เพื่อนกันตลอดไป

ตั้งแต่ปี 2521 พี่ตามาทำงานครั้งแรกที่แผนกห้องสมุดฯ (สมัยนั้นเรียกอย่างนี้) เพื่อนที่พี่ตารู้จักคนแรกก็คือจิราภรณ์ เราทั้งสองสนิทสนมกันมาก ขณะนั้นโสดทั้งคู่ จิพักอยู่บ้านแฝดชั้นเดียวใน มศก. จิมาก่อนพี่ตา 1 ปี ได้บ้านพักใน มศก. พี่ตาก็เดินทางไปกลับบ้าน มาค้างกับเพื่อนบ้างเป็นครั้งคราว ไม่ได้อยู่อย่างถาวร แต่ส่วนมากจะมาค้างนอนกับเพื่อนเสมอ ๆ ไปเที่ยวไหนไปด้วยกันทุกงาน ไม่ค่อยพลาด ความเป็นเพื่อนก็ไม่เคยเสื่อมคลาย
จนกระทั่งทุกวันนี้ อายุเราทั้งสองก็ปาเข้าไปเลข 5 แล้ว แต่เราทั้งสองก็ยังรักใคร่ กลมเกลียวกันเสมอ ถึงแม้ว่าเพื่อนจะเออรี่ไปก่อนพี่ตา ถึงอย่างไรก็ตาม เพื่อนทำงานราชการให้หลวงมาถึง 35 ปี ก็นับว่านานมากพอแล้ว ที่เพื่อนคิดว่าตัวเองควรจะได้พักผ่อนบ้าง เพื่อสุขภาพของตัวเอง พี่ตาก็ดีใจด้วย แต่ก็ยังเสียดายอยู่ว่า ทุกวันพี่ตาก็จะหันหน้ามาทักพี่จิว่า วันนี้ซื้อข้าวหรือยัง กินอะไร ไปหาหมอมาเป็นอย่างไรบ้าง ลูกสาวเป็นอย่างไรบ้าง ทุกวันพี่ตาก็จะถามสารทุกข์สุขดิบกันอยู่ทุกวัน ไม่มากก็น้อย
ส่วนเรื่องงานก็ทำงานตามปกติ ไม่เข้าใจอะไรก็ซักถามกันบ้าง ฝากงานกันบ้าง เมื่อลา ช่วยงานกันบ้าง ส่วนจิก็จะถามถึงลูกสาวของพี่ตาตลอดเวลา ว่าจูนกลับมาไหม จูนเป็นอย่างไรบ้าง แค่นี้พี่ตาก็ซึ้งถึงน้ำใจของเพื่อนรักคนนี้แล้ว ที่ยังนึกถึงลูกของเรา ยังคอยเป็นห่วงลูกของเราอยู่เสมอ วันที่ 1 ตุลาคม 2555 แล้วซินะที่จิจะไม่ได้มานั่งทำงานตรงโต๊ะหน้าพี่ตาแล้ว แต่พี่ตาจะไปทำงานแทนจิตรงโต๊ะที่เพื่อนรักนั่งอยู่ทุกวัน ก็ทำให้หายคิดถึงอยู่บ้าง สำหรับเพื่อนคนนี้แล้ว พี่ตาคงลืมไม่ได้ อย่างไรเราทั้งสองก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ขอฝากคำกลอนนี้ให้เพื่อนตลอดไป
เพื่อนกันตลอดไป
เพื่อนช่วยเพื่อนตลอดไปได้เสมอ
เพื่อนจะเผลอเพื่อนจะพลาดซักแค่ไหน
ความเป็นมิตรยังติดอยู่คู่แรงใจ
ให้ก้าวไปในสิ่งที่ต้องการ
เพื่อนจะทุกข์เสียน้ำตาและร้องไห้
ความห่วงใยที่มีนั้นยังคอยสาน
ประกอบใจของเพื่อนนี้ที่ร้าวราน
พาพ้นผ่านความทุกข์ช้ำที่ค้ำใจ
แม้เวลาเนิ่นนานผ่านจากนี้
แต่สิ่งดีจะยังอยู่ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลาจะผ่านนานเท่าไร
แต่จิตใจมีเพื่อนตลอดมา
จะไม่ลืมเพื่อนคนนี้ชั่วชีวิต
อยู่เป็นมิตรคอยดูแลและรักษา
ให้ความรักคงอยู่ตลอดเวลา
มิตรภาพจะล้ำค่าตลอดไป
ที่มาของ กลอนเพื่อน : planet.kapook.com/ammabow