่บ้างที่งานสัมมนาเรื่องห้องสมุด …