ทรงพระเจริญ

เมื่อวานนี้ (5 ธ.ค.54) กำลังคิดสองจิตสองใจว่าเอาไงดีระหว่างอยู่ที่บ้านรอรับชมถ่ายทอดพระราชพิธีมหามงคลในหลวงเสด็จออกมหาสมาคมและฟังพระราชดำรัส สุดท้ายตัดสินใจไปดูบรรยากาศงานเฉลิมฉลองพระราชพิธีมหามงคลที่กรุงเทพฯ ดีกว่า ส่วนการรับชมถ่ายทอดเช้านี้คงหาดูได้อีกบ่อยครั้งในระยะนี้

การเดินทางไปกรุงเทพฯ ก็ไปโดยรถไฟฟรีเพื่อประชาชนตามเคย มีประชาชนรอไปกรุงเทพฯ ด้วยกันมากมายอาจเนื่องด้วยคมนาคมทางถนนไม่สะดวก ถนนสายปิ่นเกล้า-นครชัยศรี ยังเปิดใช้สัญจรไม่ได้เนื่องจากป้าน้ำยังท่วมอยู่ ประชาชนส่วนใหญ่สวมใส่เสื้อสีชมพู เห็นแล้วรู้เลยว่าที่หมายคือที่ใด ศูนย์รวมจิตใจต่างอยู่ที่พ่อหลวงของชาวไทยนั่นเอง
เมื่อไปถึงสถานีรถไฟธนบุรีแล้วก็ต่อรถกระป๋องไปลงข้างโรงพยาบาลศิริราช ส่งลูกสาวเข้าหอพักเอาเสบียงเก็บให้เรียบร้อย ระหว่างนั้นได้ยินเสียงโทรทัศน์ของแม่บ้านหอพักขึ้นเพลงสรรเสริญพระบารมี แสดงว่าเสร็จพระราชพิธีแล้วและในหลวงกำลังเสด็จกลับโรงพยาบาลศิริราช  จึงรีบชวนลูกออกมารอรับเสด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศานุวงศ์ ประชาชนที่มารอรับเสด็จต่างมีสีหน้าเบิกบานยิ้มแย้มแจ่มใส รอด้วยใจจดจ่อ แถวรอยาวมากตั้งแต่ถนนปากทางที่จะเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลศิริราชจนถึงท่าน้ำวังหลัง
และแล้ววินาทีแห่งความปลื้มปิติก็มาถึง ประชาชนท้ายแถวตรงท่าน้ำเห็นขบวนรถนำเสด็จฯ ก่อน ต่างส่งเสียง “ทรงพระเจริญ” ขึ้นมาดังกึกก้อง พวกเราอยู่ตรงกลางๆ กลับมองเห็นได้ช้ากว่า แต่อย่างไรก็ตามเสียง “ทรงพระเจริญ” ก็ประสานเสียงขึ้นมาดังกึกก้องตลอดทางที่รถยนต์พระที่นั่งผ่านมาช้าๆ  พวกเราต่างโบกธงชาติไทยและธงมหาราชปลิวไสว  พระองค์ทรงโบกพระหัตถ์และแย้มพระโอษฐ์ให้เหล่าพสกนิกร  น้ำตาแห่งความปลื้มปิติไหลรินไม่รู้ตัว ทุกคนที่เห็นต่างเป็นเช่นนั้น
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ขอทรงเป็นอมตะอยู่คู่คนไทยตลอดกาลเทอญ
ทรงพระเจริญ