หลานสาวคนล่าสุดของพวกเราชาวหอสมุด ชื่อว่า “น้องโฟกัส” ครับ วันที่ 3 ตุลานี้ก็จะมีอายุครบ 1 เดือนพอดี น้อง..กัส เป็นลูกสาวใครไม่ขอบอก เอาไว้ให้พ่อแม่น้องเข้ามาเฉลยเองดีกว่า หรือถ้ามองออกว่าหน้าตาเหมือนใคร ลองทายกันดูก็ได้ครับ…
อ้อ…ขอแสดงความยินดีกับคุณพ่อ/คุณแม่มือใหม่ด้วยนะ…
ถ้าชีวิตจะด้องมีหลัก มีจุดมุ่งหมาย หลวงพ่อพุธ ฐานิโยท่านบอกว่า ชาวพุทธขาดจุดยืน คือ
การสวดมนต์หรือมนต์ที่เราจะต้องสวดนี่ ที่มันเป็นจุดยืนคือ พุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ เมตตาพรหมวิหาร ตบท้ายด้วยการอุทิศส่วนกุศล มันอยู่กันที่ตรงนี้
ชาวพุทธเราเวลานี้ไม่มีจุดยืน ใครเอาอะไรมาให้ก็สวดกันหมด เดี๋ยวนี้ยิ่งมาก พิมพ์ออกมาแจกกันเป็นเล่มๆบางทีฟังดูกันแล้ว ภาษามคธบ้าง ภาษาบาลีบ้าง …
เมื่อเราได้รู้จักการใช้งานโปรแกรม Zotero กันไปแล้ว ทีนี้เราลองมาทำความรู้จักกับการใช้งาน Zotero ในโปรแกรม Word Processing เพื่อทำรายการบรรณานุกรม/รายการอ้างอิงในงานวิจัย รายงาน วิทยานิพนธ์ หรือบทความ เป็นต้น (ที่เราๆ ท่านๆ ต้องทำกันเป็นปกติเมื่อทำงานวิจัย ทำวิทยานิพนธ์ หรือเขียนบทความ…นั้นเอง)…
พี่ตาจำได้ว่าเมื่อปีที่แล้วพอใกล้ถึงวันสิ้นปีงบประมาณ พี่ตาจะเขียนเรื่องวันสิ้นปีกับวันสิ้นปีงบประมาณต่างกันอย่างไร (เขียนเมื่อ 2 ต.ค.54) และยังจำได้ว่าป้าณูได้รับรางวัลลูกจ้างประจำดีเด่น และก็เป็นนิมิตรหมายที่ดีที่ปีงบประมาณ 2556
ป้าณูก็จะเกษียณอายุราชการ อายุครบ 60 ปี แล้ว ปีหน้าพวกเราก็จะได้มีงานแสดงมุทิตาจิตให้กับป้าณู และแถมพี่เพชรอีกคน ที่ตกค้าง เพราะพี่เพชรแกขอลาออก ในวันที่ 1 ต.ค. …
ตั้งแต่ปี 2521 พี่ตามาทำงานครั้งแรกที่แผนกห้องสมุดฯ (สมัยนั้นเรียกอย่างนี้) เพื่อนที่พี่ตารู้จักคนแรกก็คือจิราภรณ์ เราทั้งสองสนิทสนมกันมาก ขณะนั้นโสดทั้งคู่ จิพักอยู่บ้านแฝดชั้นเดียวใน มศก. จิมาก่อนพี่ตา 1 ปี ได้บ้านพักใน มศก. พี่ตาก็เดินทางไปกลับบ้าน มาค้างกับเพื่อนบ้างเป็นครั้งคราว ไม่ได้อยู่อย่างถาวร แต่ส่วนมากจะมาค้างนอนกับเพื่อนเสมอ ๆ ไปเที่ยวไหนไปด้วยกันทุกงาน …
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปีงบประมาณ 2555 บ่ายๆ เพิ่งมีโอกาสได้โหลดรูปที่ถ่ายเอาไว้ ดูแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ สุขตา สุขใจ แต่หามีรูปหมู่แบบเป็นทางการไม่
ผลงานการกดชัตเตอร์ของใครไม่ทราบได้ แต่เป็นกล้องที่ครอบครอง จึงขอเหมาว่าเป็นของอิฉันโหม้ด และที่ปิ้งๆ วิ้งๆ หายากมากกก แต่แอบเห็นรูปของน้องมาร์คแล้ว ขอบแกว่าแจร่มมากกก
เริ่มจากรูปท่านหัวหน้าแมว สีเจิดจ้ามาก วันนี้เลือกแม่สี แบบใครก็มิสามารถแย่งซีนได้…
นึกถึงสมัยเรียนปริญญาตรี ที่เรียนภาษาอังกฤษค่อนข้างเยอะ เวลาอาจารย์ให้เขียนเรียงความส่ง คะแนนที่อาจารย์ให้จะแบ่งให้เป็นคะแนนความคิด และคะแนนไวยากรณ์ ตัวเองได้คะแนนไวยากรณ์น้อยเสมอ ก็เพราะเราจำไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็น Tense, การใช้ Article, การใช้ Verb มันสับสนไปหมด พอมาในสมัยนี้ ภาษาอังกฤษมีความจำเป็นมากกว่าแต่ก่อนมาก เด็กๆ ก็ยังเรียนแบบเดิมๆ ท่องและท่อง เด็กบางคนทำคะแนนในห้องได้ดี …
