นานๆ จะไปราชการในประเทศโดยเครื่องบินสักที … ไม่ใช่สิเป็นครั้งแรกเพราะครั้งอื่นๆไป แต่เบิกเป็นค่ารถไฟโดยใช้หลักฐานเพื่อเบิกเครื่องบิน ไปแพงจ่ายถูก หลักฐานครบไม่ว่ากัน
ไปเชียงรายค่ะ คำนวณค่าโดยสารระหว่างทางราบกับทางบนฟ้าแล้ว สูสีกัน เพราะโปรโมชั่นของสายการบินราคาถูก อย่างไรก็ตามการเดินทางโดยเครื่องบินขอเป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะกว่าจะพาสังขารไปขึ้นเครื่องที่ดอนเมือง หรือสุวรรณภูมิไม่ใช่เรื่องสนุก การขอรถสำหรับสาวน้อยอย่างดิฉันเพียงคนเดียว มีความรู้สึกว่าชีวิตคงโกลาหลตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา หากไปแบบหมู่คณะก็สมควร รถไฟไทยจึงเป็นพาหนะเป้าหมายตลอดไป
เรื่องของเรื่องเกิดจาก บัดเดี๋ยวนี้ทุกอย่างเป็นเรื่องของออนไลน์ การจองตั๋วเครื่องบินนั้นถนัดแต่เป็นเรื่องของส่วนตัว คือได้แค่ใบยืนยัน บาร์โค้ดที่นั่งมาก็จบ จ่ายเงินก็หักจากบัตรเครดิต พอไปราชการก็ลืมไปว่าต้องมีเอกสารครบถ้วน หนูใหญ่บอกว่ามีซาก (เอกสาร) อะไรต้องเก็บมาให้ครบ ผลคือดิฉันเก็บมาครบ แต่ไม่มีบัตรเสร็จรับเงิน …….
ดิฉันมีแต่ Invoice แต่ทางการต้องมี Receipt เลยไม่ได้ หนูใหญ่สันนิษฐานจากการฟังข้อมูลมาว่าดิฉันคงตอบว่า No ตอนที่ระบบถามว่าต้องการใบเสร็จรับเงินมั้ย เพราะใครๆ ที่เค้าเบิกเค้าก้อมีกันทั้งน้าน … จบเลย ส่วนดิฉันนั้นสงสัยตัวเองว่าคงไปเป๋อเหรอวางไว้ที่ไหนสักที่ในโลกนี้
หนูใหญ่บอกว่าเอาไว้ว่างๆ ก่อน ค่อยมาดูกันว่าจะทำอย่างไร ส่วนดิฉันก็ทำเป็นพาลพะโลโมโห ว่าอารายกานน เห็นอยู่ว่าไปจริง หนูใหญ่บอกว่า เธอ เธอ Receipt น่ะมีม๊ายยย Receipt แปลว่าอะไร … ดิฉันทำปากหมุบหมิบสองครั้งแล้วจากไป (เพราะมากกว่านี้จะไม่ควร)
เนื่องจากเป็นคนชอบค้นคว้าหาเรื่อง และไม่ชอบฟังอะไรแบบกล่าวอ้าง ต้องมีหลักฐานยืนยันจึงเชื่อ และคิดว่าเรามีปัญหา คนอื่นในโลกนี้สักคนก็ต้องมีปัญหาแบบเรามั่งละว๊า ไม่รอช้าจึงต้องพึ่งกูเกิ้ล โดยใช้คำค้นแบบซื่อว่า “ใบเสร็จค่าเครื่องบินหาย” อัยยะ ผลออกมาเลยครับพี่น้อง …..
