ว่ากันด้วยเรื่อง"ขี้เกียจ"

            เมื่อก่อนตอนสมัยวัยละอ่อนเมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว ตอนที่ยังเป็นคุณครู ณ โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ด้วยความบังเอิญหรือตั้งใจไม่ทราบทำให้มีเพื่อนสนิทที่เป็นอาจารย์ชาวต่างชาติที่สอนที่โรงเรียน ในตอนนั้นอาจารย์ชาวต่างชาติกับอาจารย์ที่เป็นคนไทยไม่ค่อยเสมอภาคกันสักเท่าไหร่ (หรือคิดไปเอง) คือ อาจารย์ชาวต่างชาติจะมีห้องพักส่วนตัวคนละห้องแล้วก็มีเครื่องปรับอากาศทุกห้อง ซึ่งโดยส่วนตัวเป็นคนขี้ร้อน(มากๆ) เลยอาศัยว่าเราสอนภาษาอังกฤษด้วยและมีบางวิชาที่ต้องประสานงานกัน จึงเป็นเหตุให้เราสนิทกับอาจารย์ชาวต่างชาติ(แทบทุกคน)ในนั้น

วันหนึ่งในช่วงพักกลางวันซึ่งทุกคนกำลัง Lying down on the floor (นอนเกลือกกลิ้งกันอยู่) ดิฉันก็พูดขึ้นมาว่า

I’m lazy to go to teach!!! — ขี้เกียจไปสอนจังเลย 😕

อาจารย์ชาวต่างชาติคนหนึ่งในนั้นก็หัวเราะก๊ากขึ้นมาแล้วพูดว่า You  lazy to go to teach?

ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่ได้เอ๊ะใจอะไร แค่คิดว่าเค้าอาจจะตลกที่เราขี้เกียจไปสอน คุยไปคุยมาเค้าก็บอกว่า  ฝรั่งจะไม่ใช่คำว่า I’m lazy.

อย่าง เวลาฝรั่งขี้เกียจทำอะไรบางอย่าง   เช่น   ขี้เกียจกิน ขี้เกียจโทรกลับ เค้าก็จะพูดว่า

I couldn’t be bothered. — ฉันขี้เกียจ

เช่น  Can you go to the school by yourself? — คุณไปโรงเรียนคนเดียวได้ไหม

         I couldn’t be bothered. — ฉันขี้เกียจไปด้วย

หรือ I couldn’t be bothered telling you again. — ขี้เกียจบอกคุณอีกครั้ง

        I couldn’t be bothered calling him back. — ขี้เกียจโทรกลับไปหาเขา

       Ann said she couldn’t be bothered going to my birth’s day party. — แอนบอกว่าเธอ

       ขี้เกียจไปงานวันเกิดของฉัน

สรุป—เวลาเพื่อนฝรั่งชวนเราไปไหนหรือทำอะไรแต่เราขี้เกียจ( ที่จะทำสิ่งนั้น ) ก็ให้ใช้ประโยคนี้ได้เลย

            I couldn’t be bothered.    แปลว่า  ฉันขี้เกียจ  หรือขี้เกียจ

แต่ถ้าจำไม่ได้ หรือ ไม่สะดวกจะใช้ก็ I’m lazy. เหมือนเดิมนี่แหละฝรั่งก็เข้าใจเหมือนกันจ้า…….. 😆