ภาษาเป็นเครื่องทำความเข้าใจกัน คนหนึ่งคิดอย่างไร ต้องการอะไร ก็ส่งภาษาให้อีกฝ่ายรู้ ต่างก็รู้เรื่องกัน ภาษาจึงเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งชีวิต มีอิทธิพลยิ่งต่อความคิด ปรัชญา สติปัญญา และความรู้สึกผิดชอบต่อ สังคม และภาษาปรากฎในสองลักษณะ คือ ภาษาพูดกับภาษาเขียน ภาษาเขียนใช้เครื่องหมายซึ่งเราเรียกว่า อักษร หากไม่มีภาษาเขียน หรือตัวหนังสือ การถ่ายทอดความรู้ตลอดจนการร่วมความคิดของมนุษย์ก็จะไม่เกิดขึ้น ดังนั้น เครื่องมือการถ่ายทอดก็คือ ภาษา ทั้งภาษาพูดภาษาเขียน แต่ภาษาเขียน ซึ่งมีความคงทนยั่งยืน และแน่ชัดกว่า ภาษาเขียนหรือตัวหนังสือจึงมีความสำคัญต่อสังคมปัจจุบันเป็นอย่างยิ่งนั้น มีความหมายรวมไปถึงรูปภาพ แผนผังตลอดไปจนถึง โน๊ตดนตรี
หากจะพิจารณาภาษาไทยให้ละเอียดตามหลักพื้นฐานของการใช้ภาษานั้นมีความสำคัญ อยู่ ๔ อย่าง คือ เขียนอะไร อ่านออกเสียงอย่างไร แปลว่าอะะไร ใช้อย่างไร ศาสตราจารย์โจซัว วัตมูฆ ( prof. Joshua whatmoug ) อาจารย์ทางนิรุกติศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกาได้กล่าวไว้ในหนังสือ Language A modern Synthesis ของท่านว่า ภาษาย่อมเจริญก้าวหน้า ผันแปรไปพร้อมกับความเจริญก้าวหน้าของบ้านเมือง และในทางกลับกัน ภาษาก็ช่วยให้บ้านเมืองเจริญก้าวหน้าด้วย … คัดลอกมาจาก http://goo.gl/KCp7Vr (ทำให้ url สั้นแล้วเนื่องจากหาก copy มาแปะ ความยาวเท่ากับ 3 บรรทัด วิธีการหั่นให้สั้นๆ เคยเขียนไว้แล้วที่ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=31828
ดิฉันชอบคำว่า “เยอะ” เพราะมีเรื่องราวและสิ่งที่คิดเทียบเคียงได้หลายเรื่อง “เยอะ” แปลว่า มากเหลือหลาย หรือถมไป เช่นเวลาไปโรงอาหารเราอยากได้กับข้าวเยอะๆ ได้ตังส์เยอะๆ ได้คะแนนเยอะๆ
“เยอะ” ยังเป็นญาติกับ “แยะ” ที่แปลว่า มากมาย เรามักพูดด้วยกันว่า “เยอะแยะ” ส่วนดิฉันชอบประดิษฐ์คำและคิดว่าเก๋ จึงชอบพูดว่า “แยะ” บ่อยๆ เช่น มีขนม “แยะ” เลยพี่
“เยอะ” ในปัจจุบันยังมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบกับพฤติกรรมมนุษย์ที่ทำอะไรเกินพอดี เช่น เวลาดิฉันพูดจาวกวน ดิฉันชอบชั้นไปเช็คสถานะว่าดีกรีอยู่ระดับไหนว่า “พี่เยอะมั้ย” คำตอบในสถานการณ์หนึ่งๆ จะมีหลายคำตอบ แต่ส่วนใหญ่บางคนบอกว่า “ไม่” เหตุที่บอกว่า “ไม่” เพราะคนที่เราถามด้วยจะเป็นคนที่เราเหมือนเรา
