| ภควัทคีตา หรือ ลำนำ หรือ เพลงศักดิ์สิทธิ์ นับเป็นมหาคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ ของผู้ที่ยกย่องพระวิษณุ (พระนารายณ์) ว่าเป็นพระเจ้าสูงสุด ที่เรียกว่า นิกายไวษณพ ในศาสนาฮินดู |
| คำว่า ภควัทคีตา (ภควตฺ + คีตา) แปลว่า “บทเพลง (หรือลำนำ) แห่งพระผู้เป็นเจ้า” เนื้อหาเป็นการนำเรื่องราวส่วนหนึ่ง มาจากมหากาพย์มหาภารตะ ประกอบด้วยบทกวี 700 บท |
| เมื่อ ๒๑ ก.พ.๒๕๖๒) ขณะกำลังเดินทำหน้าที่ ปชส. งานทับแก้ว Book Fair พลันสายตาเหลือบไปเห็นหนังสือภควัทคีตา ฉบับภาษาไทย จึงทำให้ระลึกขึ้นมาได้ ถึงหนังสือชื่อเดียวกันนี้ที่มีอยู่ในห้องสมุด |
| หนังสือเล่มดังกล่าวตีพิมพ์จากเมือง New Delhi ประเทศ India โดย Geeta Foundation ราว ค.ศ. 1991 ภายในเล่มประกอบด้วยภาษาสันสกฤต พร้อมแปลเป็นภาษาฮินดี นอกจากนั้นยังมีข้อความภาษาโรมัน ที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ หนังสือเล่มดังกล่าวนี้ ดิฉันไม่ทราบว่าได้รับบริจาคจากแหล่งใด และได้รับมาในระยะเวลานานเท่าใดแล้วก่อนที่ดิฉันจะไปพบในห้องเก็บ ดิฉันหยิบมาปัดฝุ่นและสำรวจภายในเล่ม |
เมื่อได้เปิดดูภายในเล่ม ภาพประกอบที่สวยสะดุดตาทำให้ดิฉัน
มิสามารถจะละเลยวางกลับคืนที่เดิมได้
จึงได้นำมาจัดเป็นหมวด BL1138.62 A1H38
หนังสือดังกล่าวมีชื่อเรื่องว่า Srimad Bhagavad Gita
ผู้เผยแพร่คือ Swami Hari Har Ji Maharaj
ภาพประกอบเล่มสวยงามเพียงใด เชิญชมค่ะ
|
ภาพปกหน้า
