จะไปสัมมนา

ตั้งแต่พี่แมวมาเป็นหัวหน้าหอสมุดฯ ก็ได้มอบหมายให้ทำหน้าที่นี้มาตลอด ส่วนจะถูกใจหรือไม่…ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจและ…ไม่เข้าใจก้แล้วกัน
เวลาไปสัมมนาแต่ละครั้งที่ต้องเป็นต่างจังหวัด มักมีคนถามบ่อยๆ ว่าเลือกที่ไหนและตัดสินใจอย่างไร คำตอบคือมีหลายแบบทั้งที่ตัดสินใจเอง ดูจากคนอื่น และฟังความเห็นจากพวกเรา
ประการหลังก็มีหลายแบบเหมือนกันเช่น ตอบกว้างๆ ว่าขอให้ไปทะเล ไปภูเขา ตอบแคบๆ หน่อยก็ไปจังหวัดโน้น ไปจังหวัดนี้  และตอบแบบกว้างๆๆๆ คือไปที่ไหนก็ได้
เนื่องจากทะเล ภูเขา จังหวัด… และที่ไหนก็ได้ มีจำนวนสถานที่มากมายให้เราเลือกไป ดังนั้นสิ่งต่อไปที่ใช้นำมาประกอบการตัดสินใจคือระหว่างการเดินทางมีอะไรให้เราได้เพิ่มพูนความรู้ ประสบการร์ และเปิดโลกทัศน์ให้มากกว่าเดิม
การนั่งรถไปเข้าห้องสัมมนา ออกจากห้องสัมมนาเดินไปเดินมาเพื่อดื่มด่ำกับบรรยากาศ ทานข้าวเย็น บวกกิจกรรมในช่วงค่ำ สำหรับตัวเองมองว่ายังไม่พอ และยังมีความรู้สึกว่าเสียดายโอกาสที่ทำได้เพียงการนอนนับจิ้งจกในห้องพัก สำนวนในพลพรรครักเอยที่เปรียบเปรยให้ฟัง หากยามใดที่เราขี้เกียจ
ทางผ่านแต่ละที่ของก่อนและหลังจุดหมายของที่พักจึงเป็นเหตุผลหนึ่ง ต่อมาก็เรื่องระยะทางซึ่งหอสมุดฯ เริ่มมีคนสูงวัยมากขึ้น เวลาเดินทางแต่ละครั้งจะรู้สึกเหนื่อยและเพลียมาก พี่แมวจะให้นโยบายว่าอย่าให้ไกลมากอย่างครั้งที่เราไปบางสะพาน ให้ใช้สถานที่รอบๆ จังหวัดเรา
ส่วนการหาที่พักเริ่มแรกก็เอาตัวเองเป็นที่พึ่งก่อน เพราะครอบครัวและสหายตามก๊วนต่างๆ ชอบเที่ยว จึงต้องมีสถานที่สำรองไว้ และต้องเป็นที่แบบแนวๆ กินๆ เก่าๆ แปลกๆ จะชอบเป็นพิเศษ ก็เก็บข้อมูลจากหลายที่ เช่น รายการโทรทัศน์ที่เราดูนี่แหละ วิทยุ หนังสือ วารสาร ฯลฯ
ต่อมาจะใช้วิธีถามพลพรรคว่า จะไป……พักที่ไหนดี ไม่นานก็จะได้คำตอบกลับมาแต่มักได้มากกว่าหนึ่งที่เสมอ
จากนั้นก็นำมาตรวจสอบว่าแต่ละแห่งอยู่ที่ไหน แถวนั้น หรือทางผ่านมีอะไรน่าสนใจ การเดินทาง พาหนะที่ใช้ ขั้นต่อไปคือการตรวจสอบจากคนอื่นๆ นอกเหนือจากพลพรรคว่าเป็นอย่างไร ก็ใช้อินเทอร์เ็น็ตให้เป็นประโยชน์ ดังนั้นหลายคนมักจะเห็นงมๆ อยู่ตามหน้าเน็ตเสมอ
เมื่อได้สถานที่แล้วก็ไปขอไฟเขียวจากพี่แมว จองรถแต่เนิ่นๆ หาวันที่ว่างของผู้บริหาร เรื่องนี้สำคัญมากเพราะรถว่าแต่เจ้านายไม่ว่าง หรือเจ้านายว่างแต่รถไม่ว่าง อย่างนี้เป็นต้น
ส่วนหัวเรื่องของการสัมมนานี้ไม่ต้องห่วง เพราะจะเก็บข้อมูลตั้งแต่การสัมมนาครั้งที่แล้วเรื่อยมา เพราะต้องการดูพัฒนาการของการทำงานมากกว่า ปล่อยให้หายไปแล้ว
สถานที่ไปสัมมนาที่ทุกคนอยากให้ไปอีกครั้งคือ หอดูดาวเกิดแก้ว กาญจนบุรี ที่ตอนไปใจตุ้มๆ ต่อมๆ เนื่องจากต้องวิ่งฝ่าดงอ้อยเข้าไป จำได้ว่ามีคนถามว่าเป็นไง ก็บอกว่าไม่รู้เหมียนกัน เพราะไปตามที่หนังสือเขาบอก แต่ไปแล้วก็นะช้อบชอบ และคงหาโอกาสไปได้ยากอีกแล้ว
สรุปคือชอบทุกที่ที่ไป เพราะจะเวลาจัดโปรแกรมก็เหมือนกับที่ตัวเองจัดให้ครอบครัว จัดให้เพื่อน ไม่แตกต่าง ไม่คิดว่าเป็นภาระ ไม่คิดว่าเป็นงาน หนุกดีแค่ทำตัวเป็นบริษัททัวร์
ไปนครนายก ก็ได้ไปโดดหอกับยิงปืนที่โรงเรียนนายร้อย ไปเพชรฯ ก็ได้ไปล่องเรือที่บางตะบูนและไปดูสวนตาล ไปปราจีนฯ ก้ได้ไปสูดโอโซน ไปประจวบฯ ก้ได้ไปหว้ากอ ไปกาญฯ ก็ได้ไปขึ้นเขา ไปให้ทากเกาะ และไปดูดาว
ส่วนวันจันทร์นี้ก็ลองดูแล้วกันว่าเป็นไง แค่ชื่อรีสอร์ทก็กินขาดแร้ววว เนอะ…