น้องอ้อให้นิยามว่า คนเหมือนกัน มักอยู่ด้วยกัน และคิดอะไรเหมือนกัน ดิฉันพิจารณาจากพฤติกรรมของเดอะแก๊งค์แล้วตอบว่า “ไม่น่าม้าง” เพราะการเหมือนกันจะทำให้เราไม่เห็นสิ่งอื่น การค้นพบนี้เกิดจากการรับทานก๋วยเตี๋ยว เพราะสี่คนจะต้องรับทานสี่แบบ เพราะเราจะได้รู้ว่ามีเมนูอะไรบ้าง แล้วหากเพื่อเผลอเราจะได้แอบคีบ แต่มีเหตุผลว่าขอชิมหน่อย หากใครรับทานเหมือนกันจะโดนดิฉัน “เยอะ” ด้วยการบ่นๆ แบบไร้สาระ กระทั่งมีใบเตือนจากคนใจบุญและมีคุณูปการว่า “น้อยๆ หน่อย”
ซึ่งคำว่า “น้อยๆ หน่อย” ที่ฮิตในรุ่นย่างเข้าเลข 5 แต่เด็กยุคนี้ฟังแล้วงงว่าคืออะไร แต่สักพักก็เข้าใจได้เพราะภาษามีไว้สื่อสาร
เมื่อเช้าต้องทำหน้าที่ดูแลกิจการงานเมืองพบบันทุกข้อความมีคำว่า “config” อยู่หลายคำ อ่านๆ ดูพอจะเข้าใจว่าอะไรคืออะไร แต่ถามตัวเองว่าเข้าใจจริงๆ หรือป่าวหวา เลยมาหาอ่านต่อพบว่า..อืมมม กลับไม่เข้าใจยิ่งขึ้น
ในฝ่ายวิเคราะห์ฯ มีหน้าที่ต้องให้หัวเรื่อง ชีวิตจึงต้องวนเวียนกับการใช้ “คำ” เพื่อสื่อความหมาย ตัวอย่างสดๆร้อนๆ นำเสนอโดยคุณเอ๋นำเสนอประเด็นของคำว่า “โหราศาสตร์” “หมอดู” “พยากรณ์” ที่ต่างเป็นหัวเรื่องได้ด้วยกันทั้งสิ้น แต่มีนัยยะ/มีหน้าที่ในการสื่อความหมายที่ต่างกัน เมื่อพิจารณาจากตัวเองแล้วพบว่าข้อจำกัดน่าจะอยู่ที่คนที่นำไปใช้นั้น เข้าใจความหมายหรือไม่ รวมทั้งกรณีศึกษามากมายที่เกิดขึ้นในแต่ละวันของการทำงานรวมทั้งการใช้ชีวิตอยู่ในที่ทำงาน ถ้าไม่เข้าใจก็ต้องไปศึกษาหาความความรู้ หรือหาผู้รู้เพื่อให้ได้คำตอบ แล้วนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการประกอบสัมมาอาชีพ ดิฉันเลยต้องพากเพียรใช้ความ “เยอะ” ที่มีไปแสวงหาแล้วบอกต่อ เพราะ ในฐานะที่เรามีประสบการณ์มากกว่า อายุมากกว่า ทำงานมานานกว่า อ่านและรู้เห็นอะไรมามากกว่า และการที่เรามีอะไรไปให้ผู้อื่นบ่อยๆ สิ่งที่ได้คือนอกจากเรื่องของการเป็นผู้ให้แล้ว ยังเป็นการฝึกจิตให้เปิดใจ แม้จะคุกรุ่นตามประสา “คน” ที่มีอีโก้ยึดเหนี่ยวในบางครา เพื่อลดสิ่งดังกล่าวในรอบการประเมินที่ผ่านมาสดๆร้อนๆ ดิฉันได้ทดลองใช้สิ่งที่ถือว่ามีคุณูปการจากเพื่อนร่วมงานมาใช้ในการทำงาน หรือในทางทฤษฎีเรียกว่า การให้ข้อมูลย้อนกลับโดยเพื่อน (Peer Feedback) มาใช้ในการพัฒนางาน ….. แค่ทุกคนรวบรวมข้อมูลสรุปประเด็นแล้วยอมรับว่า “จริงนะ” พร้อมๆกับกระตือรือร้นหาวิธีการ หรือระมัดระวังไม่ให้เกิดซ้ำก็ถือเป้นผลบุญของทุกคน เป็นบุญกุศลที่เพื่อนมีให้เพื่อน
ย้อนไปสมัยเด็กๆมีหลายคำที่หายไปเช่น “เหม็นโอ่” “ราไฟ” “ดื้อแพ่ง” “จั๊กกระเดียม” และ ฯลฯ สำหรับดิฉันขอให้มีแต่คำที่หายไป เพราะยังไงๆ ก็จะมีคำใหม่ที่เกิดขึ้นมาทดแทน ขออย่างเดี้๊ยว… ความสุขที่มีอยู่อย่าหายไปไหนเชียวนา เพราะ วลีฆาตกร (Killer Phrases) เกิดง่ายแต่ตายช้า
ปล.ขอบคุณเรื่อง config
