ตามหาพญานาค..หัว

2 thoughts on “ตามหาพญานาค..หัว”

1. เวลาไปสงขลาพี่ปองชอบไปพิพิธภัณฑ์ฯ สงขลา เพราะสวยมากกกกเหมือนเก๋งจีน สนามหญ้า็กว้างน่านั่งมาก ตลาดในเมืองก็สวย ขนมก็อร่อยมากและหาที่ไหนไม่ได้ แต่คนกลับไปเที่ยวแบบทางผ่านไปนอนที่หาดใหญ่กันหมด ส่วนทะเลชอบตรงเก้าเส้งมากกว่า เพราะเงียบดี ไม่ชอบตรงสมิหราเพราะปรุงแต่งมากไป แต่เวลาไปก็เนอะต้องไปถ่ายรูปกับเกาะหนูเกาะแมว เฮ้อคิดถึงจังเลย ส่วน ม.ทักษิณ ชอบตรงอ่างน้ำหรืออะไรสักอย่างด้านหลัง มอ. ไม่รู้ดอนนี้ยังอยู่หรือปล่าวนะ หรือจำผิดก็ไม่รู้นะ เพราะนานมากแล้ว สมัยเรียนไปเที่ยวกันบ่อยๆ ค่ะ สิ่งพวกนี้ยังกลับไปหาได้ ส่วนที่หาบรรยากาศแบบนั้นไม่ได้คือ สมัยก่อนยังไม่มี “พานติณ” ต้องไปข้ามแพที่นั่นไก่ทอดกับหอมแดงทอดกับข้าวเหนียว หรอยมากถึงมากที่สุด แบบไม่ต้องพึ่งน้ำจิ้ม นึกแล้วต้งกลืนน้ำลายเอื้อก ส่วนเวลาขึ้นแพข้ามฟากเห็นน้ำปริ่มๆนะ เป็นภาพทีมีความสุขมากจริงๆ ค่ะ สมัยนี้ก็ได้อารมณ์แบบวิ่งกันโลดบนสะพานยาว ความรู้สึกก็ไปอีแบบ หากเลือกได้อยากนั่งข้ามแพค่ะ
   อยากไปสงขลา อยากไปถนนนางงาม อยากกินขนมทองเอก แล้วก็ขี้มอด ที่ใครไม่รู้เขียนไว้ อิอิ

2. ตอนนี้พิพิธภัณฑ์สงขลายังสวยเหมือนเดิมที่เพิ่มเติม คือบริเวณรอบนอกที่ถูกปรุงแต่งด้วยความทันสมัยไปตามกาลเวลา ตลาดก็ถูกรื้อรูปแบบเ่ก่ามาสร้างใหม่แล้ว ทำให้กลิ่นอายความเป็นตลาดแบบแต่ก่อนหายไปค่อนข้างเยอะ แต่จะดูเป็นระเบียบมากขึ้นรูปแบบจะคล้ายกับตลาดบนและ ตลาดล่างของนครปฐมค่ะ ส่วนทะเลบริเวณหาดเก้าเส้งที่สวยงามในอดีต จากที่เคยมีหาดทรายสีขาวทอดยาวตลอดฝั่งกว่าจะเดินไปถึงน้ำทะเลนั้น บัดนี้ได้ถูกคลื่นน้ำทะเลซัดจนกินชายหาดหายไปหมดแล้ว จากที่เคยสามารถเดินเล่นเลาะริมหาดไปปีนโขดหิน สวยๆนั้น ตอนนี้กลายเป็นท่าเรือขนาดย่อมให้เรือชาวประมงจอด และพื้นที่บางส่วนก็ถูกถมด้วยหินขนาดใหญ่เพื่อป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งต่อไปค่ะ ชุมชนเก้าเส้งจากบ้านไม้ริมน้ำก็ได้กลายเป็นชุมชนบ้านปูนไปเสียครึ่งหนึ่งแล้ว ตามความนิยมและสมัยใหม่ จึงเหลือแต่เพียงร่องรอยของความทรงจำวันวานเท่านั้น ไม่ไกลนักหากขับรถลัดเลาะถนนเก้าเส็งเข้าไปในซอยบ้านเก้าเส้งหรือเก้าแสน แนะนำมุมทะเลใหม่ที่น่าสนใจเช่นกันนั่นก็คือ หัวนายแรง ตั้งอยู่บนเขาเล็กๆ ไม่ไกลจากทางเข้าหมู่บ้านเก้าเส้งค่ะ ที่นั่นยังคงความเป็นธรรมชาติไว้ได้สมบูรณ์อยู่มาก ชาวชุมชนยังประกอบอาชีพทำประมง และทำปลาแห้ง หมึกแห้งอยู่ พอพี่ปองพูดถึงม.ทักษิณก็คิดถึง…ซึ่งตอนนี้ก็ได้ขยันผลิตบัณฑิตที่จะเป็นบรรณารักษ์ออกสู่ตลาดเป็นจำนวนมาก คิดแล้วก็หวนกลับว่า นี่เรากลายเป็นนศ.บรรณฯน่ารักษ์รุ่นบุกเบิก จนวันนี้ได้คลอดนศ.บรรณฯน่ารักเป็นรุ่นที่ 5 แล้ว คิดแล้วก็ดีใจและภูมิใจที่ได้เรียนค่ะ อ่างน้ำหลังม.ยังคงอยู่ เมื่อก่อนขึ้นตึกมนุษย์ทีไร ไปที่เรือนทานตะวันแล้วมองลงมาที่สระน้ำจะสวยมากค่ะ คิดอะไรไม่ออก โกรธใครก็จะไปยืนมองแล้วรู้สึกดีอ่ะ กล่าวได้ว่าบรรยากาศในแต่ละรุ่น แต่ละยุคสมัยที่ต่างคนต่างได้พบเจอก็จะมีความประทับใจที่แตกต่างกัน แต่เป็นความสุขใจที่จะเก็บไว้ในความทรงจำไม่ลืมเลือนตลอดไป ว่าครั้งหนึ่ง…….ข้าวเหนียวไก่ทอดใ่ส่หอมแดงที่สงขลาหรอยจริงๆใครไม่เคยกินต้องลองแลแล้วจะบอกได้ว่า หรอยหรอย หรอยจังฮู่…!