พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฉบับ พ.ศ.2542 บอกว่า จิต เป็น น. (คำนาม) หมายถึงใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก (ความหมายสองอย่างหลังนี้เพิ่งจะทราบแฮะ) ส่วน อาสา หมายถึง ก.(กริยา) แปลว่า เสนอตัวเข้ารับทำ
จิตอาสา เป็นคำใหม่ หลังจากค้นคว้าไปพอประมาณแล้วพบว่าเกิดขึ้นในช่วงของเหตุุการณ์สึนามิ ที่มนุษย์เห็นโสกนาฏกรรมแล้วเิดอาการเดียวกันคือใจสั่งมา แล้วเสนอตัวเข้าไปรับทำงานต่างๆ
พระไพศาล วิสาโล กล่าวว่า “เนื้อแท้ของความเป็นอาสาสมัครนั้นอยู่ที่จิตใจ คือมี ‘จิตอาสา’ ที่ต้องการช่วยเหลือผู้อื่น หรือนึกถึงส่วนรวม จะเป็นครู พ่อค้า นักธุรกิจ ข้าราชการ ก็สามารถเป็นอาสาสมัครได้ตลอดเวลาหากมีจิตใจ ที่คำนึงถึงส่วนรวมอยู่เสมอ เราจำเป็นต้องตระหนักอยู่เสมอว่า ‘อาสาสมัคร ‘ นั้นไม่ใช่เป็นอาชีพ หากคือสำนึกที่สมควรมีอยู่คู่กับความเป็นมนุษย์ของเราจนกว่าชีวิตจะหาไม่” ..(ข้อมูลจากวิกิพีเดีย)
มหาอุทกภัยที่ผ่าน เราจะพบว่ามีคนที่มีจิตอาสามากมาย …เห็นภาพคนไทยรักกัน… ไม่แปลกใจเลยที่มูลนิธิช่วยเหลือการกุศลแชริตี เอด ฟาวน์เดชัน (ซีเอเอฟ) แห่งสหราชอาณาจักร หากคิดเป็นเปอร์เซ็นต์แล้ว พบว่าชาติที่เอื้อเฟื้อที่สุดในโลก คือ ประเทศไทย โดยชาวไทยกว่าร้อยละ 85 ร่วมบริจาคและอุทิศตนเพื่อการกุศลเป็นประจำ (http://manager.co.th/Around/ViewNews.aspx?NewsID=9540000162051 ระหว่างฟังข่าว บอกกับเพื่อนว่ารู้สึกสุขใจ
ห้องสมุดของเรามีจิตอาสาตัวแม่อยู่หลายท่าน โดยเฉพาะในเรื่องกิจกรรมของเด็ก ที่พร้อมจะดำเนินการต่อไปทุกเมื่อ
กิจกรรมที่ผ่านมาของเราที่มีจิตอาสาเข้าไปทำกิจกรรมแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยคือ การเข้าไปดูแลเด็กๆ ในศูนย์พักพิงของมหาวิทยาลัยศิลปากร ทั้งในเวลาที่ต้องดูแลงานหลวงและงานราษฏร์ โดยเฉาพะช่วงวันหยุดที่ไปทำงานแบบหน้าดำคร่ำเคร่ง และเอาจริงเอาจัง เล่าเรื่องนี้ให้ที่ประชุมหัวหน้างนของสำนักหอสมุดกลางฟัง … ต่อมาผู้อำนวยการได้จดหมายน้อยมาขอบคุณทุกท่านที่ร่วมชะตากรรมในครั้งนั้น
สำหรับตัวเองมองว่า … ประสบการณ์ที่สั่งสมทำให้หลายคนกล้า ที่จะก้าวออกไปทำงานโดยที่ไม่รู้เลยว่าจะมีรูปแบบเป็นอย่างไร และจะลงเอยอย่างไร หรือกระทั่งน้องใหม่ที่เข้าไปเรียนรู้สิ่งใหม่ หากทุกคนมองงานตรงหน้าด้วยการใช้ “ใจ” เป็นตัวกำหนดให้รู้และคิดที่จะทำ โดยไม่คำนึงถึงผลตอบแทน ไม่หงุดหงิดและวอแว
น่ารักเนอะ 😛
ส่วนกิจกรรมในงานองค์พระปฐมเจดีย์ ทราบว่ามีส่วนหนึ่งที่เข้าไปช่วยดูแลในฐานะจิตอาสา ไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร สุขใจกันแค่ไหนที่ได้ทำงานแบบนี้ ปีนี้ข้าพเจ้าแทบจะไม่ได้คุยเรื่องนี้กับใครเลย เพราะมัวแต่ไปเฝ้าที่ศูนย์พักพิงฯ แต่เชื่อว่างานแบบนี้เราทำกันมานาน สบายๆ กันอยู่แล้ว
ส่วนวันเด็กที่จะถึง จิตอาสาทั้งหลาย พร้อมลุย! เย้….
