จีฉ่อย จุฬาฯ ปะทะ วิภา ศิลปากร

เหตุที่เขียนเรื่องนี้ก็เพราะ ซึ้งใจในสปิริตการขาย เทคนิคการให้บริการลูกค้า ที่เมื่อคุณมาคุณต้องได้อะไรกลับไปถ้าไม่ใด้ของที่ต้องการ ก็ได้คำตอบที่ชื่นใจกลับว่า สิ่งที่คุณต้องการนั้นจะได้แน่นอน อาจต้องรอสักนิด  แต่ที่แน่ๆ คุณได้แน่นอน
ร้าน “จีฉ่อย” เป็นที่รู้จักของบรรดานิสิตจุฬาฯ ถูกยกย่องให้เป็น “ขวัญใจของชาวจุฬาฯ” เป็นตำนานที่มีมาช้านาน “จีฉ่อย” เป็นทั้งชื่อเจ้าของร้าน และชื่อร้านขายของชำหรือโชห่วยอันลือลั่นแห่งสามย่าน ตั้งอยู่บริเวณตึกแถวริมถนนพญาไท ตรงข้ามกับจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย เจ้าของร้านชื่อ “จีฉ่อย” ปัจจุบันกลายเป็นหญิงชราร่างเล็กวัยประมาณ 70 ไปแล้ว ร้านจีฉ่อยปักหลักอยู่ตรงนี้มาไม่ต่ำกว่า 40 ปี ใครเดินผ่านไปมาต้องสะดุดตา เพราะข้างในร้านมีสินค้าอัดแน่นอยู่เต็มจนแทบไม่มีทางเดิน ขายตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ!!
ใครไปถามหาจะซื้อสินค้าอะไร จีฉ่อยหาให้ได้ทุกอย่าง ไม่ว่าอุปกรณ์การเรียน สมุด หนังสือ ยางลบ ปากกา อุปกรณ์กีฬา เรื่อยไปจนถึงหมุด ตะปู ค้อน เลื่อย สีทาบ้าน กระบวยตักน้ำ สายยาง ที่นอน หมอน มุ้ง เก้าอี้ ตะกร้า กระจาด กระด้ง แหวนรุ่นของบางคณะในจุฬาฯ ใบลงทะเบียนเรียนของจุฬาฯ ก็ยังมี ตำนานของร้านนี้ว่ากันถึงขั้นหากใครหาซื้ออะไรที่ไหนไม่ได้ให้มาร้านจีฉ่อย คุณป้าเจ้าของร้านจะจัดหามาให้ไม่มีพลาด ถ้าวันที่มาซื้อยังหาไม่ได้ประโยคฮิตติดปากของหญิงวัย 70 ผู้นี้คือ “พรุ่งนี้ลื้อมาเอา”
สำหรับตัวผู้เขียนเคยได้ยินชื้อร้านนี้จากภาพยนตร์ไทยที่เคยดูในสมัยวัยรุ่น แต่จำไม้ได้แล้วว่าชื่อเรื่องว่าอะไร รู้สึกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับนิสิตจุฬาฯ จำได้คลับคลาว่า คุณอรุณ ภาวิไลร่วมแสดงด้วย ในเรื่องมีการ “ลองของ” กับจีฉ่อย สั่งซื้ออะไรยากๆ แล้วจีฉ่อยสามารถหาให้ได้ภายในเวลาไม่กี่วัน จนเมื่อ 6 ปีก่อนได้เข้ากรุงไปเรียนต่อปริญญาโทที่จุฬาฯ ยังให้น้องๆ ที่เรียนด้วยกันพาไปที่ร้านจีฉ่อย เพราะอยากเห็นมากๆ เมื่อก่อนน้องๆ เล่าว่า ร้านนี้เปิด 24 ชั่วโมง แต่ปัจจุบันร้านจีฉ่อยจะปิดวันอาทิตย์วันเดียว ส่วนวันธรรมดาจะเปิดตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 2 ทุ่ม
