เมื่อวาน (20 พ.ค.52) พาลูกยอด (ยอดชาย) ไปเข้าค่ายวิศวะ น้องใหม่ที่ ม.มหิดล ศาลายา เห็นป้ายประชาสัมพันธ์ให้นักศึกษาแต่งกายด้วย
ชุดนักศึกษา เห็นแล้วเข้าท่าดี จึงนำมาฝาก มหา’ลัยเราน่าจะนำมาเป็นตัวอย่างประชาสัมพันธ์บ้าง จบแล้วไม่มีสิทธิ์จริงๆ นะจะบอกให้ (5 -6 ปี ก็แต่งได้นะถ้ายังไมจบ)
ใช่แค่ 4 เอง ทำไมทำไม่ได้ แต่ขอวิพากษ์เท่าที่เห็นนะคะว่าต้องเรียบร้อยไม่ฟิตเปรี๊ยะด้วยหรือไม่ (ฮา)
เก่งสมชื่อจริงๆนะลูกยอด ยินดีกับความสำเร็จก้าวหนึ่งของชีวิตค่ะ
ใช่ค่ะเครื่องแบบนักเรียน นักศักษา คือสิ่งที่แสดงว่า เรายังอยู่ในวัยที่ยังต้องศึกษา และเรียนรู้ อีกทั้งยังช่วยเราได้หลายอย่าง เพราะคนที่เค้าเห็นเราใส่เครื่องแบบ เค้าก็มองว่าเรายังเป็นเด็ก หากทำผิดก็ยังให้อภัยกันได้ และยังได้รับความเอ็นดูจากผู้คน การเอื้ออาทรจากผู้คน
หมดสิทธิ์จริงๆนะครับ เมื่อวันเสาร์ที่16 พค52 ลูกสาวไปฟังบรรยายวิชาการที่ศิริราฃ คณบดีมาพบว่าลูกสาวยังแต่งชุดน.ศ อยู่บอกว่า นี่พวกเธอไม่มีสิทธิ์แต่งชุดนี้นะ 4ปีเท่านั้นจริๆ
ที่สารคามมีรูปแบบโฆษณาแบบนี้เหมือนกัน น้องดาวที่ ม.บูรพา บอกว่าต้องแต่งแบบนี้ซิ เลยหันไปบอกน้องดาวว่าคิดเหมือนกันเลย… อยากย้อนเวลาจังเลย…
มัวแต่ลุ้นพวก ม.1 กับ ม.4 เลยลืมลูกหลานที่โตๆ กันเลย ว่าจะถามๆๆๆ ก็ไม่ได้ถามสักที ดีใจกับครอบครัวพี่ทั้งสองด้วยค่ะ
น้าปองยินดีกับน้องภูมิคนเดียวไม่ได้นะ เดี่ยวน้องออมน้อยใจแย่ ในฐานะทีอยู่ใกล้ชิดขอเป็นผู้สื่อข่าวด้วยคน น้องออมตอนนี้จบบริบูรณ์แล้วสมกับเป็นลูกพ่อบูรณ์(สมบูรณ์ทุกอย่าง) น้องออมเรียนดีเด่นกวาดมาหลายเหรียญต้องถามคุณแม่นก ว่าได้เหรียญอะไรบ้างแถมโชคชั้นที่ 1 ได้เป็นอาจารย์สอนที่มหิดลอีก น่าอิจฉาจริงๆอยู่ใกล้ชิดต้องขอตำราเลี้ยงลูกให้เก่งบ้างซิ จะได้ปั้นน้องหมวยแตบ้าง (ปั้นไม่ขึ้นเพราะคุณพ่อกัณพงษ์ ไม่ให้ความร่วมมือเฝ้าแต่ขวด…(มัวแต่ งึกๆๆๆๆๆๆงักๆๆๆๆๆๆ).แถมคุณลูกหมวยแตไม่ให้ความร่วมมืออีก วันไปสัมนาฯ แม่ไม่อยู่ก็ไม่ไปเรียนพิเศษกัน อย่างนี้จะไหวหรือ งึกๆๆๆๆงักๆๆๆๆ สงสัยต้องส่งน้องหมวยแตไปเก็บใบชากับอุ้ยตี่ป๋ายดอยแล้วเจ้า
พี่นกเคยบอกว่า ให้พร่ำสอนสิ่งดีๆ กับลูก พัชก็ยังจำและพยายามทำ จนกลายเป็นบ่นหรือเปล่าไม่รู้ ชื่นใจแทน ตบท้ายด้วยอิจฉาน้อย ๆ
ตกข่าวค่ะ (ต้องโทษลุงบูรณ์) ส่งถึงฝั่งอีกคน เหลือแต่ลูกพวกเรายังวิ่งกันตุเลงๆๆๆๆ กันเน้อ
ขอบคุณน้าๆ ที่ให้กำลังใจ ต้องยกความดีให้กับพ่อบูรณ์ที่ขยันรับส่ง วันนี้คนโตเรียนที่นี่ คนเล็กเรียนที่โน่น เป็นงงสิท่านถึงเวลาก็ไปรับ บางครั้งไปรอรับผิดที่ นึกได้ ทำไมที่นี่เงียบจัง ไม่ใช่นี่นา สติกลับมาแล้วไปที่ใหม่ จนคนโตเข้ามหา’ลัย เหลือรับส่งคนเดียวค่อยยังชั่ว สอบเข้าว่ายากแล้ว สอบออกยากยิ่งกว่านา ได้แต่เตือนตัวเล็กอย่าให้แมวมาด้อมๆมองๆมากนักนะ (C) หมาก็ไม่ต้องเอ็นดูนัก(D) แล้วก็ไม่ต้องชอบกินปลาด้วย(F) ส่วนพี่ออมจบแล้วกวาดรางวัลมา 5 รางวัล (มี 6 รางวัล)ไม่อยากไปไกลบ้าน
(เป็นอาจารย์สอนที่ ม.นเรศวร)เลยอยู่ทำงานที่ศิริราชนั่นแหละ ยังไม่ใช่อาจารย์เต็มตัว ทำงานหลายอย่าง ช่วยงานวิชาการ
คุมน้องทำแล็ป (น้องภูมิจะแซวว่าทำหลบ) ควบคุมคุณภาพการผลิตยา ฯลฯ
ดีใจที่น้าพัชจำได้ เด็กๆ ไม่อยากให้สอนโดยการตี ใช้วิธีการพร่ำบอกไปนั่นแหละ แล้วจะดีเอง มีตีบ้างไม่พร่ำเพรื่อ