วันจันทร์ที่ 7 กันยายน เป็นวันแรกของการเปิดบริการ 24 ชั่วโมง สิ้นสุดก็โน่น 2 ตุลาคม เดือนหน้าโน่น นี่หากรู้ว่าวันที่ 9 เดือน 9 ปี 2009 โด่งดังขนาดนี้ก็จะเลื่อนไปเปิดจริงๆ นะ
น้องเอ๋กำหนดวันกับกำหนดคน นี่เจ้าตัวยังงงถึงปัจจุบันเลยว่าทำไมต้องเป็นตรูวะ …
Category: ห้องสมุด/ระบบห้องสมุด
เมื่อวันจันทร์ที่ 7 ที่ผ่านมา ชาวคณะเราจำนวน 9 คน ได้ไปงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการของห้องสมุดวิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี
มีบางคนไปเป็นครั้งแรก ส่วนตัวเราไปแล้วสามครั้ง ฝ่ายบริการส่งคนเข้าไปประกวดสี่คน หารือกับพี่ติ๋วแล้ว สรุปว่าควรเป็นพี่จุ๋ม พี่เก เพื่อไปทำความรู้จักกับน้องๆ ด้วยเหตุรู้จักกันแต่เสียงที่คุยกันทุ๊กวัน สมแก่กาลเวลาที่ต้องเห็นความงามซึ่งกันและกัน ตามด้วยอีกสองหนุ่มคือลุงมน กับน้องนาจ เพื่อไปเปิดหูเปิดคาเผื่อจะต้องมีการงานที่ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันต่อไปในอนาคต
ออกจากที่นี่แปดโมง …
เมื่อคืนพวกเราไปพักโรงแรมในเมืองสงขลา ไม่ใช่โรงแรมริมทะเลเนื่องที่นั่นจากราคาแพงรวมทั้งมีแต่ห้องที่มีเตียงเดียวจึงขอบาย ตอนแรกว่าจะไปนอนที่ทักษิณคดี หลายคนบอกว่าเงียบ แต่มาที่นี่ก็เงียบเข้าไปอีก แต่ช่างเถอะก็แค่นอนหนึ่งคืน เกาะหนูเกาะแมวหรือนางเืงือกที่หาดสมิหราดูในหนังสือต่อไปแล้วกัน
เราไปถึงที่หาดใหญ่ยังไม่แปดโมงครึ่ง ด้วความกลัวว่าจะไปสาย ประตูห้องสมุดยังไม่เปิด และห้องสมุดที่นี่เปลี่ยนโครงสร้างใหม่ เปลี่ยนชื่อห้องสมุดใหม่ว่า “สำนักทรัพยากรการเรียนรู้คุณหญิงหลง อรรถกระวีสุนทร” แต่ขอเรียกว่าห้องสมุดเหมือนเดิม
น้องเบ็ญหัวหน้าฝ่ายบริการกับน้องแอนบรรณารักษ์ฝ่ายบริการมาต้อนรับ และน้องแอนเป็นผู้ดูแลเราตลอดเวลาของการดูงานในครั้งนี้ ท่นาผู้อำนวยการคือรองศาสตราจารย์ปัญญรักษ์ งามศรีตระกูล มาทักทายเลยเรียนอาจารย์ว่าหลังการประเมินขอคุยกับอาจารย์ในฐานะหนึ่งในสมาชิกชมรมโอเพ่นซอร์ส …
เจ็ดโมงกว่าๆ ล้อหมุนจากโรงแรม หมายความว่ามื้อเช้าคือหกโมงครึ่ง วันนี้เลยเปิดซิงอาหารเช้าของโรงแรมอาหารเช้าแบบเดิมๆ มีข้าวยำที่เราชอบนักหนา แต่ที่ไม่ชอบเลยคือทำไมต้องใส่แครอท และดูเหมือนเจ้าผักชนิดนี้จะอยู่ในทุกจานอาหารในบ้านเรา
ฝนยังตกแบบเบาๆ บางๆ หายๆ ปลายทางของเราคือสงขลาถิ่นเก่าของน้องยา แต่ต้องผ่านถิ่นใหม่ของคุณน้องอ้อเพราะเป็นเส้นทางเดียวกับทีู่ต้องเดินทางทุกปี เพื่อพาเด็กๆ กลับไปหาปู่ย่าในช่วงปิดเทอม
ผ่านวัดพะโคะที่เราอยากจะไป พี่แมวบอกให้โทรไปแจ้ง แต่ดูเหมือนใจตรงกันพอยกโทรศัพท์ขึ้นมาปลายทางโทรเขามาพอดี พขร. ไม่เคยมา ดังนั้นพอเข้าสงขลาน้องยาจึงสามารถบอกทิศทางเลี้ยวซ้ายขวาจนถึงที่หมาย…
กลับไปใต้กันต่อนะ…กว่าจะออกจากศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยวลักษณ์ก็เกือบห้าโมงเย็น ฝนตกหนักตลอดทางเล่นเอาพวกเราซึม เพราะตั้งใจจะไปร้านหนังสือ นาคร-บวรรัตน์” ซึ่งใกล้กันมีร้านขนมจีนพื้นเมืองแบบหรอยๆ และมีร้านเช้าหนังสือที่ตัวเองชอบไปเช่าวารสารแล้วหอบกลับไปที่โรงแรมเวลาไปประชุมที่โน่น และไปไหว้พระธาตุที่หลายคนเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก… ผลคือไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้… กว่าจะถึงโรงแรมก็เกือบหกโมงเย็นแถมฝนยังตกจั๊กๆ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด
ก่อนออกจากห้องสมุดถามน้องๆ ว่าฝนตกแบบนี้พี่ควรจะไปที่ไหน ได้รับคำแนะนำว่าให้ไปที่ CLP เพราะใกล้กันกำลังมีสินค้า OTOP ขาย ก็เลยยกโขยงไปที่นั่นกันท่ามกลางสายฝน และไปตามเส้นทางที่พนักงานโรงแรมแนะนำ …
ขบวนการศึกษาดูงานภาคใต้ล้อหมุนในเวลา 04.00 น. นั้นหมายความว่าน้องอ้อผู้มีสารถีไปส่งต้องออกจากบ้านตอนตีสาม มารับเราตีสามสิบห้า และไปรับน้องเอ๋เวลาตีสามครึ่ง เพื่อให้มาทันเวลาตามที่กำหนด ดังนั้นเราจึงเลือกที่ไม่นอน เพราะกว่าจะกลับจากงานจุมลาเดย์ ที่มาถึงนครปฐมเกือบหนึ่งทุ่มแต่ก็ต้องไปทำภารกิจจ่ายค่าบริการต่างๆ เพราะใกล้สิ้นเดือนให้เรียบร้อยก่อน กว่าจะถึงบ้านเกือบสี่ทุ่ม ซึ่งเช้าคือวันจันทร์ที่เาต้องเตรียมเรื่องราวและการงานต่างๆ ขอลูกน้อยกลอยใจให้เรียบร้อยการการเดินทาง
การไปครั้งนี้มีตัวชี้วัดเช่นเดียวกับท่านๆ ที่ไปยี่สารคือ รายงานผลการไปศึกษาดูงาน และ รายงานแผนการพัฒนาที่ได้จากการไปศึกษาดูงาน ซึ่งผู้อำนวยการยกหูโทรศัพท์แจ้งมาทั้งสองรายการว่าให้รวบรวมและทำเป็นรูปเล่ม …