หลายวันก่อนตรวจข่าวหนังสือพิมพ์พบบทความน่าสนใจในหนังสือพิมพ์มติชนรายวันวันที่ 28 กรกฎาคม 2552 เรื่อง จากริมถนนขึ้นตึกไฮโซ “จีฉ่อย” ขวัญใจชาวจุฬาฯ ได้ความว่า ตึกแถวที่ร้านจีฉ่อยตั้งอยู่กำลังจะถูกทุบทิ้ง ส่วนร้านก็ไม่ได้หนีไป จะย้ายไปอยู่ที่สร้างใหม่ใกล้ๆ กับที่เดิม

ในขณะที่จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัยที่เมือง กทม. มีร้านจีฉ่อย ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร เมืองนครปฐมบ้านเกิดของผู้เขียนก็มี “ร้านวิภา” ร้านนี้ตั้งอยู่ที่ถนนด้านข้างมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ (ที่ตรงไปเป็นพระราชวังสนามจันทร์) ตรงข้ามกับโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร ทางประตูศึกษาศาสตร์ ร้านนี้ก็เป็นขวัญใจชาวทับแก้ว และเด็กนักเรียนโรงเรียนสาธิตเช่นกัน เพราะเทคนิคและวิธีการขาย คล้ายๆ กับร้านจีฉ่อย คือ ถามหาอะไรก็มีขาย หรือหามาให้ได้ ตัวผู้เขียนเมื่อครั้งเป็นนักศึกษาที่ทับแก้วก็ใช้บริการที่ร้านนี้ อาจเป็นเพราะว่า เมื่อก่อนการจะซื้อของใช้ที่จำเป็นต้องนั่งรถโดยสารเข้าไปซื้อในตลาด หรือไม่ก็ซื้อจากสหกรณ์ที่มหาวิทยาลัย บางครั้งหาไม่ได้มาถามที่ร้าน คนขายบอกว่าไม่มี แต่เชื่อเถอะว่า ครั้งหน้าถ้ามาถามอีกครั้งต้องมีแน่นอน แม้แต่ตอนนี้ก็ยังใช้บริการอยู่เพราะทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ลูกสาวเรียนอยู่โรงเรียนสาธิตก็ใช้บริการ ขาดอะไร หรือลืมอะไรก็ไปหาซื้อ มีตั้งแต่อุปกรณ์การเรียน เช่นสมุด ดินสอ ปากกา ยางลบ ไม้บรรทัด น้ำยาลบคำผิด อุปกรณ์เย็บปักถักร้อย เข็มเย็บผ้า ด้าย เครื่องใช้ไม้สอย ไม้กวาด มะนาวสดเป็นลูกๆ ก็ยังมี ถุงเท้าทุกรุ่น ทุกไซต์ ทุกยี่ห้อ อุปกรณ์ทำบอร์ดจัดนิทรรศการ ลวด อุปกรณ์ทำแผล อุปกรณ์เสริมความงามเช่น กิ๊บติดผม โบว์ผูกผม ยางมัดผม ฯลฯ อุปกรณ์ทดลองวิทยาศาสตร์ สีผสมอาหาร เม็ดถั่วเขียว ฝาขวด (อันนี้เด็กมักไปขอมาเล่มเกมที่โรงเรียน) สารพัดที่นักเรียนสาธิตและนักศึกษาทับแก้วจะสรรหาและจะใช้ (ปล. ตอนนี้ที่ไม่มีคือ ดอกไม้ประดิษฐ์ และกรดมะนาวที่เป็นขวดๆ แต่เชื่อว่าอีกไม่นานเกินรอต้องมีแน่นอน)  ขอชื่นชมในความเอาจริงเอาจังและซื่อสัตย์ จริงใจต่อลูกค้า เอาใจลูกค้า และเทคนิคการขายของร้าน คือ ถามหาอะไรมีหมด จนร้านนี้มีชื่อเล่นที่เรียกติดปากเด็กสาธิตๆ ว่า “ร้านคุณยายขายทุกอย่าง” เหมือนในการ์ตูนเรื่อง “โฟร์แองจี้ สี่สาวแสนซน”