บริการด้วยจิต Service Mind (ภาค 2)

เมื่อประมาณวันที่ 5 พฤษภาคม 2560  ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ตรวจสอบข้อคำถามที่หน้าแฟนเพจบนเฟสบุ๊คหอสมุดฯ ดิฉันได้พบ 1 คำถาม ดังนี้
คำถาม:จาก — > คุณมลฤดี  เซ็งสุทธา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล

  1. สวัสดีค่ะ อยากสอบถามว่า มีหนังสือ เรื่อง ดวงตากระต่าย ไหมคะ
  2. ดีใจค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ / ประชาชนทั่วไป ยืมได้มั้ยคะ หรือ มี บริการถ่ายเอกสารจัดเล่มไหมคะ
  3. เป็นหนังสือ หายากมากค่ะ ติดต่อไปถึงห้องสมุด สงขลานครินทร์ ทางนั้นบอกว่า เป็นหนังสือเข้าเล่มสันปกแน่น ถ่ายเอกสารไม่ได้ เพราะหนังสือจะเสียหายทาง สำนักพิมพ์ เลิกพิมพ์ เลิกจำหน่ายแล้ว อยาก มีเป็นของตนเอง ไว้ให้ลูกหลาน ได้อ่านค่ะ เพราะเป็นหนังสือที่ดีมากค่ะ

 
ดิฉันได้ตรวจสอบรายการหนังสือแล้ว พบว่า มีบริการที่หอสมุดฯ  สถานะ อยู่บนชั้น  จึงแจ้งกลับพร้อมแจ้งขอให้คุณมลฤดีติดต่อประสานงานกับห้องสมุดต้นสังกัดเพื่อประสานงานผ่านหอสมุดและคลังความรู้ มหาวิทยาลัยมหิดล แต่เนื่องจากมีเหตุขัดข้องบางประการที่ทางหอสมุดฯ ต้นสังกัดของคุณมลฤดีไม่สามารถให้บริการได้  คุณมลฤดีจึงสอบถามกลับมาว่า บุคคลภายนอกจะขอยืมตัวเล่มได้หรือไม่ จึงแจ้งว่า ยืมใช้+ถ่ายเอกสารภายในห้องสมุดได้ แต่ไม่สามารถยืมออกภายนอกได้ คุณมลฤดีจึงแจ้งว่าจะให้สามีเดินทางมายืมถ่ายเอกสารไปแทนตนเอง  แต่เนื่องจากในช่วงเวลาดังกล่าว เป็นการสอบปลายภาคของนักศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร  หอสมุดฯ จึงมีประกาศงดบุคคลภายนอกเข้าใช้ ดังนั้น ดิฉัน จึงแจ้งว่า อาจจะต้องมาขออนุญาตเข้าใช้เป็นกรณีพิเศษ
จากปัญหาดังกล่าว ดิฉันจึงนำมาคิดว่าจะหาทางออกอย่างไรจึงจะดีที่สุด หากคุณมลฤดีไม่สามารถดำเนินการผ่านห้องสมุดได้ (ผ่านหน่วยงานได้)  จึงคิดว่าก็ประสานงานผ่านตัวบุคคล (เสมือนเป็นบุคคลธรรมดา)  จึงแนะนำให้ประสานโดยตรงกับร้านถ่ายเอกสาร โดยนำเบอร์โทรศัพท์ร้านถ่ายเอกสารให้คุณมลฤดีประสานงานกันเอง ในระหว่างนั้น ดิฉันได้ขึ้นไปหยิบหนังสือชื่อเรื่องดังกล่าวมาส่งให้ร้านถ่ายเอกสาร  และสอบถามความก้าวหน้าในการประสานงานจากร้านถ่ายเอกสาร ซึ่งพบว่าคุณมลฤดีและร้านถ่ายเอกสารได้ตกลงสั่งถ่าย การจัดส่งพร้อมแจ้งการชำระเงินกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
หลังจากนี้ ดิฉันได้รับการขอบคุณทางแฟนเพจฯ  และผ่านไปประมาณ 1 สัปดาห์  ดิฉันได้รับพัสดุจ่าหน้าซองจากคุณมลฤดี พอเปิดดูก็พบกระเป๋าฯ มีตราสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยมหิดล (souvenir) ในซองฯ พร้อมกับกระดาษ 1 แผ่นที่มีข้อความว่า…
เมื่อได้อ่านข้อความขอบคุณในกระดาษแผ่นนี้  รู้สึกตื้นตันใจ ประทับใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก การที่ผู้รับบริการคนหนึ่งเขาได้รับการตอบสนองการให้บริการที่ตรงความต้องการ ถูกต้อง ถูกใจ ทันเวลา  เขาจะมีความรู้สึกประทับใจขนาดนี้
หลังจากนี้  เราได้มีการแลกเบอร์โทรศัพท์แล้ว Add  ไลน์ คุยกัน และเมื่อประมาณวันที่ 1 มิถุนายน 2560 ดิฉันได้ไปพบแพทย์ตรวจเต้านมประจำปี จึงได้นัดพบหน้ากันกับคุณมลฤดี พร้อมกับตั้งใจจะนำของที่ระลึกจากการเดินทางไปศึกษาดูงาน ณ ประเทศญี่ปุ่น ไปมอบให้เป็นการตอบแทนน้ำใจซึ่งกันและกัน  โดยในวันนี้ คุณมลฤดีติดผ่าตัด จึงโทรศัพท์ให้ดิฉันไปทำภารกิจของตนเองให้เรียบร้อย ไม่ต้องกังวล โดยคุณมลฤดีจะเป็นฝ่ายมาหาดิฉันเองที่ ชั้น 7 หน่วยถันยรักษ์  อาคาร 100 ปี สมเด็จพระศรีนครินทร์ เพราะเป็นถิ่นของเขาเอง เมื่อเราได้พบกันก็ได้สนทนากันอยู่ระยะเวลาหนึ่ง จนสมควรแก่การอำลา คุณมลฤดีอวยพรว่า ขอให้ผลการตรวจของดิฉันปลอดภัยด้วยดี และขอให้เราจะไม่เจอกันอีก  ดิฉันทำสีหน้าตกใจว่า ทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น คุณมลฤดียิ้มนิดๆ แล้วบอกว่า บีเป็นพยาบาลในห้องผ่าตัด “มะเร็ง”  ซึ่งก่อนมาหาดิฉันก็เพิ่งจะเสร็จกิจการผ่าตัดมะเร็งเพื่อนตนเองไป ดังนั้น เราเจอกันที่ไหนก็ได้ แต่ขออย่าให้เราเจอกันในห้องผ่าตัดนั้นอีก เพราะนั้นหมายความว่าดิฉันเป็นโรคร้าย คุณมลฤดีบอกว่ามันเป็นเรื่องเศร้ามากๆ นะคะ ที่ดิฉันต้องดำเนินการผ่าตัดเพื่อนหรือบุคคลอันเป็นที่รักของเราเอง ดิฉันจึงเข้าใจและกล่าวขอบคุณสำหรับคำอวยพรของคุณมลฤดี
 

Leave a Reply