หายไปใต้มาห้าวันเต็มๆ ไม่มีเน็ตให้ทำงาน (เล่น) เนื่องจากดูงานแบบหามรุ่งหามค่ำ จนเจ้าภาพงงๆ เพราะทุกที่จะพูดกันว่าจะมาดูอะไร ไม่มีอะไรให้ดูหรอก แต่ที่ไม่มีอะไรกลับมีอะไรมากมาย ทั้งนี้เนื่องจากความชินจึงเห็นว่ารอบตัวๆ เป็นเรื่องธรรมดา กว่าจะกลับถึงที่พักก็ทำเอาหมดแรง การให้บริการเน็ตที่โรงแรมมีทั้งฟรี เสียเงินและไม่มี กลับมาจึงต้องอ่านทั้งอีเมล blog ต่างๆ และ Twitter จนเกิดอาการตาแฉะ เหตุที่ต้องรีบเพราะหากตุนเอาไว้นานๆ …
Category: sharing
ขบวนการศึกษาดูงานภาคใต้ล้อหมุนในเวลา 04.00 น. นั้นหมายความว่าน้องอ้อผู้มีสารถีไปส่งต้องออกจากบ้านตอนตีสาม มารับเราตีสามสิบห้า และไปรับน้องเอ๋เวลาตีสามครึ่ง เพื่อให้มาทันเวลาตามที่กำหนด ดังนั้นเราจึงเลือกที่ไม่นอน เพราะกว่าจะกลับจากงานจุมลาเดย์ ที่มาถึงนครปฐมเกือบหนึ่งทุ่มแต่ก็ต้องไปทำภารกิจจ่ายค่าบริการต่างๆ เพราะใกล้สิ้นเดือนให้เรียบร้อยก่อน กว่าจะถึงบ้านเกือบสี่ทุ่ม ซึ่งเช้าคือวันจันทร์ที่เาต้องเตรียมเรื่องราวและการงานต่างๆ ขอลูกน้อยกลอยใจให้เรียบร้อยการการเดินทาง
การไปครั้งนี้มีตัวชี้วัดเช่นเดียวกับท่านๆ ที่ไปยี่สารคือ รายงานผลการไปศึกษาดูงาน และ รายงานแผนการพัฒนาที่ได้จากการไปศึกษาดูงาน ซึ่งผู้อำนวยการยกหูโทรศัพท์แจ้งมาทั้งสองรายการว่าให้รวบรวมและทำเป็นรูปเล่ม …
ไป Libcamp มา งงล่ะซิว่าแอบไปไหนมา…
รู้จักแต่บาร์แค้มป์ของพวกวงการคอมพิวเตอร์ ซึ่งสะมะเคยเล่าให้ฟังเมื่อต้นปี ที่นี้เรามาดูความหมายของบาร์แคมป์ หรือ BarCamp ก่อนว่าคืออะไร ในวิกีพีเดียบอกว่าเป็นชื่อเรียกการรวมประชุมของกลุ่มผู้ใช้งานในวงการคอมพิวเตอร์ โดยจะเป็นการเสนอผลงานจัดขึ้นด้วยผู้ร่วมประชุมเองซึ่งมักจะเน้นในด้าน เว็บแอปพลิเคชัน โอเพนซอร์ซ โพรโทคอล และรูปแบบข้อมูล แต่ก็ไม่ได้จำกัดแต่เพียงหัวข้อเหล่านั้นเท่านั้น บาร์แคมป์เริ่มมีครั้งแรกที่ แพโลอัลโท ใน…
เคราะห์กรรม…มาเกี่ยวอะไรกับ Social Network กันล่ะเนี่ย…สงสัยแล้วล่ะสิ…
ความจริงมันเริ่มต้นเมื่อแม่ป่วยหนัก รักษาตัวที่โรงพยาบาลนานเกือบเดือน แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ยังคงหอบอย่างหนัก โดยที่หมอเองก็ไม่สามารถหาสาเหตุได้ … คนเป็นลูกก็รู้สึกว่าต้องทำอะไรซักอย่างนึง …เมื่อวิทยาศาสตร์แก้ปัญหาไม่ได้ ก็เริ่มหันไปทางไสยศาสตร์กันบ้าง ไม่ว่าจะเป็นเจ้าเข้าทรงที่ไหน ที่ใครว่าดี..ก็ไป
