อยู่กันด้วยความรัก

หลายๆคนบ่นว่าตัวเองลำบาก ต้องทำงานหนัก รับผิดชอบภาระมากมาย เวลากินเวลานอนไม่ค่อยจะมี ทำไมถึงเกิดมาเป็นแบบนี้นะ……….อยากให้พวกเราได้รู้จักกับครอบครัวหนึ่ง แล้วจะรู้สึกว่าตัวเองโชคดีกว่าใครๆอีกมากมาย
ชีวิตในบ้านเช่าขนาดเล็ก ในซอยหลังวัดลาดปลาเค้า พื้นที่คับแคบและแออัดมาก พ่อ แม่ และลูกๆอีกสามคน ใช้ชีวิตร่วมกันมาอย่างลำบาก
พ่อ (คุณนะภา) ป่วยเป็นอัมพาตจากอุบัติเหตุกระดูกต้นคอหัก นอนบนเตียงช่วยเหลือตัวเองไม่ได้มา 2 ปี แม่ (คุณเปิ้ล) ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวเลี้ยงดูคุณนะภา และลูกๆทั้งสาม โดยมีอาชีพเย็บผ้าโหลอยู่กับบ้าน
เฟิร์น ลูกสาวคนโต เรียนหนังสืออยู่ ป. 3
แฟ้ม ลูกชายคนกลาง เรียนหนังสือ ป. 2
ฟิวส์ ลูกชายคนเล็ก อายุ 5 ขวบ หยุดเรียนไป 2 ปี เพราะป่วยเป็นลูคีเมีย (มะเร็งเม็ดเลือดขาว) และยังต้องให้เคมีบำบัดอยู่
ชีวิตประจำวันของครอบครัวนี้ต่างจากพวกเรามาก เพราะแม่ต้องทำหน้าที่ทุกอย่างภายในบ้านคนเดียว เช้าขึ้นมาก็ต้องเตรียมหุงหาอาหารสำหรับลูกๆที่จะไปโรงเรียน แล้วแม่ก็ต้องปั่นจักรยานไปส่ง กลับจากส่งลูก พ่อกำลังรออาหารอยู่ เช็ดเนื้อเช็ดตัว รวมทั้งการขับถ่ายของเสีย เสร็จภาระหน้าที่จากตรงนั้น ต่อไปคืองานบ้าน แล้วก็งานที่จะทำให้มีรายได้เลี้ยงดูทั้งห้าชีวิต คุณเปิ้ลเล่าว่า “ตอนกลางวันไม่ค่อยได้เย็บผ้าเท่าไร เพราะต้องดูแลป้อนข้าวป้อนน้ำสามี ตกบ่ายก็ต้องปั่นจักรยานไปรับลูกอีก เวลาที่ทำงานเย็บผ้ามักจะทำตอนกลางคืนที่สามีและลูกๆหลับกันแล้ว ตัวเองไม่ค่อยได้นอนหลับบนที่นอนหรอก ไม่ไหวจริงๆก็จะฟุบหลับบนจักรเย็บผ้าแทน ไม่ทำก็ไม่ได้ ใครจะเลี้ยงเรา”
เหตุการณ์แบบนี้เป็นปกติสำหรับคุณเปิ้ล แต่ยามใดที่สามีป่วยต้องมาโรงพยาบาล ดูเหมือนว่าจะลำบากมากกว่า ไม่มีรถ ไม่มีใครช่วยอุ้มสามี ลูกอีกล่ะ ……………. แต่ก็ยังไม่เท่าตอนที่ เจ้าฟิวส์ป่วย ต้องไปให้เคมีบำบัดที่โรงพยาบาล แล้วจะต้องค้างคืน คุณเปิ้ล ให้เฟิร์นกับแฟ้มเป็นคนไปเฝ้าน้อง เพราะจะต้องกลับมาเย็บผ้า และดูแลสามี…………………สามพี่น้องดูแลกันเอง แม่ต้องดูแลพ่อ
ใครที่ว่าลำบาก มีภาระหน้าที่รับผิดชอบมากมาย เรื่องราวที่นำมาเล่าสู่กันฟังคงพอทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง อยากให้กำลังใจกับทุกคนที่เหนื่อย และทำงานหนัก คุณเปิ้ลเป็นผู้หญิงเก่งและแกร่งมาก กำลังใจเต็มเปี่ยม สู้แบบไม่เคยยอมแพ้ เธอบอกว่า “จะสู้ไปจนกว่าจะชนะ”