วันนี้ที่ห้องสมุด ไปราชการข้างนอกกันเกือบหมด..ทำให้คนบริการต้องแบ่งกันไป ตัวเองอยู่ที่ชั้น 2 น้องญาไปอยู่ที่ห้องอินเตอร์เน็ต(เพราะมาร์คกับวิรุฬห์ ต้องมาช่วยงานนิทรรศการที่โถง) ช่วงสาย ๆ จุ๋มโทรศัพท์ขึ้นมาตามให้ไปช่วย speak English ให้ที ลงไปพบกับชายหนุ่มชาวต่างชาติ
สอบถามประโยคแรกด้วยประโยคหากิน.. “May I help you! ”
ฝรั่งยิ้มตอบแล้ว ถามว่า “Can you speak English?”
“Yes, a little. ” (ยิ้มสู้)
” Can you speak German or French?”
ส่ายหัว พร้อมบอก “No!” (แอบคิดว่า ยังจะเลือกอีกแน่ะ…แต่อยากจะคุยด้วยว่า ลูกชายอยากพูดภาษาเยอรมัน หรือฝรั่งเศส ได้ แต่นึกได้ทันว่า อย่าคุยดีกว่า เดี๋ยวคุณคุยมาเป็นชุด แล้วจะเปิดตำราไม่ทัน)
จึงสอบถามความต้องการ และสถานภาพ ได้ความว่า เป็นอาจารย์สอนภาษาเยอรมัน อยู่คณะอักษรศาสตร์ ต้องการหาหนังสือเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ หาหนังสือให้ได้เสร็จเรียบร้อย 1 เล่ม ถูกใจมากเพราะเป็นภาษาไทยสำหรับคนเยอรมัน
บอกให้จุ๋มฟังว่า เป็นใคร ต้องการอะไรแล้ว สอบถามจุ๋ม..เรื่องสิทธิ์การยืม จุ๋มอธิบายให้ฟังว่า ต้องมีบันทึกจากคณะ และมีรูป 2 ใบ แต่ตอนนี้ถ้าอาจารย์ต้องการยืม จะติดต่อกับคณะให้ แล้วให้อาจารย์นำรูปมาให้ภายหลัง..ขึ้นไปหยิบหนังสือที่ชั้น 4 บอกอาจารย์ว่า ” It’s so easy” อาจารย์ทำตาโตบอกว่า “Really! very easy? ” กลับลงมา ถามจุ๋มว่า ได้เปล่า จุ๋มติดต่อให้เรียบร้อยแล้ว กำลังทำข้อมูลของอาจารย์ลงระบบอยู่ จึงได้อธิบายให้อาจารย์ฟังถึงสิทธิ์การยืม พร้อมทั้งให้กรอกข้อมูลชื่อ และคณะ ..อาจารย์ happy กลับไป และเอารูปมาให้ตอนบ่ายเลย
ที่เล่ามานี้ แค่อยากบอกว่า จุ๋มทำให้อย่างนี้หลายครั้งแล้ว ที่เจอกับตัวเอง ในกรณีที่เป็นอาจารย์ชาวต่างชาติ จุ๋มจะประสานงานกับคณะให้ทุกครั้ง อาจารย์จะสามารถยืมหนังสือได้ในครั้งแรกที่มาห้องสมุดเลย ไม่ต้องกลับไปทำบันทึก แล้วถึงเอารูปมาทำบัตร ถึงจะยืมหนังสือได้ น่าจะเป็นบริการที่เกินความคาดหมายของเคาน์เตอร์ยืม-คืน ได้มั๊ย
3 thoughts on “บริการที่เคาน์เตอร์ยืม-คืน”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
เชื่อว่าพี่พี่ที่เคาน์เตอร์หลายคน คงเป็นแบบพี่จุ๋มอยู่แล้ว ก็อยากให้เพื่อนพ้องน้องพี่ที่ต้องปฏิบัติงานเคาน์เตอร์บริการ ได้ศึกษาการทำงานไว้บ้าง เพราะถ้าวันไหนพี่จุ๋มไม่มาก็คงต้องติดขัด ขัดใจ ส่วนภาษาอังกฤษ ต้องฟุตฟิดฟอไฟ บรรณารักษ์ก็ตัวใครตัวเผือกแล้วกัน…นิ…อันนี้ไม่รู้จะปรึกษาใคร..ก็ถ้าพูดฝาหรั่งไม่ได้อ่ะ จะให้ดูพี่พัชเป็นตัวอย่างไง….
เดี๋ยวเถอะ ทั้งหนูพัช หนูจันทร์เป็ง (ตั้งใจให้เป็นเป็ง) 10 คนที่มาทำหน้าที่งานเคาน์เตอร์ ทั้งในและนอกเวลา เขาทำแบบนี้ทั้งนั้นไม่ทราบหรือคะ ภาระหน้าที่ทำบัตรโดยตรงคือของหนูจุ๋ม ไม่เฉพาะแต่อาจารย์ฝรั่งนะ อาจารย์จีน ญี่ปุ่น เกาหลี ไทย ที่มาใหม่ ทำแบบนี้ทั้งนั้น สามารถยืมได้เลย ผู้ให้บริการเคาน์เตอร์ทุกคนที่รับบริการต้องสอบถาม และแกัปัญหาด้านภาษาอย่างพี่จุ๋มนี่แหละ(ต่างประเทศ) จากนั้นในเวลาราชการตามพี่จุ๋มมารับงานต่อ นอกเวลาราชการให้จดชื่อ สกุล ลงในกระดาษที่เป็นทางการหน่อย แล้วแจ้ง tomorrow OK แฮ่ แฮ่ I will contact your faculty และส่งต่อพี่จุ๋ม วันรุ่งขึ้น
สำหรับภาษา ก็ pardon ไปก่อน หรือ wait a minute, please จากนั้นก็ตามพี่ ป้า น้า อา ไปช่วย หนอยแน่ มีวันหนึ่ง มันไม่รู้จะตามใคร มันก็ตามพี่ หนอยแน่ พอฝรั่งไปแล้ว มันบอกว่า ป้าแมวก็พูดได้ด้วย มันน่าไหม มันไม่เคยเรียกใช้ แต่ถ้าเรียกใช้แล้ว มันจะหนาว วันก่อนทีโรงแรมแอมบาสซาเดอร์ แขก ก็แขกจริงๆ มันโผล่ออกจากห้อง ถามพวกเรา 4 คน(พี่แมว หน่อย รส เขียด)ว่า Have you a writer or lighter ? พวกเราก็มองหน้ากัน ถามตอนนี้คงไม่ใช่ถามเกี่ยวกับนักเขียนแน่ๆ พี่แมวกับพี่หน่อยพูด พร้อมกันว่า ไฟแช็ค และพวกเราก็ตอบพร้อมกันว่า NO NO NO นึกขึ้นได้ตอนหลัง มันอาจถามว่าพวกเรา “ใช่คุณตัวหรือไม่”(คิดลามก) แต่ไม่น่าใช่ ก็พวกเราดูโทรมจะตาย เหนื่อยหลังจาการทำงานสมาคมห้องสมุด
เรียนทุกท่าน ผ่านคุณพี่แมว โปรดเขียนประโยคที่พบแบบประจำ หรือคำที่อยากรู้ จะไ้ด้มาทำเป็นบทสนทนาให้ อย่างน้อยๆ ก็พอผ่านหูผ่านตาบ้าง ที่อาสาก็เพราะมีคนช่วย ครืองูๆ ปลาๆ เหมือนกัน