จนกระทั่ง พี่แมว (หัวหน้าหอสมุดของเรานี่แหละ) ได้รู้จากเพื่อนว่า …
วันนี้งานที่ทำหลังจากที่เคลียร์งานทั้งหลายให้หมดไป โดยเฉพาะน้องเน่า่กับน้องราที่ปีนี้ทำไมพร้อมใจกันมาแบบคึกคัก… เคลียร์จนเหนื่อยทั้งใจและกาย แต่โชคดีที่ได้เสียงหัวเราะจากพี่ๆ เป็นกำลังใจ เพราะทุกคนมองปัญหาที่มันน่าโมโหแบบขำๆ แม้บางครั้งโมโหจนหน้าเขียว อย่างเช่นเราโมโหบ้าอยู่คนเดียว ส่วนคนที่ทำให้ไม่โมโห เขาไม่รับรู้ไปกับเรา ดังนั้นจึงไม่ควรปี๊ดดดด
แต่พวกเราอนุญาตให้โวยวาย เพราะถือเป็นการคลายเครียดแบบไม่ต้องซื้อหา บอกตามตรงว่าทุกวันที่มาทำงานมีแต่ความสุข และสนุกที่จะทำงาน
สัปดาห์ที่แล้วกับสัปดาห์ทั้งต้องทำและก็เพิ่งส่งไปขออนุมัติอยู่หลายโครงการ ดังนั้นงานจึงเข้าค่อนข้างชุก พี่น้องบอกว่าเหนื่อย แต่พี่น้องอีกนั่นแหละบอกว่ามีคนอื่นที่เหนื่อยกว่าเรามากมาย คนที่ไปด้วยกันได้เห็นและได้สัมผัสของจริง…
Blog อยู่ในลำดับที่ 302 น้องเอ๋คุยเล่นๆ ว่า จะจองที่สามร้อย แต่ก็ไม่ทันแซวกัน ตอนที่โพสต์ขึ้นไป อ้าวเพิ่งเห็น… สัปดาห์ที่แล้วกับวันแรกของสัปดาห์นี้ ทำไมงานถึงได้รุมประดังประเดกันเข้ามาก็ไม่ทราบ หัวหมุนไปหมด การเขียน blog ตัวเองถือเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งในยามว่าง และแก้เครียด (อันนี้ได้มาจากพี่พัช)
สามร้อยบล๊อกเป็นของข้าพเจ้าซะ 81 ของหนูอ้อ-เอกอนงค์ …
ด้วยพลพรรคให้โจทย์มาว่าอยากให้พูดเรื่องราวเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีกับเรื่องของวัฒนธรรมหรือประวัติศาสตร์ให้ชาวประชาฟังหน่อย
ในใจก็ว่าเอ… จะไปหารูปแบบที่ไหนนะที่เจ๋งๆ ไปโชว์แล้วคนดูร้องว้าวววว ครั้งแรกกะว่าจะนำ blog ของน้องอ้อเรื่อง ห้องสมุดวัฒนธรรมโลก หรือ World Digital Library http://www.wdl.org/en/ ไปทำมาหารับประทานแต่เข้าไปดูหลายครั้งแล้ว ก็ยังไม่ค่อยจะว้าววววเท่าไร จะโชว์ของเราหรือก็อยู่ระหว่างการดำเนินงาน
ดังนั้นจึงต้องเสาะแสวงหา ใจค่อนข้างเอียนเอนไปทางฝั่งยุโรปเพราะมีถือว่ามีวัฒนธรรมที่ประวัติศาสตร์ มีวัฒนธรรมที่ยั่งยืนและยืนนานมาถึงปัจจุบัน แต่เรามักไม่ค่อยคุ้นเหมือนกับฝั่งอเมริกา …