คนตาบอด…ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่คุณอาจเจอพวกเขาได้ …ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ เช่น ตลาดนัด พวกเขาไปที่นั่น…เพราะหวังว่า… คงจะมี คนใจบุญ ไปเดินอยู่ที่นั่น บางครั้งก็เห็นไปคนเดียว บางครั้งก็มีสองคน…ที่จับมือกันค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิดเพราะต่างคน… ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว…
ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆ เครื่องนึงกับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน…ที่ขาดไม่ได้…ก็คือขันอลูมิเนียมอาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน ฉันเองก็ไม่คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนักหรอกแต่ก็ดูว่า เขาตั้งใจร้องเหลือเกินและดูเหมือนเขาก็หวังว่าคุณจะต้องชอบมัน ฉันเห็นเขาจับมือกันวินาทีนั้น…ทำให้ฉันนึกถึงอะไรบางอย่างที่ฉันเคยมองข้ามมาตลอด คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า?? คนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ??? เพราะคนตาบอด…ไม่เคยรู้เลยว่า…คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้นเมื่อเขามีความพอใจกันและกันไม่มีเกียรติยศ… ศักดิ์ศรี…ให้กังวลใจเพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงินตาสองข้าง ปิดสนิท….แต่เปิดใจเข้าหากันคนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย “ใ จ” ล้วนๆความรัก….ก็เกิดจากตรงนั้น
คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่งคนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึกคนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน…และกลับถึงบ้านพร้อมกันพวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ???คุณรู้หรือเปล่าคนตาบอด…จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไหม???ฉันกลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดีหลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่ การงาน ที่ดีเหลือเกินหลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย…ทั้งรวย ทั้งฉลาดแต่พวกเราหลายๆ คนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรักหรือว่าพวกเรามองเห็นกัน….เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น….เอ….พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก….มากเกินไปหรือเปล่านะอนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ดูเหมือนเขาจะสนใจก็เพียงแต่ว่าวันพรุ่งนี้ จะมีคนใจบุญซักกี่คนที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข
ขอบคุณตลาดนัด…ที่ทำให้ฉันเห็นภาพดีๆในวันนี้ ฉันเชื่อว่า…ครั้งหน้า…ที่คุณเห็นคนตาบอด…ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้นคุณอาจมองเห็นภาพที่คุณไม่เคยมองเห็นไม่ใช่ด้วยตา…แต่เห็นด้วยหัวใจเหมือนกับภาพที่ฉันได้เห็นในวันนี้