เมื่อวันอาทิตย์ที่ 15 มีนาฯ ผ่านไปทางจังหวัดสมุทรสงคราม เลยแวะไปวัดเขายี่สาร ไปที่ทุ่นริมน้ำก่อน ในแม่น้ำแม่กลอง มีปลากระทุงเหวตัวใหญ่ ๆ ลูกชายตื่นเต้นบอกว่า ปลาเข็มยักษ์ น่าจับไปปล่อยในคลองบ้านเราบ้าง !!! … ขึ้นไปไหว้พระนอนในถ้ำข้างบนเขา ดูรอยพระบาท แล้วก้เดินดูกันไปรอบ ๆ น่าเสียดายความเป็นโบราณสถาน น่าจะมีผู้คนให้ความสนใจมากกว่าที่เห็น (หรือเรามาไม่ตรงกับที่คนอื่นเขา้มาก็ไม่รู้…) ทราบมาเหมือนกันว่า มีพิพิธภัณฑ์ แต่ที่ไปเป็นตอนเย็นแล้ว พิพิธภัณฑ์จึงปิด แอบมองเข้าไปข้างใน ก็มีเครื่องใช้ในครัวเรือน ในสมัยก่อน ด้านหน้านอกพิพิธภัณฑ์ มีป้ายบอกที่มาที่ไปของพิพิธภัณฑ์ จำมาได้คร่าว ๆ ว่า ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, และมหาวิทยาลัยศิลปากรมีส่วนร่วมอย่างมากในการเปิดพิพิธภัณฑ์ ยังนึกเสียดายว่าไม่ได้เอากล้องถ่ายรูปไป คราวหลังไปไหนต้องไม่ลืมเอากล้องไปด้วยเสมอ ๆ แล้ว
มีความรู้สึกว่า ที่นี่่น่าจะไม่ค่อยมีผู้มาเยี่ยมชมมากนัก จึงทำให้บรรยากาศรอบ ๆ ดูเหงา ๆ ผิดกับที่เมื่อเดือนก่อนที่ไปค่ายบางกุ้ง (ซึ่งแต่เดิม เป็นแค่ค่ายโบราณ ที่น่าอัศจรรย์ ต้นไม้ขึ้นปกคลุมโบสถ์ที่มีองค์พระอยู่ข้างใน ดูศักดิ์สิทธิ์ และน่าระลึกถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ สามารถนั่งมององค์พระ และสภาพแวดล้อมในบริเวณค่ายได้อย่างซาบซึ้ง ไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก เพราะเป็นเพียงทางผ่านไปมาของผู้คน ) แต่ที่ไปครั้งล่าสุด ..โห..ผู้คนมากมาย มีพระรดน้ำมนต์ มีต้นไม่ไว้ขูดหาเลข มีรูปกระดานเจาะรู ไว้ให้นักท่องเที่ยว เอาหน้าตัวเองใส่แล้วถ่ายรูปเป็นทหารไทยจับทหารพม่า.. มีการรับบริจาคมากมาย..ตอนนี้จึงเกิดความรู้สึกว่า ความเจริญ ความเป็นทุนนิยม ทำให้ความรู้สึกด้านจิตวิญญาน มันหายไป น่าเสียดาย เพราะความรู้สึกแบบนี้เมื่อมันหายไปด้วยการถูกครอบด้วยเรื่องของผลประโยชน์ แล้ว มันคงไม่ได้เอากลับคืนมาได้ง่าย ๆ หรือดังนั้นที่เขายี่สารก็น่าจะดีอยู่แล้วที่ไม่ต้องมีคนพลุกพล่านมากนัก …
ส่วนรูปที่เห็นหนูปอง…นักเที่ยวรอบทิศ บอกว่าจัดให้…เพราะมีเป็นกระตั๊ก
อาจารย์ศิลปากรที่พูดถึงคือ อาจารย์สิริอาภา หิรัญรัชตะ จากคณะศึกษาศาสตร์ เป็นทั้งคนยี่สารและเป็นนักวิชาการ หากมีโอกาสได้ฟังท่านเล่าเรื่องแล้ว เราจะรู้สึก “อิน” มากเพราะได้เห็นทั้งความเป็นมาและเป็นไปได้อย่างดีมากๆ รูปที่ 1-3 เป็นส่วนของวัดและพิพิธภัณฑ์ เนื่องจากสะสมตะเกียงจึงเอารูปนี้ขึ้นมา ส่วนโอ่งเป็นภาชนะสำหรับกักเก็บน้ำเนื่องจากน้ำในคลองยี่สารเค็มซึ่งติดต่อกับคลองบางตะบูน จ.เพชรบุรีที่พวกเราไปเมื่อปีก่อน ส่วนรูปที่ 4 นั้น ในสมัยก่อนแต่ละบ้านที่ยี่สารจึงมีโอ่งจำนวนมาก (สามารถแสดงฐานะได้) เพราะต้องเก็บน้ำฝนไว้แต่ตอนนี้มีน้ำประปาแล้ว โอ่งจึงไม่ค่อยได้ใช้เป็นโอ่งร้าง… จนอยากขนกลับมาที่บ้าน ที่ยี่สารยังมีถ่านจากไม้โกงกางซึ่งเป็นถ่านไฮโซเพราะเป็นสินค้าส่งออ และรายการกบนอกกะลาเคยมาถ่ายทำที่นี่และอาจารย์เป็นคนเล่าเรื่อง หากมีโอกาสจะชวนขับรถไปเี่ที่ยวเพลินๆกันค่ะ ส่วนตอนนี้ดูรูปไปพลางก่อนนะคะ อิอิ
ดีจังเลย ได้เที่ยวกับลูก เป็นการเสาะแสวงหาความรู้ที่ได้ประสบการณ์ตรง ทำต่อไปเถอะค่ะ ไหนๆไปแล้วเสียตังค์แล้ว ตัวเองเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกซึ่งต้องไ้ด้ความรู้ด้วยแล้ว ก็นำมาแบ่งปันให้กับคนอื่นอีก ดีมากๆค่ะ ป้าแมวชอบ ทำดีต่อไป
เมื่อเดือนก่อน (กุมภาพันธ์) ไปกับพี่สมปองมาค่ะ เลยต้องขึ้นบัญชีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของครอบครัวอีกแห่งหนึ่ง เพราะเป็นเส้นทางลงใต้แวะได้