จึงตามเข้าไปอ่านและอ่าน และพิมพ์ให้คุณใหญ่ 1 ชุด ส่วนดิฉันก็ทำเอกสารตามคำแนะนำจากที่ได้อ่านมาก จึงขอคัดลอกมาให้อ่านกันคือ
กรณีที่หลักฐานประกอบการเบิกจ่ายสูญหาย
กรณีที่ใบเสร็จรับเงิน กากบัตรโดยสารเครื่องบิน หรือใบรับเงิน (Itinerary Receipt) ที่ข้าราชการ หรือลูกจ้างของทางราชการ หรือบุคคลภายนอก ที่ปฏิบัติงานให้ทางราชการและได้รับสิทธิเบิกค่าโดยสารเครื่องบิน ตามระเบียบของทางราชการสูญหาย หรือไม่สามารถนำมาเป็นหลักฐานประกอบการเบิกจ่ายเงินจากทางราชการได้ ให้ถือปฏิบัติ ดังนี้
- ประสานงานกับบริษัทสายการบิน หรือบริษัทตัวแทนจำหน่าย ( กรณีซื้อผ่านบริษัทตัวแทนจำหน่าย ) ที่ให้บริการออกบัตรโดยสารเครื่องบิน เพื่อขอสำเนา หรือภาพถ่ายใบเสร็จรับเงิน บัตรโดยสารเครื่องบิน หรือใบรับเงิน (Itinerary Receipt) พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง และใช้เอกสาร ดังกล่าว พร้อมคำรับรองจากผู้เดินทางไปราชการว่า ยังไม่เคยนำฉบับจริงมาเบิกเงินจากทางราชการ แม้หากค้นพบใบภายหลังก็จะไม่นำมาเบิกเงินกับทางราชการอีก เป็นหลักฐานประกอบการเบิกจ่ายเงิน
- กรณีที่ไม่สามารถขอสำเนา หรือภาพถ่ายใบเสร็จรับเงิน บัตรโดยสารเครื่องบินหรือใบรับเงิน (Itinerary Receipt) ตามข้อ 2.4.1 ให้ผู้เดินทางทำหนังสือรับรองการจ่ายเงินโดยชี้แจงสาเหตุที่ใบเสร็จรับเงิน กากบัตรโดยสารเครื่องบิน หรือใบรับเงิน (Itinerary Receipt) นั้นสูญหายและไม่อาจขอสำเนา หรือภาพถ่ายเอกสารนั้นได้ พร้อมทั้งให้ผู้เดินทางทำคำรับรองว่า ยังไม่เคยนำใบเสร็จรับเงิน กากบัตรโดยสารเครื่องบิน หรือใบรับเงิน (Itinerary Receipt) ฉบับจริงมาเบิกเงินจากทางราชการ แม้ถ้าหากค้นพบภายหลังก็จะไม่นำมาเบิกจ่ายอีก เสนอต่อผู้บังคับบัญชาชั้นอธิบดีหรือตำแหน่งเทียบเท่าขึ้นไปสำหรับราชการส่วนกลาง หรือผู้ว่าราชการจังหวัดสำหรับส่วนราชการในภูมิภาคแล้วแต่กรณี เพื่อพิจารณาอนุมัติ และเมื่อได้รับอนุมัติจากผู้บังคับบัญชาแล้ว ก็ให้ใช้เอกสารดังกล่าวเป็นหลักฐานประกอบการเบิกจ่ายเงินได้
……. ส่วนเอกสารฉบับเต็มอ่านได้ตามลิ้งค์ที่ค้น หรือจากคุณใหญ่ เรื่องนี้เราสองคนคุยกันแบบกระหนุงหนิงกันว่า คนหนึ่งเป็นผู้คุ้มกฎ แต่ใช่ว่าจะรู้ทุกอย่าง อีกคนหนึ่งเป็นผู้ใช้กฏ ก็ไม่รู้ทุกอย่างเช่นกัน หากเราร่วมมือกัน เข้าใจกัน เติมให้กันอย่างสม่ำเสมอ ทุกอย่างก็จะไปอย่างราบรื่น …. หนูใหญ่บอก เธอ เธอ ว่าซึ้งมาก
ในส่วนตัวของการทำงานในหน้าที่นั้นมีความเห็นว่าในชีวิตเรานั้นการทำงานมีกรณีศึกษามากมาย ทั้งเป็นเรื่องที่ควรทำ ไม่ควรทำ กระทั้งเรื่องที่ต้องคิดต่อ ใครที่เก็บ case เยอะคนนั้นจะได้เปรียบมากที่สุด ดิฉันชอบให้โจทย์กับเพื่อนร่วมงานไปคิดต่อ ลองมองๆ ย้อนกลับไป คนไหนที่สามารถเก็บ case study แล้วไปคิดต่อได้แยะ คนนั้นน่ะเยอะ!