ฮ่องกง-มาเก๊า เรื่องเล่าไม่รู้ลืม

วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 เวลา 8.30 น. ทุกคนได้เดินทางไปยังฮ่องกง-มาเก๊า รู้สึกว่าตื่นเต้นมาก นอนไม่หลับเลย เคยเดินทางภายในประเทศก็ธรรมดา แต่ได้เดินทางไปยังต่างประเทศจะทำตัวอย่าไรดี
ไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิใหญ่โตเหลือเกิน สมกับเป็นสนามบินที่ใหญ่ในเขตภูมิภาค อาเซียนเลยทีเดียว ไม่นึกว่าจะทันสมัยอย่างนี้ขนาดเดินยังไม่เดินได้ธรรมดาเลย มีบันไดเลื่อนสบายๆๆ นึกถึงแล้วก็ปวดท้องอยากจะเข้าห้องน้ำ ห้องน้ำก็ดันเป็นห้องน้ำอัตโนมัติ ตอนอยู่บนเครื่องบินนึกเหมือนกันว่าทำอย่างไรถึงจะได้เข้าใช้ห้องน้ำเสียทีเอาล่ะ เราก็จะขอขึ้นแบบรู้ๆ ที่ไหนได้ขึ้นไปแล้วเป็นห้องน้ำห้องนิดเดียว แถมที่กดปุ่มสีฟ้าด้วย อ่านภาษาอังกฤษไม่ออกด้วย พอกดปุ่มเหมือนเรียกสัญญาณอย่างใด อย่างหนึ่ง ตกใจนึกว่ากดปุ่มผิด
หลังจากนั้นก็ถึงฮ่องกง โอ้โห….มีตึกสูงลิบลิบๆๆๆ เลย ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมาถึงได้ บรรยากาศสดชื่นไม่ร้อนมาก เพราะรถติดแอร์ แม้กระทั่้งห้องน้ำก็ติดแอร์ไปหมด ห้องอาหารก็ติดแอร์ คนที่นั่นเป็นคนขยันมาก ม๊ากๆๆๆ คือว่าขยันเดิน เดิน เดินไปทำงาน หรือว่าเดินไปซื้อของก็ไม่ทราบ อยากจะถามว่าเค้าเดินไปไหนกัน รีบร้อนเหมือนกรุงเทพฯ  เห็นตึกบ้านเมืองใหญ่โตเหลือเกิน มีสินค้าที่ขึ้นชื่อ ถนนหนทางไม่มีเศษกระดาษให้เห็นเลย แม้แต่กระทั่งสุนัขก็ไม่มีสักกะตัวหนึ่ง หรือว่าเค้าจะเก็บไว้ในคอนโด บ้านเมืองเค้าเป็นศูนย์กลางแห่งการท่องเที่ยวมากๆ เลย เรายังติดใจเลย ถ้ามีโอกาสคงต้องไปอีก
ส่วนมาเก๊า เป็นเมืองเล็กๆ เป็นแหล่งย่านธุรกิจ การค้า การพนัน อันเลืองลือ สมกับเป็นเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เห็นเป็นเกาะเล็กๆๆ บ้านเมืองสะอาดไปทั่วทุกที่ ประทับใจมาก ตอนรถเมล์จอดน่ะ…ยืนกันเป็นระเบียบแถวยาว ไม่น่าเชื่อเลย ผิดกับประเทศไทย ใครไปถึงก่อนได้ขึ้นก่อน แย่งกันรีบขึ้นรถ เรือโดยสารก็เป็นระเบียบเช่นกัน สร้างความประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ส่วนกระเช้าไฟฟ้า NGONG PING CABLE CAR (กระเช้าลอยฟ้า) ก็ดีเหมือนกัน เป็นธรรมชาติสดชื่นเหลือเกิน เป็นที่ราบสูงนองปิง สวนเมืองลันตา ได้ไปดูรูปปั้นพระพุทธรูปเทียนตัน (Tian Tan Buddha Staue) เหนื่อยเหลือเกินเดินขึ้นไปให้ถึงถือว่ามีบุญมากเลย….