วันจันทร์ที่ 7 กันยายน เป็นวันแรกของการเปิดบริการ 24 ชั่วโมง สิ้นสุดก็โน่น 2 ตุลาคม เดือนหน้าโน่น นี่หากรู้ว่าวันที่ 9 เดือน 9 ปี 2009 โด่งดังขนาดนี้ก็จะเลื่อนไปเปิดจริงๆ นะ
น้องเอ๋กำหนดวันกับกำหนดคน นี่เจ้าตัวยังงงถึงปัจจุบันเลยว่าทำไมต้องเป็นตรูวะ …

Read More
บภาคแรกกับถ้อยความที่ ยืด…ยาว…เกรงจายพี่น้องจาเบื่ออ่าน

อารูปที่ชาวบ้านอนุเคราะห์ให้ ฝากดูเล่นเป็น Idea แต่ใครจะเป็น I Do อันนี้ก็แหล่วแต๊

อย่ากระนั้นเลย ดูเลยดีฟ่า..ทั่นๆ ที่อาจยังมิล่ายทัศนาภาค 1 อาจไม่ชัดเจน
ก็แนะนำภาค 1 ที่ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=5813

Read More

เจ็ดโมงกว่าๆ ล้อหมุนจากโรงแรม หมายความว่ามื้อเช้าคือหกโมงครึ่ง วันนี้เลยเปิดซิงอาหารเช้าของโรงแรมอาหารเช้าแบบเดิมๆ มีข้าวยำที่เราชอบนักหนา แต่ที่ไม่ชอบเลยคือทำไมต้องใส่แครอท และดูเหมือนเจ้าผักชนิดนี้จะอยู่ในทุกจานอาหารในบ้านเรา
ฝนยังตกแบบเบาๆ บางๆ หายๆ ปลายทางของเราคือสงขลาถิ่นเก่าของน้องยา แต่ต้องผ่านถิ่นใหม่ของคุณน้องอ้อเพราะเป็นเส้นทางเดียวกับทีู่ต้องเดินทางทุกปี เพื่อพาเด็กๆ กลับไปหาปู่ย่าในช่วงปิดเทอม
ผ่านวัดพะโคะที่เราอยากจะไป พี่แมวบอกให้โทรไปแจ้ง แต่ดูเหมือนใจตรงกันพอยกโทรศัพท์ขึ้นมาปลายทางโทรเขามาพอดี  พขร. ไม่เคยมา ดังนั้นพอเข้าสงขลาน้องยาจึงสามารถบอกทิศทางเลี้ยวซ้ายขวาจนถึงที่หมาย…

Read More

กลับไปใต้กันต่อนะ…กว่าจะออกจากศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยวลักษณ์ก็เกือบห้าโมงเย็น ฝนตกหนักตลอดทางเล่นเอาพวกเราซึม เพราะตั้งใจจะไปร้านหนังสือ นาคร-บวรรัตน์” ซึ่งใกล้กันมีร้านขนมจีนพื้นเมืองแบบหรอยๆ และมีร้านเช้าหนังสือที่ตัวเองชอบไปเช่าวารสารแล้วหอบกลับไปที่โรงแรมเวลาไปประชุมที่โน่น และไปไหว้พระธาตุที่หลายคนเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก… ผลคือไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้… กว่าจะถึงโรงแรมก็เกือบหกโมงเย็นแถมฝนยังตกจั๊กๆ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด
ก่อนออกจากห้องสมุดถามน้องๆ ว่าฝนตกแบบนี้พี่ควรจะไปที่ไหน ได้รับคำแนะนำว่าให้ไปที่ CLP เพราะใกล้กันกำลังมีสินค้า OTOP ขาย ก็เลยยกโขยงไปที่นั่นกันท่ามกลางสายฝน และไปตามเส้นทางที่พนักงานโรงแรมแนะนำ …

Read More

ระหว่างเล่าไปไฟก็ช๊อตปากไป พอหนึบๆ เนื่องจากถอดรองเท้าและลืมหยิบถุงเท้าใส่กระเป๋า ระหว่าง “เล่น” “พูด” เผลอก้มลงไปไปเป็นช๊อต ตอนอ่านเรื่องอีเล้งฯ ใช่ไมค์ลอยได้ แต่พออ่านกูจี กูจี ต้องเปิดหนังสือไปเล่าไป จึงต้องใช้ขาตั้ง จึงอยู่ในอาการงึ่กๆ งั่กๆ แต่ชาวคณะแทนที่จะสงสารกลับประณามว่าพูดจนน้ำลายแตกฟองไปเลยซ๊อต ดูซิอันตัวเราช่างน่าสงสารเสียจริงๆ ช๊อตซะปากบวมยังไม่มีครายสงสารเลย
ตอนสุดท้าย เด็กๆ …

Read More

เช้าวันที่ 6 เราก็เริ่มออก start ประมาณแปดโมงเช้าคุณพี่ดวง คุณนายของผู้ใหญ่หวังเจ้าถิ่น ส่งเสียงวี้ดวายบอกว่า (นึกถึงตอนไปสัมมนาแล้วขี้หมาเป็นเหตุ) บอกว่าได้แต่ตัวสวยงามตั้งเส้นผม จรด….ปลายเท้า แต่รองเท้าไฮโซโก้เก๋ดันทำพิษ เก่าเก็บจนส้นรองเท้า แตก แยกแล้วแบะออก กว่าจะออกเดินทางรองเท้าพลันส้นหายยยยยย เป็นเหตุให้พวกเราได้หัวเราะงอหาย และพี่พัชต้องแวะไปเปลี่ยนบาทาใหม่ที่บ้าน
ครั้งนี้มีนักศึกษาช่วยงานไปทั้งหมด 5 คน …

Read More

กว่าอีเล้งเค้งโค้งจะออกงานได้ต้องผ่านกระบวนการมากมาย… อีเล้งเค้งโค้ง เป็นงานเขียนของนักเขียนวรรณกรรมเด็กมือฉมังของไทยคือ อาจารย์ชีวัน วิสาสะ ตัวละครเป็นห่าน หนังสือขึ้นต้นว่า มีห่านตัวหนึ่งหน้าบึ้งหน้าบูด ไม่เอ่ยพูด…….. จะจบบทกลอนว่า ส่งเสียงเป็นเพลงอีเล้งเค้งโค้ง ไปทุกหน้าๆ จนจบเล่ม
อีเล้งเค้งโค้ง ปกแข็งมีอยู่สองเล่ม เป็นเรื่องของ การไปเมืองใหญ่ กับไปอยุธยา ซึ่งตอนหลังนี้ …

Read More