มืออาชีพ

เมื่อหลายวันที่ผ่านมา (16 กันยายน) หอสมุดมีการประชุมหัวหน้าฝ่าย/งาน บรรณารักษ์และผู้ชำนาญการ คุณหนูใหญ่ แต่ตัวเล็กทำหนังสือเชิญบอกว่าวันนี้จะคุยกันเรื่อง การทำงานแบบมืออาชีพ ?  เครื่องหมายคำถามข้างท้ายอิฉันใส่ไว้เอง เพื่อไปหาคำตอบในห้องประชุม
อย่าได้ทำความเข้าใจอะไรๆ ไปก่อน เพราะจะทำให้เราปิดกั้นตัวเอง ใครไม่รู้บอกไว้ แต่คำถามแบบนี้เอามาใช้ได้บางเวลา แต่ไม่ใช่ทุกเรื่อง เพราะบางเรื่องก็ต้องขวนขวายหาความรู้ก่อนไป หรือบางเรื่องก็ต้องมาไขว่คว้าในตอนหลัง
ถึงเวลาเข้าประชุมหัวหน้าหอสมุดฯ ก็เล่าแจ้งแถลงไขเรื่องแจ้งเพื่อทราบ ได้แก่เรื่องน้องใหม่ 2 คน กับการติดตามงานที่ต้องทำแต่มีคนขยันน้อยไปหน่อย คือเรื่องบันทึกการปฏิบัติงาน (อันนี้งานเข้าอิฉันล้วนๆ) ครั้งนี้จึงขอกระซิบซ้ำย้ำเตือนให้ทราบโดยทั่วกัน นอกจากอิฉันแล้ว มองไปในห้องแล้วก็ยังพอมีเพื่อนอยู่บ้าง หุหุ
ขอเปลี่ยนจาก อิอิ เป็น หุหุ เพราะหนูใหญ่บอกว่าอย่าลงท้ายด้วย อิอิ  เพราะไปเห็นข้อความที่ไหนมักเข้าใจผิดว่า เป็นฝีมือการเขียนของอิฉันทั้งสิ้น… ว่าไปนั่น
โถใครๆ เค้าก็เขียนแบบนั้น ไม่แนวเลยวุ๊ยส์ แล้วสิ่งที่ชอบคือที่ไหนเขียนแล้วได้ตังส์กับได้หน้า ขอไปเขียนทั้งนั้น ชิมิชิมิ
เนื้อหาของการประชุมหัวหน้าหอสมุดฯ ได้ทำความเข้าใจเรื่องการพัฒนาตนเองและการจัดการความรู้ โดยหัวหน้าหอสมุดฯ ต้องการขจัดข้อจำกัดเรื่อง “เวลา”  ที่มีเท่ากัน แต่ภาระงานมีต่างกันให้ให้หมดไป  สรุปได้เก๋ไหมคะ… ฮ่าฮ่า ต้องถามสมาชิก
มีการเสนอเรื่องเวลาว่าควรจะเป็นเท่าไร ใช้เวลาช่วงไหนและอย่างไร ในที่สุดก็สรุปกันว่า เดือนละ 1 วัน โดยให้ท่านหัวหน้าทั้งหลายเป็นผู้ดูแลให้เกิดกระบวนการพัฒนาตนเองและการจัดการความรู้
รวมถึงการมีหลักฐานเพื่อกันตัวเอง เอื๊อกเอื๊อก …..ม่ายช่าย ไว้เป็นสำหรับการประกันคุณภาพ
ในฝ่ายบริการของอิฉัน ค่อยหรรษาหน่อยเพราะเรื่อง KPI มีไว้แล้วเลยเฉยๆ เหอะเหอะ  แต่ไม่ทราบว่าอีกหัวหน้างานในสังกัดทั้งสามคน อาการเป็นอย่างไร เพราะยังไม่ได้ถกแบบระบมสมองกัน
หลังจากที่ตกลงปลงใจกันได้ว่าจะใช้เวลากันเท่าไรแล้ว ก็มาเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง “มืออาชีพ” ที่เจ้าภาพฯ ท่านได้บอกเล่าถึงความคิดเห็นของตัวเอง จากนั้นก็ส่งกระดาษเปล่าให้พวกเราเขียน ผลลัพท์ที่ออกมาคือบ้างก็เขียนมาก บ้างก็เขียนน้อย
ข้าพเจ้ากับพี่พัชจับมือกันแบบแม่นาคทุ่งพระโขนง เพราะนั่งห่างกันหลายเก้าอี้ เขียนแบบสั้นๆ ส่วนน้องเอ๋ นั่งฝั่งซ้ายเขียนไปครึ่งหน้า ฝั่งขวาไม่มีคนนั่ง ถัดไปจากเอ๋เป็นหนูใหญ่เขียนซะครึ่งหน้ากระดาษเช่นกัน ที่เหลือถัดไปจำไม่ได้ว่าเป็นใคร รวมทั้งฝั่งตรงข้ามคือจำได้แค่หนูกาญน์ที่เขียนเรื่องภาระงานของตัวเอง ส่วนน้องใหม่เขียนคนละครึ่งหน้าเช่นกัน
แต่อย่าถามนะว่าใครเขียนว่าอะไร เพราะจำไม่ได้ กระทั่งของตัวเอง
พอกลับบ้าน ทำภารกิจทั้งหลายแหล่แล้วก็ถึงเวลาต้องแวะไปคุยกับเพื่อนๆ ในเฟสบุ๊คส์ให้หรรษาก่อนนอน ก็บังเอิ๊ญไปอ่านเม้นท์ ของคุณหนุ่มเมืองจันทร์ แห่งฟาสต์ฟู๊ดธุรกิจ ของสำนักมติชน เขียนไว้ดังนี้คือ…

นี่ขนาดคุณหนุ่มเมืองจันทร์เขียนหนังสือมาตั้งเยอะ ยังมีเคล็ดวิชาเก็บในลิ้นชัก  ติ๊กต่อกๆ
อิชั้นเลยกด like ให้ 1 ครั้ง  โดยไม่มี อิอิ เพราะแสดงชื่อแบบตัวจริงไปแล้วว่า Pong Missita จากนั้นก็นอนหลับฝันดี
ปล. และแล้วหัวหน้าหอสมุดฯ ได้แจ้งให้ทุกท่านทราบแล้วเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 23 กันยายน 2553 ส่วนในฝ่ายบริการได้มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคนที่ชะแว๊บมาใกล้ๆ ว่าเราจะทำกันอย่างไร เห็นพยักหน้ากันงึกงักก็สรุปว่าน่าจะเข้าที่ อิอิ