พักนี้คนรอบๆ ตัว มักพูดถึง competency อยู่บ่อยๆ สัปดาห์ที่แล้วมีคนไปฟังเรื่องนี้ที่คณะเภสัชศาสตร์  จำไม่ได้ว่าเป็นท่านใด จึงขอเชิญชวนมาขยายความต่อก็จะเป็นพระคุณยิ่ง เพราะเก็บไว้กับตัวเองแบบเผลอๆ ก็จะกลายเป็นหลายๆ วัน เคาะสนิมกันไม่ออก เขียนรายงานกันไม่ถูกละยุ่ง ไหนๆ ต้องเขียนส่งอยู่แล้วก็อย่าลืมส่งขึ้น blog แบ่งให้เพื่อนอ่าน ถือเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว
สำหรับตัวเองตัดเรื่อง competency ออกไปจากวรจรชีวิตไปแล้ว หลังจากงานนี้โอนไปที่ผู้รับผิดชอบงานนี้โดยตรงคือ คณะกรรมการพัฒนาบุคลากรฯ แต่ด้วยความที่คนรอบข้างชอบถาม ส่วนตัวเราก็ชอบแคะ แกะ หาอ่านไปตามเรื่องตามราว เมื่อวานกลับจากไปอบรมให้คุณครูกลับมาเปิดอีเมลเพราะไปสอบถามราคาค่าวิทยากรจากพลพรรครักเอยในเรื่องนี้ว่าราคาสักเท่าใดรือ เห็นตัวเลขแล้วขยี้ตาไปสองครั้งกินยาแก้ปวดไปสองเม็ด… ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
วันนี้จึงค้นไปค้นมาไปพบ http://www.webjunction.org/web/18/1 ด้วยความไม่บังเอิญ เพราะตั้งใจไปอ่านเรื่องราวของ OCLC ที่มีอะไร อะไร ให้เราใช้มากมาย  เพื่อลดเวลาการทำงาน รวมถึงเป็นแนวทางในการพัฒนางานต่อ ถึงตัวเองจะไม่ค่อยได้ใช้เท่ากับฝั่งฝ่าย/งานที่เกี่ยวข้องโดยตรง แต่ก็คิดว่ารู้ไว้ ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม  อะไรๆ ที่เจอก็มักจะให้น้องอ้อที่ต่อไปคงต้องให้รางวัลความเพียร เป็นผู้แคะต่อ เนื่องจากมีความชำนาญและเข้าใจทักษะและกระบวนการของการทำงานมากกว่าตัวเอง เป็นผู้ทดลองใช้และบอกต่อให้คนอื่นๆ ในวงกว้าง ส่วนน้องท่านอื่นยินดีเข้าร่วมขบวนการ เพราะต่อไปน้องอ้อคงต้องล้างมือในอ่างทองคำ ไปรับงานใหม่ในไม่ช้านี้
คงต้องเข้าเรื่องกันซะที… WebJunction เป็นชุมชนออนไลน์สำหรับการเรียนรู้ของบรรณารักษ์และเจ้าหน้าที่ของห้องสมุด  ที่ประสงค์จะเสริมสร้างสมรรถนะการทำงานของตนเอง โดยมีหลักสูตรมากมาย แม้ว่าที่นี่จะไม่มีเอกสารฉบับเต็มให้อ่าน แต่มีโครงสร้างหลักสูตรมากมายให้เรา ได้อ่าน และนำกลับไปคิดว่าว่าในห้องสมุดของเราควรจะจัด หรือปรับหลักสูตรใดให้เข้ากับบุคลากร เพื่อจะได้ลดหรือปรับช่องว่างของความแตกต่างระหว่างบุคคล ให้อยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกัน เวลาทำตัวแบบนี้นึกถึงวิธีการวิศวกรรมย้อนรอยทุกที
ตัวอย่างวิชาบริการผู้ใช้และทักษะส่วนบุคคล มี 14  หลักสูตร ซึ่งใช้เวลาไม่เท่ากัน แต่ราคาจะอยู่ที่ 40 US$ แหม! ถ้าอยู่ใกล้จะขอไปเรียนให้ครบทุกหลักสูตร มีเรื่องราวที่น่าสนใจมากมาย เช่น การติดต่อกับผู้ใช้ขี้โมโห เสียงจากผู้ใช้ ฯลฯ แต่เรื่องราวและเนื้อหาแบบนี้  แหมหากหลุดมือไป ก้อเสียดายแย่ จึงลงมือจดและนำไปคิดต่อ เพราะท่านพี่ทั้งหลายต่างมีวิทยายุทธ์ที่สะสมกันกันมากมาย เป็นความรู้ที่ฝังอยู่ในตัว สมควรแก่กาลที่ต้องทำออกมา แหม! อุตส่าห์ขยันขาเมาท์ยังยิงแบบระยะเผาขนว่า  อะไรก็ฝรั่งๆ ก็เลยค้อนไปหนึ่งครั้งแล้วบอกว่าแค่อ่านของฝรั่ง แต่เดี้ยนคิดต่อแบบไทยย่ะ
อ้อ… ฝากเว็บไซต์นี้ไว้ในอ้อมกอดของ HR และท่านผู้บริหารทุกระดับด้วยค่ะ

Leave a Reply