เมื่อวาน (21ส.ค.54) เสร็จภารกิจส่งลูกยอด(ชาย) กลับหอที่ศาลายาแล้ว เห็นว่ายังไม่บ่ายแก่นักก็ชวนลุงบูรณ์ไปหาป้านพรัตน์กัน ว่าจะชวนสุนีย์ไปด้วยแต่ไม่อยู่ ขับรถเลยขึ้นสะพานลอยไปบ้านโป่ง ถามเมล์เครื่องแถวนั้นไม่มีใครรู้จักบ้านกตัญญู พอบอกว่าสถานที่เลี้ยงดูคนแก่เขาจะบอกว่าบ้าน เบธานี ซึ่งไม่ใช่อีกเลยโทร.ถามหลานป้านพรัตน์ได้ความว่าเลยมาแล้วให้วกกลับมาใหม่จะเห็นทางเลียบคลองชล
สรุปว่าการไปบ้าน “กตัญญู” เมื่อขับรถไปจากนครปฐมจะเห็นสะพานลอยแรกเพื่อแยกไปราชบุรีกับไปเมืองกาญจน์ ขับรถขึ้นสะพานลอยนี้ไปก่อน แล้วขับไปเรื่อยๆ เลยแยกกระจับไปสักหน่อยจะเห็นสะพานลอยเข้าอำเภอบ้านโป่งและกาญจนบุรี(ไม่ต้องขึ้นไป) ก่อนถึงสะพานลอยนี้จะเห็นป้ายซ้ายมือว่าวัดหัวโป่งและวัดนครชุมน์ ให้เลี้ยวซ้ายขับรถเลียบคลองชลประทานไปเรื่อยๆ จนผ่านวัดไปหน่อยหนึ่งก็จะมีป้ายเล็กๆ บอกว่าบ้านกตัญญูเลี้ยวซ้ายไปตามเส้นทางซึ่งพอจะถึงทางเข้าบ้านก็จะมีป้าย บอกทางอีกจนถึงที่หมาย
เมื่อไปถึงป้านพรัตน์ดีใจมากๆๆ บอกว่าเธอเป็นคนที่สองที่มาหา คนแรกคือพี่กันยา
ป้านพรัตน์ซูบผอมไปมาก (ไม่สามารถนำรูปมาลงให้ดูได้ เดี๋ยวป้าว่าเอา คนป่วยก็ตามสภาพนะ) แต่แข็งแรงขึ้นเยอะแล้ว แถมใจยังเป็นห่วงงานห้องสมุดอีกนะฝากให้บอกหัวหน้าหอฯ ว่าช่วยติดตะแกรงกันคนโยนหนังสือออกตรงทางเชื่อมชั้น 2 ด้วย
ทราบข่าวว่าหลังจากวันที่ 27 ส.ค. 54 ก็จะออกจากบ้านพักฟื้นที่นี้แล้ว
6 thoughts on “คิดถึงป้านพรัตน์”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
วันนี้พี่แมวเล่าให้ฟังชักชวนกันไปเยี่ยม แต่บอกว่าคงต้องเปลี่ยนเสื้อใหม่ กลัวป้าตกใจ … เมื่อวานพี่สาวถามว่าไปนอนเฝ้าพี่คนนั้นแล้วยัง เพราะบอกทางบ้านว่าหากแม่ (ตัวเอง) ออกจากโรงพยาบาล อยากจะไปนอนกับป้า แต่พอแม่ออกป้าก็ย้ายไปพอดี….
บ้านที่ป้าไปอยู่บรรยากาศดี เหมือนรีสอร์ท แต่เรื่องอาหารการกินอาจไม่สะดวกเท่าไรเงียบมากไม่มีทีวี-วิทยุ วันศุกร์ เสาร์ น้องสาวป้าไปค้างด้วยและกลับวันอาทิตย์ตอนเย็น ถ้ามีเพื่อนไปค้างด้วยป้าคงจะดีใจมาก แต่ถ้าไปอยู่บ้านเตือนใจญาติค้างด้วยไม่ได้
ถ้าใครไปเยี่ยม ชวนด้วยนะคะ เพราะตอนนี้รถและคนขับรถไม่ว่างเลยตั้งแต่บัดนี้ – สิ้นเดือน เพราะต้องฝึกซ้อมกีฬา เตรียมการแข่งขัน จะได้นำอาหารโปรดไปเยี่ยมคุณป้าด้วย คือ อาหารคาว( ปูผัดผงกะหรี่ )ขนม (ฝอยทอง ) ผลไม้ (มะม่วงสุก )
ปีนี้หนูว่าไม่ต้องไปสัมมนาที่ไหนแล้วอ่ะ พาบุคลากรห้องสมุดไปเยี่ยมป้านพรัตน์ดีกว่านะ
ป้าแกจะได้ดีใจ หรือไม่ก็ไปค้างกันทั้งหมดห้องสมุดเลย บ้านสวยดี เหมือนรีสอร์ท คราวนี้ป้าแกก็จะหายป่วยแบบปาฏิหาริย์
ถ้าใครไปเยี่ยมพี่นิศา (ก็คือป้านพรัตน์นั่นแหละ) พี่ตาเรียกพี่นิศามาตั้งแต่พี่ตาเข้ามาทำงานที่หอสมุดฯ ตั้งแต่ปี 2521 แล้ว เลยติดปาก เรียกพี่นิศาจนทุกวันนี้ สิ่งที่พี่ตาจะฝากไปบอกพี่นิศา ว่า พี่ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องให้ทำตะแกรงบริเวณทางเดินเชื่อมชั้น 2 นะ เพราะอีกไม่นานหอสมุดฯ ก็จะปรับปรุงใหม่แล้ว จะทำอย่างแน่นหนาเลย
ไม่ต้องเป็นห่วง ขอให้พี่นิศาดูแลรักษาสุขภาพกาย และสุขภาพจิตให้ดี ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องอื่น ๆ นอกจากตัวเอง ให้คิดถึงตัวเองให้มาก ๆ พี่ตาฝากบอกด้วยนะ
ถ้าว่างคงจะได้ไปเยี่ยมเยียนบ้าง
น้องกอบคิดไปได้ ทีวี วิทยุ ก็ไม่มี คงจะไม่สะดวกนะ ถ้าไปค้างคืน พี่คิดว่าถ้าไปกันทั้งห้องสมุด ป้าแกคงจะไม่หายป่วยนะซี แกคงจะเครียดหนักกว่าเดิม