จำเลย

เดินออกจากห้องสมุดตอนเกือบสองทุ่มของคืนวันเสาร์  ใครว่ามาก้มๆ เงยๆ แถวถังขยะใต้ต้นไม้หน้าบ้านเรา อ้าว ป้าจันทร์เจ้าเก่า ที่กำลังฟัดเหวี่ยงกับถุงขยะใบโตที่กองๆ และมีเหล่าสมุนที่กำลังจะทำท่างัดแงะดมกลิ่นฟุดฟิต
จึงเข้าไปคุย อ๋อ…ถุงขยะพวกนี้ได้มาจากการทิ้งแบบตัดตอน ของใครหลายๆ คน ที่เตรียมการทำความสะอาดในส่วนของตนไว้อย่างดีเยี่ยม เพราะใส่ไว้ในถุงดำผูกปากอย่างดี แต่ขาดความเฉลียว แล้วช่วยกันขนวางสุมข้างถังขยะของหอสมุดฯ ไว้ให้ดำเนินการต่อไป  โดยไม่มีการฉุกคิดว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร ดูแล้วก็ไม่ต่างกับประเทศที่เรียกตนเองว่าเจริญแล้ว นำขยะของตนเองไปทิ้งให้คนอื่น อย่างแถวๆ อ่าวไทย หรือทะเลไหนที่คนแถวนั้นเขาเงียบๆ ก็แอบมาจ่อมทิ้งไว้ แล้วก็หายตัวไปอย่างลอยนวล เสร็จสิ้นภารกิจของพวกข้าพเจ้าแล้ว
เราบอกป้ากับน้องกอล์ฟว่า งานนี้เป็นเพราะเจ้าสี่ขา ดังนั้นต้องจัดการก่อน ป้าบอกเสียงอ่อยๆ ว่า เราจะไม่มองต้นเหตุเลยหรือ อือ..เนอะ ใครจะรับไปดีหว่าเพราะสลายตัวหายแซ่บไปไหนแล้วก็ม่ายรู้ น้องกอล์ฟบอกว่าไอ้นี่ครับพี่ ไอ้หางดาบตัวการใหญ่  แล้วยังมีลูกสมุนอีกสองมาช่วยกัน พี่ถ่ายรูปไว้นะครับ แหมบังอาจมาแกะถุง ให้ป้าได้ต้องมาเก็บต่อ ส่วนป้าบอกอ่อยๆ ตามไสตล์ ก็มันหิวววว
ใครจะยังไงไม่ทราบ ทราบแต่ว่าทั้งป้าทั้งน้องต้องขนถุงขยะที่ท่านทั้งหลายทิ้งไว้ ไปทิ้งในที่เหมาะที่ควรหลังอาคารหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล  ส่วนข้าพเจ้าหลังจากถ่ายรูปก็กลับบ้านไปตามฟอร์ม เดชะบุญจริงๆ ที่ป้ามาเห็นก่อนจึงเก็บทัน หากไม่ละก็รุ่งเช้างานคงเข้าพี่น้องทั้งหลายที่อยู่เวร และขอบคุณน้องกอล์ฟที่มาช่วยป้าแบกถุงไปทิ้ง
นอกจากภายในหอสมุดฯ แล้ว หัวหน้าเวรและพวกเราทุกคนคงต้องดูรอบๆ บริเวณด้วย  เพราะเผื่อมีอะไรมาตัดตอนอีกเราจะได้ตัดตอนได้ทัน และคงต้องทำป้ายเผื่อไว้เตือนใจใครหลายคน ที่ชอบใช้ชีวิตแบบตัดตอน

เช้าวันอาทิตย์หน้าห้องสมุดเราสะอาดเอี่ยมเรี่ยมเร้เรไรเช่นเคย ส่วนข้างบ้านเรางานเข้าเพราะมีเจ้าถุงที่ว่ากองอยู่ พร้อมทั้งเศษโฟม ตามด้วยเจ้าพวกจำเลยวิ่งอยู่แถวนั้น คาดว่าบ่ายวันนี้หรือวันจันทร์คงจะมีกลองโฟมประดับอยู่ตามมุมต่างๆ ต้อนรับพิธีซ้อมรับปริญญา….เอวัง
อะไรจะพอดีขนาดนั้น ที่น้องอ้อเขียนเรื่อง Wall E เห็นที่จะต้องติดต่อกับใครดีน้าที่เล่นเรื่องหุุ่นยนต์ที่เพิ่งผ่านไปหมาดๆ แต่อดไปดู มาสร้างไว้ประจำแถวนี้สักหนึ่งเครื่อง