ถึงเวลาจรลี….ไปดูงานกัน

ช่วงนี้ีหอสมุดฯ ของเรารับแแขกกันอยู่เนื่องๆ จนกระทั่งมีเสียงจากพี่ๆ น้องๆ ถามว่าเราไม่จัดกันบ้างเลยเหรอ จึงนำความไปหารือกับท่านพี่แมวกับคุณหนูใหญ่ ว่าเราก็น่าจะไปกันได้แล้วนะ เพราะอีกไม่กี่วันก็จะเปิดภาค แถมยังมีงานใหญ่รอเป็นยักษ์วัดแจ้งเรียบร้อยแล้ว …. ชักช้าไปจะไม่ทันการณ์อดไปกันถ้วนหน้า
ไปไหน? คำถามคลาสสิค
จึงไปไล่ๆ ดว่าเราควรไปไหน ที่เหมาะกับสภาพของหอสมุดพรระาชวังสนามจันทร์
สภาพ หมายถึง การตั้งเป้าหมาย และงานที่รออยู่ให้เห็นๆ เพื่อนำความรุ้จากสถานที่ที่เรไาปดู นำความรู้และประสบการณ์เข้ามาปรับใช้กับบริบทของพวกเรา
เวลาทั้งฟังทั้งอ่านท่านอธิการบดีพูดถึงเรื่องนี้ทีไร จับใจทุกที  ทุกคนน่าจะได้อ่านและติดตามรับฟัง เพราะให้ข้อคิดและกระตุกเราให้ยั้งคิด…. หรือเราคิดมากไปไปก็ไม่รู้นะ
จึงนำเสนอไปสองที่คือ
ที่แรก ….ไปสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เน้นไปดูส่วนที่สร้างเป็น common library ที่เรื่องนี้ได้พูดให้ฟังกันหลายครั้งตั้งแต่ปีที่แล้ว ในกิจกรรม IT Update อย่างใน blog ที่กล่าวถึงหลายครั้งเช่นกัน ของหอสมุดฯ เราก็กำหนดจะทุบๆ สร้างๆ กันที่ชั้น 1 อาคารหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล คาดว่าเปิดภาคน่าจะสร้างเสร็จตอนคุยก็แจ้งกับอาจารย์ว่าขอเป็นแนวคิดแบบนี้ แต่ตอนนี้พิมพ์เขียวมาแล้ว กำลังจะก่อสร้างในอีกไม่กี่วัน ส่วนการปฏิบัติงานจริงนับตั้งแต่บัดนี้พี่แมวได้มอบหมายให้ผู้เกี่ยวข้องโดยตรงรับไปดำเนินการแล้ว…. ส่วนข้าพเจ้าอยู่ห่างๆ แต่ด้วยความเป็นห่วงจึงคิดว่าน่าจะไปดูงานที่นี่ ไปเพื่อดูแนวคิดที่บางมดมีต่อนักศึกษาที่เป็น net generation หรืออะไรประมาณนี้ เรื่องพวกนี้นอกจากโครงสร้างพื้นอันได้แก่เรื่องวัสดุ และครุภัณฑ์แล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเรื่องการเปิดใจให้ยอมรับกับโลกของห้องสมุดอีกรูปแบบหนึ่ง ที่ยังไงก็หนีไม่พ้น แค่เห็นพิมพ์เขียวอย่าเพิ่งฟันธง เพราะไม่แน่ฟังก์ชั่นการทำงานอาจจะต้องเปลี่ยน รวมทั้งอะไรๆ อาจไม่เหมือนเดิม การเปิดใจเพื่อทำตัวให้พร้อมกับความเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ดีที่สุด พี่ๆ แถวเคาน์เตอร์มีประสบการณ์แบบนี้มาแล้วทั้งสิ้น…
ที่ต่อไปคือหอสมุดสุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เหตุผลคือมหาวิทยาลัยกรุงเทพประกาศตัวว่าเป็น Creative University ซึ่งเหมือนกับศิลปากร และเข้าใจว่าน่าจะก่อนเราอีกด้วยซ้ำ แถมยังออกสื่อชนิดถล่มทลาย ดังนั้นพวกเราน่าจะเข้าไปดูว่า ห้องสมุดในองค์การที่ประกาศตัวเช่นนั้นทำอะไรกันไปบ้าง รวมทั้งไปดูเรื่องการจัดและการใช้พื้นที่ในมหาวิทยาลัยเอกชน ที่ไปที่ไรก็ไม่เคยผิดหวังสักที…. น้องๆ ที่โน่นตอบเสียงตามสายมาว่าหนูไม่มีอะไรๆ  ถือว่าเป็นการถล่มตัวอย่างมากมาย บอกน้องๆ ไปว่าเราชินกันเลบรู้สึกว่าของเราไม่มีอะไร ไม่ต่างเวลาที่ใครๆ มาดูงานที่เราเราก็จะรู้สึกแบบนั้น ….
ทั้งสองรายการมีของแถมคือการไปพิพิธภํณฑ์ในช่วงบ่ายค่ะ………
วันจันทร์หลังสงกรานต์ พี่แมวจะหมุนรางวัลเลขท้าย …เอ๊ย  ออกรายชื่อค่ะ

Leave a Reply