เที่ยว.. คำสั้นๆ แต่คนเกือบทุกเพศทุกวัยช้อบ ชอบ แต่ใครอยากจะไป ณ ที่แห่งใดนั้นทั้งที่น่าโคจรหรือที่อโคจรก็ตาม เชื่อว่าทุกท่านต้องเคยผ่านการเที่ยวมาบ้างแหละ
แต่สำหรับฉันแล้วฉันชอบการท่องเที่ยวมาก..แต่ว่าในชีวิตจริงแล้วฉันไม่มีโอกาสได้เที่ยวอย่างใจนึกนักเพราะข้อจำกัดหลายอย่างทั้งหน้าที่การงานที่เป็นข้อจำกัดในเรื่องเวลาเพราะบางที่เราอยากอยู่นานๆ หน่อยแต่เป็นไปไม่ได้, ไม่มียานพาหนะส่วนตัว, และประการสำคัญคือฉันใช้ไม่เป็นสักอย่างต่างหากล่ะนี่ละเรื่องหลัก (ยกเว้นการพายเรือแต่ฉันคงไม่พายเรือเที่ยวทั่วไทยหรือไปทั่วโลกแหงๆ)
แต่ฉันก็มีวิธีพาตัวเองไปท่องเที่ยวตามที่ต่างๆไม่ว่าจะในประเทศหรือต่างประเทศโดยเดินทางแบบประหยัดสุดๆ คุ้มสุดๆและสนุกสนานอีกต่างหาก แถมได้รับรู้วิถีและวัฒนธรรมในแต่ละที่ที่เราไปไม่ว่าจะเรื่องอาหารการกิน การดำรงชีวิต อาชีพ ประเพณีเกร็ดตำนานต่างๆอีกมากมาย วิธีเที่ยวที่แสนจะประหยัดและง่ายดายก็คือ…การเที่ยวไปตามตัวอักษรนั่นเอง อยากไปเที่ยวที่ไหนก็อ่านเอาซิจ๊ะ (ต้องเป็นคนชอบอ่านด้วยนะ)
นักเขียนที่เป็นนักท่องเที่ยวทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่นเขาเขียนให้เราได้ท่องไปในโลกของตัวอักษรมากมายก่ายกอง เลือกเอาซิเผื่อว่าในวันข้างหน้าเราอาจจะมีโอกาสได้ไปในสถานที่นั้นจริงๆบ้าง (อ่านไปฝันไปและจำข้อมูลไว้บ้าง) เพราะเคยไปบางที่ที่เราเคยอ่านมาก่อน ทำให้เรามีข้อมูลที่อยู่ในหัวเราอยู่แล้ว เราก็โม้ได้ ทำให้เพื่อนแปลกใจได้เหมือนกันนาว่าเฮ้ย หล่อนรู้ได้ไง เคยมาเที่ยวแล้วละซิ เราก็รับสมอ้างไปเลยว่าเคยมาแล้ว ทางตัวอักษรไงล่ะ เท่านี้ฉันก็ได้เที่ยวไปในโลกกว้างแล้วอย่างที่อยากไป จะนั่งเครื่องบิน ขึ้นรถ ลงเรือ ขึ้นเขา ลงห้วย ออกทะเลจะไปแบบหรูขนาดไหนไปได้หมด
4 thoughts on “เที่ยว…ตามตัวอักษร”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
เราหาเพื่อนเที่ยวที่รู้ใจได้อีกคนแล้ว หลังจากที่ค้นหามาเป็นเวลานาน ชอบนะชอบไปเที่ยวกับคนมีตังค์ เพราะอุ่นใจมากมาก อย่างไรเขาคงไม่ปล่อยเราทิ้งเป็นแน่ เริมกำหนดวัน เวลา สถานที่มาได้เลยนะคะ หรือจะชวนพี่เบริ์ด ไปอีกคนดี เพราะพี่เขาบอกว่า เที่ยวเมืองไทยครืนเครง เศรษฐกิจคึกครัก
เวลาไปเที่ยวหนูจะอ่านเกี่ยวกับเส้นทางไปก่อน ส่วนเนื้อหาของสถานที่ท่องเที่ยวจะดูแบบผ่านๆ แล้วกำหนดว่าจะเดินทางไปที่ไหนบ้าง เพราะมีความเชื่่อโดยส่วนตัวว่าอ่านไปแล้วจะกร่อยเพราะเราตั้งรับไว้แล้ว แต่พอหลังจากเที่ยวก็จะกลับมาอ่านแบบจริงจังอีกครั้งแล้วค่อยสรุปกับตัวเองว่าแต่ละที่เป็นอย่างไร เนื่องจากเป็นคนชอบเที่ยวและเที่ยวทุกทิศ เวลาไปที่ไหนกลับมาหากเจอเจ้ก็จะเล่าให้ฟังและทุกครั้งเจ้ก็จะเล่าให้ฟังว่าแต่ที่เป็นอย่างไร…แล้วก็ตบท้ายว่า พี่ไม่ได้ไปหรอกนะอาศัยอ่านเอาจ๊ะ
แต่การอ่านและความจำของท่านพี่…ข้าพเจ้าขอนับถือจริงๆ
เริ่มต้นจากที่ใกล้ๆ และเร็วๆ นี้กันดีกว่า ตามคำชวนของพี่ปอง นั่งรถไฟฟรีไปประจวบ หลังจากลับมาจากสัมมนาที่พัทยา เริ่มลงชื่อได้เลย “เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้” “Unseen in Thailad” “เที่ยวเมืองไทยครื่นเครง เศรษฐกิจไทยคึกคัก” “เที่ยวเมืองไทยชิดในหน่อย” ยกสโลแกนการท่องเที่ยวขนาดนี้ไม่ไปก็ไม่รู้จะทำยังงัยแล้ว
เที่ยวแบบนี้ นอกจากได้รับความสุขแล้ว ยังประหยัด ปลอดภัยและไม่เหนื่อยด้วย อย่าลืมแนะนำเด็กรุ่นหลังๆด้วยนะคะ